Ex diuerſis

cio ſibi videbatur demonū pͥncipemcellā conſpicit intrantē. Qui pͥmo īgreſſu ſuo conuerſus ad porcos ait.Quid ſegnes eſtis. cur hūc iā non rapuiſtis. cur nō diſcerpſiſtis. quid dicitis? Inquiunt porci. Magno conatu face̓ niſi ſumꝰ. ſꝫ cūcta tetantesnil face̓ potuimꝰ. Ego inqͥt ille iā faciā qd̓ vos deſides minime face̓ potuiſtis. Quo dicto vncū ferreuꝫ longis ac recuruis vngulis terribilē minaci manu p̄tendēs atqꝫ ad viꝝ deirapiēdū imo ad diſcerpendum adaptās eū nimio terrore pene mēte excede̓ coegit. Sꝫ deꝰ cui vir ille bonꝰſepe dicebat. ne nos inducas in tētationē. ſed libera a malo. tētationemtā durā non eſt paſſus vltra ꝓcede̓.ſed ſua infinita mīa qͣ ſuis ſꝑ ꝓuideteduxit eū a tentatione ⁊ liberauit amalo. Mox em̄ vt neqͣꝫ ille manū vtdictū ē ad rapiēdū. ⁊ vncum vt videbat̉ ferreū ad eū diſcerpēdum extendit ſtatiꝫ oīpotētis filij dei mr̄ veremat̉ mīe in qͣ ille ſicut dictuꝫ ē totāſpem ſuā poſt deuꝫ poſuerat viſibilt̓affuit. ⁊ virga leui manu p̄tēſa. qūoinquit hūc deteſtādi venire auſi fuiſtis. Non ē hic veſter nec iaꝫ in aliqͦcontra euꝫ poteritis preuale̓. Dixithoc ⁊ dicto velociꝰ totū illud nefandum collegiū vt fumꝰ euanuit. Perſtitit illa poſt demouū fugam cumhomine adhuc tremēte. eū qͣꝫ his cōſolata eſt verbis. Placꝫ inqͥt qd̓ facis tuiqꝫ animi deuotionē deo mihiqꝫ gratā noueris Fac ergo qd̓ facis ⁊ de his ad meliora ꝑſeueranterꝓfice̓ ſtude. et vt tibi aliquid ſingulare in mādatis tradā ſtude vilibusecis operi manuū deuotꝰ inſiſte. amplectē abiectas veſtes. his virgo beata animatum hominem relinquēscelos repetijt Ille autem vt a beata

virgine iuſſus fuerat mandata eiusadimplē totis viribꝰ nitebat̉ vilibꝰcibis magis ꝙͣ ſplēdidis epulis. vilibꝰ pānis magis ꝙͣ precioſis vſqꝫ admortē contētꝰ.cxiiij.Legitur in cronica pͥorū domusmaioris carthuſie quia fuit quidaꝫmagne religionis monachꝰ dominꝰpetrꝰ fauerij vocatus. Hic prior domus ſancte crucis effectꝰ ꝓ ſtrēnuitate morum ac ſubtilitatē ingenij ꝓcurator generalis totiꝰ ordinis adcauſas pertractandas eſt effectus.Cum auteꝫ pro iniuncta ſibi obedientia in quadam ciuitate manēt cōtigit eū graui infirmitate vexari. ordinatione qꝫ vt creditur diuina contigit dominū hubertum prioreꝫ bonipaſſus ad ipſum infirmuꝫ. deuenire. Quem mox vt infirmus vidit gauiſus ē gaudio magno valde. dixitqꝫ ei. Frater mi tu me trades ſepulture. ſciēs qͣꝫ finem ſuum adeſſe confeſſione eidem facta vnctionem cumviatico petijt ⁊ accepit. Dicto verodomino huberto alia occaſione abinfirmo ad horaꝫ recedente. ecce ſathan humani generis inimicus ante lectum eius ſtatim affuit magnuꝫvolumen portans ī quo omnia peccata que dictus infirmus commiſerat in tota vita erant conſcripta. qͥante faciem dicti infirmi cuꝫ magnaproteruia ſe ponens omnia peccataſua improperabat ꝓcaciter cachīnādo. Cum autem infirmus pre timore ⁊ tremore horribilis viſionis qͥdreſponderet neſciret niſi hoc tantūmodo. quia ī cōfeſſione facta confideret peccatorum. magis ac magisſathan nitebatur eum ad horribileꝫdeſperationem inclinare. Cepit autem infirmus tremere. palleſcere. acfere in baratruꝫ deſperationis iā ca