Diſtin. nona

ret ⁊ deficēt confortauit eū mater ⁊ceſſauit ille ſonitus. Item mater aitad eū. Uis audire vnū minimuꝫ paradiſi gaudiū; Ait ille. valde libent̓Et audiuit voces tante dulcedinis⁊ ſuauitatis ꝙ excedebāt omnē dulcedinem muſice armonie. Tunc mat̓ait ad eū. Si vis euadere inferni tormenta ⁊ adipiſci gaudia paradiſi ꝑſeuera in incepto. Ille autē matri fidelē ꝑſeuerātiam firmiter promiſit ⁊.lxxxviijfideliter adimpleuitPrinceps quidā duxit malā vitaque cū hortaretur vxor eius ad confeſſionem dicebat. Non poſſū confiteri. quia timeo ꝙ grauis pn̄ia dabitur mihi. Cui vxor. Et qūo ſuſtinēpoteris penas inferni qͣ grauioresſunt qͣꝫ aliq̄ pene huius mundi; Cuiip̄e. Putas ꝙ infernus ſit. aut penaaliqͣ. aut diabolus. aut vitā alia pꝰvitam hanc. Sacerdotes em̄ iſta inuenerunt vt timeantur Que vidensꝙ nihil proficeret circa eum dimiſitin pace. Quadaꝫ nocte cum iace̓t inſtratu ſuo demones veniētes ⁊ accipientes ip̄m de loco ſuo ad infernūportauerunt. Uxor aūt eius videnshoc quia ſc̄a mulier erat orauit deūvt ſibi reuelaret ſtatuꝫ viri ſui. Et ecce mane ſurgens corpꝰ viri inuenitquaſi ticionem denigratum. ⁊ in manū litteram in qua ſcriptum erat Iācertificatus ſum quia infernus eſt. ⁊timor queꝫ habui ad agenduꝫ penitentiam me illuc deportauit. lxxxixLegitur in libro de ſeptem donisꝙ quidam monachꝰ clareuallenſishomo grandeuꝰ ⁊ multū deuote cōſciētie cum quadam vice plus ſolitoeſſꝫ intentus orationi ⁊ valde delectabili deuotioni. audiuit voceꝫ qndam mirabiliter ⁊ horribiliter eiulātem. ⁊ cum ipſe flendo rogaret dn̄mvt intimaret ei quid hoc eſſꝫ. reſpon

dit ei vox. Ego ſum anima talis peccatoris nominas ſe. ⁊ deploro ac deplango damnationem meam. ſed inter omnia tormenta que patior vnūeſt quod me ⁊ alios damnatos maxime mouet ad planctum. quandoſcꝫ recordamur gratie ſaluatoris nobis exhibite ⁊ contempte. Et maxīeꝙ tempus indultum nobis ad penitendum amiſimus. in cuius tam breui horula tantam miſericordiaꝫ potuiſſemus conſecuti fuiſſe.Infirmitas.¶ Fuit quidam miles quem vidi invyeſtfalia ⁊ dicebatur dominus hermannus de ludinchuſen Hic erat alto ſāguine natus ⁊ corporaliter formoſus. fortis. ⁊ optime diſpoſitus.ſed occulto dei iudicio lepra incurabili percuſſus fuit. Et cuꝫ incurabilem ſe ſentiret datus fuit in reprobūſenſum. ⁊ deſperans de ſalute animedixit quaſi indignato animo d̓ deo.Deus abſtulit mihi formoſum corpus. ego ſibi auferam formoſaꝫ animam. Et gloriabatur miſer quaſi vl̓tioneꝫ faceret de infirmitate corporis. ꝙ animam ſuaꝫ per peccata ſuadiabolo traderet. Et ſic poſtmodūtimore dei poſtpoſito publice ſe peccatis inuoluit. in tantum vt etiā publicus fieret vſurarius. Sed tandeꝫaccreſcentibus doloribus ⁊ eum exire compellentibus impenitens obijt⁊ extra cymiterium ſepultus fuit¶ Refert magiſter iohannesᵐ. xci.nider in fornicario. ꝙ nuꝑ viuebat īeccleſia maguntina in ſummo canonicoruꝫ prepoſitus clericus ſolo nomine ⁊ nobilis. ſed in armis miles īveſtitu ſtipendiarius. moribusⁱ peromnia diſſolutus. qui licet de altaris latiſſimis viueret beneficijs. horas tamen canonicas velut toxicuꝫfugit. Corpore autēm decorꝰ extitit