¶N. NONA.

conuerſione ſuſpendens de ſocietateſanctorum illorum gl̓abatur. nec ammonitione vel exemplis eorum a malis retrahebatur. In his itaqꝫ ꝑditevite ſue actibus ꝑdurens. et obſtinatione impia iram ſibi ī die ire theſauriſans in morbum incidit. Quō poſtaliquot dies ingraueſcente ad extrema ꝑuenit. Adierat eum prior viſitationis gratia iaꝫ dicti monaſterij atqꝫ cum eo per aliquantū diei ſpatiūipſo quoqꝫ rogante ꝑmanſerat. ⁊ nōcte ſuperueniente cum cunctis diſcedentibus ſolus lecto eius aſſideret.clamare terribiliter eger ille ad priorem cepit Succurre ſuccurre ait ſuccurre. Ecce duo ſuꝑ omnem feritatēleones expauendi in me impetū faciunt. ⁊ hianti ore ac rictu feroci ꝑ fruſta me decerpunt. totumqꝫ ꝯſumerevolūt Deprecare cito dn̄m vt ab hiseripiar anteꝙͣ eoꝝ morſibus ꝯſumardicebat hoc et tremebat et velut deuoraturos fugiens timore defectocorpori vires addente retrocedebatPrior vocis ac geſtus illius turbatꝰterrore non ſine multo et ipſe timoe̓erat. ad preces tn̄ ipſe neceſſitate impellente cōuerſus pro miſero illo vtpoterat deum exorabat. Quo orātemutata voce eger Bene inquit benereceſſerunt crudeles beſtie. ⁊ ꝑ orationes tuas iam nuſqͣꝫ apparent. et qꝛvſqꝫ ad vltimuꝫ ſpiritum ſemꝑ compus ſui extitit. nec vt quidam moriētium ſolent vel in modico ſenſu īminutus fuit conuerſus ad priorem loqui cum ipſo de quibuſdam vt ſaniſſimus cepit. Cunqꝫ tam de his qͣꝫ dealijs multa inter ſe verba conferrenthore fere vnius ſpatō elapſo rurſusinclamae̓ longe terribilius ꝙͣ priꝰ exorſus eſt En inquit en ignis de celovt torrens inundans deſcendit. et ſuper hūc lectū veniens iam iāqꝫ me ī

fauillā vſqꝫ ꝯburit. Feſtina. adiuua.ora ſi forte ab hac morte eripi valeāEt hec dicens manibus et brachijsoꝑtoria ſb̓leuabat. et ea velut aliqͥdiuuare poſſent inuiſibilbꝰ ignibꝰ turbatus opponebat Sed nequaꝙͣ. Nōenim corꝑalia tegmina ab ſpiritalibus incendijs tegere poterant quemceleſti vindicte impia opera exponebant Prior adaucto timore denuoad orationem ꝯuertit̉ et quantuꝫ intali caſui poſſibile erat dn̄i miſericordiaꝫ ꝓ eo deprecabat̉. Illo vt ſupraorationi inſtante poſt paululum patiens gratulationis vocibus preceseius interrupit dicens Iam ab ignetutus ſum Nam dum ſuꝑ me vt dixicum impetu deſcenderet interpoſitꝰeſt lintheus vſqꝫ ad quem ignis ꝑuenit ſed eū tranſire non potuit. iaꝫ abiſto ꝑiculo ereptus oro ne a me diſcedas quouſqꝫ quis illoꝝ finis futurꝰſit agnoſcas. Tunc prior qui tam timore quam hoſpitādi neceſſitate recedere nolebat ſubſtitit. et ab oratiōeſurgens rurſum ei aſſedit. Cunqꝫ euꝫtantis terroribus anxiū cōſolaret̉. etvterqꝫ adinuicem vt prius colloq̄retur. ſubito egrotꝰ ad inuiſibiliia ereptus obmutuit. eum prior raptū abhumanis intelligens rei exitum preſtolabatur. Cum ecce poſt multū noctis ſpatium hō ad ſe redijt et miſerabiliter ingemiſcens ait. ha. ha. adiudicium eternum raptus ſum. ⁊ heumiſer eterna morte damnatus ſum.Traditus ſum horrendis tortoribusigne inextinguibili cum diabolo etangelis eius perpetuo cruciandus.Ecce ecce ignita ſartago plena bulienti adipe quam coram me tormentorum miniſtri detulerūt. eāqꝫ ad mefrigendum vndiqꝫ ſuccenderunt. Etcum ſepe nominatus prior orationiſicut iam bis fecerat tertio quoqꝫ in