Druckschrift 
Speculum exemplorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtin nona.

et deſideriū ꝯtagione meretricis expleſſe. ꝯſideras vim naturalis in homine legis qͣ in huiuſmodi delictisjuſcitat̉ egreſſū ſtatī reſupinis māibꝰamplectit̉. et ꝯtinuo deoſculans necomnino increpans ꝓ lapſu rogauitvt expleto iam deſiderio ſuo redeatad eremi ſolitudiue. At ille tantā ineo benignitate et clemētiā vidēs erubuit. et qͣi telo verboꝝ geſtoꝝqꝫ ꝑcuſſus eſt. ac ſemetipſū ꝓ his q̄ ꝯmiſeratnotās miſericordē ⁊ optimū collegāſequit̉ ad mōte. Cūqꝫ illuc ꝑueniſſetexorat. vt ſibi in ſecretiori cellula cōcluſo adituqꝫ obſtructo panē tantuꝫinteriectis diebꝰ aquāqꝫ p̄beret. Siqͥs āt de eo requiſiſſꝫ defunctū ſe eſſeaffirmaret. Qui īpetratis ſemetipſuꝫꝯcluſit ibiqꝫ manſit. ieiunijs et orōnibus ac lachrymis pccī fui diluit ſordes Tꝑe aūt tranſacto nō ml̓to cump̄ penuria imbriū vicinas regionesficcitas vreret ⁊ oēs qui habitabantin terra illa lugeret. qͥdā ep̄s āmonet̉in ſomnis adire virū qͥ erat intra cellulā ꝯcluſus vt ipſe oraret ꝓ eis. necaliter dandas eſſe pluuias niſi illiusp̄cibꝰ īpetratas Cunqꝫ aſſūptis ſecūnōnullis abiſſet et collegā eiꝰ ſolū vidiſſet ꝑcūctabat̉ de illo quē viſio mādauerit ꝑquirendū. vbi vero defunctū eſſe audiuit. falſū ſe opinabaturin ſomnis vidiſſe Rurſus ad precandū deū reuertebant̉ oēs. ⁊ iteꝝ eodēquo priꝰ apparenti ſibi eadē monent̉Tūc exorabāt deū vt ſibi on̄deret virū ꝯfirmātes ſe ad viuēte nō ad mortuū tāte viſionis auctoritate trāſmiſſos At ille vbi ꝑactū reſolutū diuinitus vidit duxit eos ad hominē dei.Ad quē cū ingreſſi fuerūt ꝓcidūt adpedes eiꝰ. atꝫ oēm geſte rei ſeriē pandētes obſecrāt vt ncc̄itati eoꝝ orōneſubueniret Qui pͥmo qͥdē excuſabatꝓcul ſe eſſe ab hmōi meritis aſſerens

Ita em̄ lugebat pccm̄ tanꝙͣ nuꝑ admiſſū et an oculos poſitū Tandē tn̄fatigatꝰ aſtantiū p̄cibꝰ intelligēs deieſſe volūtatē ad ſupplicādū ſe deū fixis genibꝰ ꝯuertit. et ſtatim ingēs copia ſubſecuta eſt pluuiaꝝ. quibꝰ ⁊ terra et hoīes recreati ſunt.lxvijLegit̉ in ſcala celi ꝙ fuit quidā ſāctus pater ad quē plurimi ꝯfluebātꝓpter gr̄am quā habebat in hortatōnibꝰ et ꝯfeſſionibꝰ Cōtigit aūt ꝙ dequodā caſtro ꝑgebant ad eū viri etfemine. et qͣſiuit ab eis miles et dn̄scaſtri quo irent et ad qͥd Cui cū fuiſſet dictū ꝙ ad talē ſanctū ꝑgebāt vtilli pccā ſua ꝯfiterent̉. cepit intra ſecogitare. Ego meliꝰ deberē qͥ ſemperraptor extiti. ⁊ vniuerſoꝝ trāſgreſſordn̄i mādatoꝝ Sed ab alia ꝑte dicebat ſibi cogitatio ſua mala Nihil tibi ꝓdeſſet qꝛ pn̄iam nō poſſes face̓.Cogitatōes tn̄ ſuꝑans iuit ad ſāctūꝯfiteri ſua pccā Cōfeſſione facta q̄ſiuit pater ille ab eo ſi ſeptēnē pn̄iampoſſet facere Quo rn̄dente nō poſſūq̄ſiuit de tribꝰ annis. poſt de vno. pꝰde ſeptē menſibꝰ. Et dixit Nō Poſtmodū āt qͣſiuit ſi ī qͣdā eccīa deſertaq̄ an̄ caſtrū ſuū erat poſſꝫ ꝑ totā vnānoctē in remiſſionē oīm pccōꝝ ſuoꝝvigilare Quo ānuente. Ait Nō egrediaris ergo de tota nocte qͥcqͥd tibiꝯtingat. Redijt igit̉ aſſūpta pnia adcaſtrū ſuū. Et cum veniſſet ad eccleſiam illam deſertam cogitauit ſecumMelius eſt ꝙ modo agas penitentiam ꝙͣ ſi deficeres agere. Non enimpoſſes de facili redire Deſcendit aūtde equo ſuo et poſuit equū in porta.ipſe vero ſtetit coraꝫ altari et orauitEt dū excubaret et nox veniſſet demones cōgregauerunt ſe de tota illaregione. Quibus congregatis dixitvnus qui ceteris maior erat audiētequodā ſancto viro Hodie amiſimus