Diſtin nona.
longe aliam deſcendere regioneꝫ adterram tenebroſam et aꝑtam mortiscaligine. terrā tenebraꝝ et miſerie ꝑviam precipitē et iter lubricū. Deinoſtēdit ei hominē in ignea cathedrareſidentē. an̄ quaꝫ formoſe mulieresaſtabant que ardentes cereos in eiꝰora inſtanter intorquebant. quos introductos ꝑ viſcera ꝑ virilia extrahebant. Et hanc penā infelice iterare n̄ceſſabant. Homo iſte inquit angelꝰquē ſic vides cruciari potens in ſeculo fuit ſue carnis amicus. ſed aīe inimicus. homo luxurioſus. gule illecebris et libidinum colluuionibꝰ deditus. Quod em̄ videt̉ reſidē in cathedra vſqꝫ ad vite terminū ſignat̉ eiusin flagicijs ꝑſeuerentia Et qꝛ mulierū amator fuit ꝑ mulierum ſpecies amalignis ſpiritibus quaſi cereorumfacibus inflāmat̉. et ſic ſemꝑ iteratisincēdijs ſine fine cruciatur. Et quiddat̉ ſibi in pēis niſi quod ſolicite q̄ſiuit in terris. Ignē queſiuit. ignē inuenit. Et vertentes ſe ad interiora caliginis viderunt hominē quē tetri ſpiritꝰ viuū excoriabant. excoriatū ſalefricabant atꝫ ſallitum ſuꝑ cratē ferream igne ſuppoſito ꝯcremabant. Hicinquit angelus quem ſic vides damnatū potens fuit in mūdo habēs ſb̓ſe homines. et qm̄ ſe illis impiū reddidit et crudelē. ideo et damnatōnisſententiam ſortitus eſt conſimilē. vtqui immiſericorditer dn̄atus eſt hoībus equa lance a duriſſimis crudeliter ſpiritibus torqueretur. Uiderūtet alium hominem ſuꝑ equum flāmeum ſedentē. ſcutumqꝫ igneum ad collum geſtantem. qui et ſuꝑ equi collūcapram vnā portabat. et habitū mouachi ad caudā caballi poſt ſe religatum trahebat. De iſto dixit angelusqꝛ miles fuit ſatis pauꝑ in mūdo. etvitā ſuam ſuſtentabat ex rapto. vn̄ ⁊
capram quā ad teſtimoniū rapacitatis geſtabat in penis vni pauꝑi femine violenter abſtulit. Qui et multaalia mala poſitus geſſit in corꝑe.dum potuit non ſtuduit digne corrgere Cum autem venit ad exitum ſefierī petit monachū. nō vere gratiapenitentie ꝯpunctus ſed inanis glorie amore et humane laudis fauoredeceptus. Nō em̄ habitum monachiaccepit vt vitam monachi ſi ꝯualuiſſet duceret. ſed vt finem ſuū et ſi nonvita r̄ligionis ſaltē habitus laudabilem demonſtraret. Et qꝛ longe a veſte ſacra viuendi votū habuit. iō longe a ſe ſcꝫ ad caudā equi ſacrum habitum religatū ſe habere oſtēdit. Un̄nec īmerito caprā et ſcutū equū ⁊ hītum oīa gerit ignea. vt tale ſētiat dānationis tormentū. qui ex p̄cedentisvite ſue merito nō optinuit finē bonum. Ex mala em̄ vita vix raro qͥsbonū finem fortit̉. ſed ex bona ſemꝑvita bonū ſine dubio finem oīs beneviuens meret̉. Qui procedētes indein aliū locum viderunt quaſi religioſas perſonas ꝓmiſcui generis monachos et ſcīmoniales. ſed religionis.et ſanctimonie indicia nō habentes.Quidam nāqꝫ riſui multo et cachinnis atꝫ verbis ocioſis dediti erant. qͦdam turpiloquijs et fabulis. detractionibus prauis eloquijs ⁊ murmūrationibus inſiſtebant. alij gule et vētri ſubditi lautioribus cibis et peregrinis poculis ingurgitare ſe ſatagebant. alij immunditijs et fornicationum flagicijs more brutorum aīalium ſubiacebant. non quia poſt mortem huiuſmodi ſpecies voluptatumhabeant veritatem. ſed ad cumulumconfuſionis talibus datur in penisvite preterite gerere ſimilitudinem.Unde ex merito praue actionis videbantur irruere in eos quaſi homi-