Diſtin. nona
ciperet tunicā ꝓ nephario facto. tūcaccedēs ad virū ſecrete indicauit ꝙvxor ſua amorē illicituꝫ habebat cūquodā clerico eccie cathedralis. Etdum loq̄retur retro vnam columnāme exiſtente ibi in or̄one audiui eosconueniētes ꝙ in craſtinum redirēt⁊ ordinarent de facto En vetule peſſime fraudulentia. qd̓ eniꝫ magiſteromnis iniqͥtatis diabolꝰ in pluribꝰꝑficere non potuit illa in breui duxit ad effectū. Tunc miſit iuuenculāad ſuſcipiēdum pannum quē vetulaemerat qn̄ viro retulerat illa verbaq d̓ a ſpiciēs vxor ſuſpicata eſt omnemalū. Et duꝫ in cena vellet comede̓vir ꝯcepit ꝙ de clerico vellet cogitare. ⁊ tandē ad procurationeꝫ vetuleclericꝰ loquitur cū dn̄a q̄ locutio viro fuit ſuſpitio mali. Reuertitur vetula ad dn̄aꝫ ꝯſiliū dat vt d̓ pil̓ barbe cum raſorio ſumat. ⁊ poſtqͣꝫ eosvir in cibo comederit. omnē aliā mulierē odibit. Iteꝝ recedit ad virū vetula ⁊ dixit ꝙ de ꝯſilio clerici ꝑ vxorē illa nocte erat interficiēdus ⁊ id̓ocauēt ne ſomnus opprimet eum. Cūqꝫ vxor cuꝫ raſorio vellet acciꝑe depilis barbe eius. vir accipiēs manūeius clamauit. lumen accendit̉ amiciꝯgregantur. diſcordia maxima ſtabilitur. qd̓ ꝑcipiens demon dixit vetule. Triginta annis dedi operaꝫ vthanc diſcordiā excitarē. ⁊ tn̄ diebustribꝰ ꝑfeciſti eā. Optimū eniꝫ habeslinguagiū inferni. ⁊ digna es meliuseo qͣꝫ ego. Rapuit ergo eam ⁊ portauit ſecū. Deus aūt ꝑ diſcretione vnius ſacerdotis declarauit maliciaꝫ. ⁊vir ⁊ vxor ad priſtinū amorem ſuntreducti.Legitur in ſcala celi ꝙ quidā burgenſis tantum fuit rancore infectusvt iniurias ſibi factas nullo modo īdulgere ſibi voluerit. Qui cum eſſet
mortuꝰ ⁊ portatus ad eccleſiā ⁊ pſalmi ⁊ orationes dicerētur pro eo. crucifixus retraxit manus clauatas deligno ⁊ appoſuit auribus ſuis. ⁊ voxaudita eſt. Nec pepercit. neqꝫ parcāNarratur de duobus viciᵐᵐ. xcvnis in proximo manentibus ⁊ in cōtinua lite perſeuerantibus qui nullaratione poterant ꝯcordari. imo ſuoconfeſſori eos pacificare volenti reſponderunt ſe potius in inferno permanſuros ſine fine. qͣꝫ alter alteri cōdonaret. Cum ergo cito poſt inuicēmortui fuiſſent. ⁊ ille deuotus confeſſor deum rogaſſꝫ de illoruꝫ ſtatu ſcire cupiens. deductus eſt in ſpiritu ꝑangelum ad quēdam locum vbi vidit qͣndam fornacē ſulphure ⁊ picebulienteꝫ. a qua duo homines terribiles ſurrexerunt cum gladijs ignitis inuicem in fruſta concidentes.qͣ quideꝫ fruſta diabolus colligensin fornaceꝫ proiecit. quo facto poſtbullitionem cito ſurrexerunt iteruꝫ⁊ ſicut dictū eſt ſcd̓o ⁊ tertio fecerūtTunc dixit ſibi angelus. iſti ſūt duoilli vicini qui nūqͣꝫ pacem habuerūtin terris. ſed iſtum locum potius ele.xcvigerunt.Mulier quedā tam iracunda eratꝙ vix aliquis cum ea cōcordare potuit ⁊ tamen reputabat ſe eē ſanctaꝫ⁊ deuotā. quia corpus ſuuꝫ ieiunijsmacerabat. ⁊ in orationibus multūvigilabat ⁊ in alijs bonis operibꝰ ſeexercebat. ſed hoc vicium principaliter in ſe habuit. vt quecunqꝫ eaꝫ ſemel offendit illam amplius nūꝙͣ dilexit. ⁊ nemo illam iracundiā ⁊ vindictam ab ea remouē̓ potuit. Tandēgrauiter infirmata petijt confeſſorē⁊ confeſſa eſt alia peccata. ſed vitiūillud nou confitebatur. Et cuꝫ ſacerdos pixidem aperiret ⁊ corpus domini ſibi porrigere vellꝫ tunc os ſuū