Ex diuerſis.

vero amplius currebat. Tunc dominꝰ vocauit eū noīe ꝓprio dicēs. Frat̉expecta me et ibo tecū. Tūc iratꝰ illeꝙ eū fratrē nomīauit. admirās qͥs eidixiſſet nomē ſuū fortius cepit currere ⁊ xp̄us altius cepit clamare. Tādem tēdio victꝰ expectauit eū. et xp̄sad eū Quo vadis? Cui ille Quid adte; Ego tranſeo viā meā ſicut tu tuaꝫTandē aūt ad preces iuuenis dixitei ꝙ dimiſiſſet religionē et iret ad ſeculū Tunc xp̄ūs eleuans veſtē et brachiū latꝰ diſcooꝑuit. et vidit effluereſanguinē ex vulneribꝰ xp̄i et dixit eiReuertere ad monaſteriū tuū et panē durū et alia oneroſa ordinis ītinge in latꝰ iſtud. et erit tibi totū ſuaueQd̓ ille audiēs redijt et ſcē vixit.¶ Fuit quidā mgr̄ noīe alexander qͥ fuit magnꝰ et egregiꝰ clericus. Hic intrauit ordinē fratrū mīorū. ſꝫ ſtatī ꝓpria fragilitate remurmūrante diſpoſuit finito anno ꝓbatōisexire Suꝑ quo fratres nō modicumdolētes vnanimes ꝓ eo p̄ces fuder̄tad dn̄m vt eū in ordīe ꝯfortaret Accidit ergo quādā nocte vt iſte magiſter iaceret in ſtratu ſuo et videret inſomnis vnā ſcalā erectā a terra vſqꝫad celū Et ecce aduenit quidam ſanguinolētꝰ cū magna cruce volēs ſcālam aſcendere. ſꝫ p nimio pōdere crucis nō potuit. et ſic multis vicibꝰ īcepit ſꝫ nihil ꝓfecit. Tādē iſte magiſteraccurrens app̄hēdit vnū cornu crucis volēs ipſū iuuare. ſed ſenex cū indignatōe nimia ꝓhibuit dicēs Quōpoſſes hāc magnā crucē portare mecū. qͥ nō potes hāc leuē cappā ꝓᵇ nomine meo portae̓. Et ſtatī diſparuitMagiſter exꝑgefactꝰ et ꝑ hanc viſione crucis ꝯfortatꝰ ꝓpoſitū mutauit.et in ordine vitaꝫ laudabilē duxit. etlaudabiliter finiuit.Legitur in li. exemploꝝ. ꝙ quidaꝫ

anglicus nobilis ad terrā ſanctā ꝓficiſcens habuit ſociū ſarracenū a quoq̄ſiuit mirabilia Franſierūt ꝑ qd̓daꝫnemꝰ pulcherrimū hn̄s arbores pulchras et ꝓceras Et reſpiciens viditſuꝑ ramos aues pulcherrimas. nullātn̄ audiuit cantantē. et qͣdaꝫ iacuerītvelut mortue. q̄dam habuerūt alasextenſas ad modū crucis. Cunqꝫ anglicꝰ reqͥreret cāꝫ iſtiꝰ a ſarraceno. rn̄dit ſarracenꝰ. Per totū annū in iſtonemore abundantia auiū eſt magnaet eaꝝ cātꝰ ſuauiſſimꝰ Sed in hebdomāda paſſionis qͣ xp̄s magnꝰ deusveſter paſſus eſt oēs moriunt̉ Et addidit ſarracenꝰ dn̄ica in paſſione hecpatiunt̉. et dn̄ica reſurrectionis reuiuiſcunt. qͣi ꝯdolētes morti xp̄i. ⁊ proſua reſurrectione gaudentes Si hocfaciūt aues aīalia irrōnabilia. multomagis hō cū ſit rōnalis dꝫ ꝯpati ſuoſalauatori. Peccatū.¶ Tulius in achademicis qͣſtionibꝰq̄ſtone qͣrta ꝯmedauit varronē eo ꝙipſe tradidit iura deoꝝ vbi in expoſitione inuenit̉ ꝙ varro depinxit peccatū mortale ad ſimlitudinē dee ſic.Stabat vna regina ꝯtinue tremensIn circuitu iſtiꝰ regine depingebant̉tres imagines pͥma fuit imago dei.ſecunda diaboli. tertia hominis. Un̄imago pccī mortal̓ tenebat tres cartas quas porrigebat iſtis imaginibꝰvnicuiqꝫ illaꝝ vnā In pͥma carta addeū ꝯtinebat̉ ſic. Saluatorē meū miſera ꝑdidi et oēs angelos eiꝰ. Ue vemihi ad quid nata ſū Carta directadiabolo ſic erat. Giabolo ⁊ angeliseius homagiū feci qn̄ ꝑ ꝯſenſū in peccatū cecidi. Uel ſic. ad ꝓfūdū infernidetracta ſum qꝛ mīa dei me abiecit.Carta tertiaᵇ directa hoī talis erat.Uerecūdia et ꝯfuſio eſt finis peccatidelectans in peccato finaliter ꝯfūdet̉Uel ſic Oīa mala. oīs horror. om̄is