Diſtin nona.
carmeli in vicinam ſolitudinem miles chriſtiʳ panes ſecum ferens. quipauco tempori ſufficerent. Illic ergo ab omnibus terrenis impedimetis abſolutus totū ſe in dei amoreꝫincēdit. atꝫ preter deū penitꝰ nil curauit. Sumebat qͣꝫ pꝰ lōga ieiūia de ſiccis illis panibꝰ paꝝ. vt in dn̄i ſeruitōpoſſet diutiꝰ ꝑdurare. Quibꝰ iā expēis cū de quo in reliquū viueret nonhrēt eſſetqꝫ in tā vaſta ſolitudine cōſtitutꝰ. tota ſpem ſuā ī dn̄m erigebat.Cunqꝫ iam viribꝰ deficeret pre cibiinedia. timeretqꝫ de herbaꝝ radicibꝰedere ne ꝓ cibo venenū ſumeret ꝓſtratꝰ in terrā oculos ad dn̄m eleuabat dicens. Tu dn̄e qui ꝑ ꝓphetā dixiſti Iacta cogitatu tuum in duo etipſe te enutriet. et ꝑ temetipſū. Ideodico vobis ne ſoliciti ſitis. ſcit em̄ pr̄veſter qm̄ his oībus indigētis. Et pͥmū querite regnum dei ⁊cͣ. ſubueni inhac neceſſitate militi tuo ⁊ militie licet indigne ſtipendia prebere dignare fugit eī a me ſpes oīs auxilij. iōqꝫad te ꝯuerſus toto corde mihi poſtulo miſereri nec defuit fideli ſeruo domini fidele ſubſidiū. Nam ecce viditcoruū quēdaꝫ nō longe a ſe in terraꝯſediſſe qͥ vnguibꝰ apprehēſa radicequadā extractā offert. Primo quidēdiligēter ꝯſiderandā deinde edendāmiliti iam pene premortuo. tāꝙͣ docens quatenꝰ taliū folioꝝ radicibꝰdebeat impoſteꝝ ſuſtētari. Guſtat ille oblatā radice. et inuenit ſapore qͥdem dulciſſimā. atꝫ nutrimēti v̓tutevigoroſā Tūc ꝯfortatꝰ et dn̄m de oblato ſolatio benędices totā vitā ſuādeuotiſſime dn̄o dedicauit tāto qͥdēfidētius quāto copioſiꝰ ab eo ſe ſenſiſſet adiutū Cōtigit aūt poſt temꝑamulta vt quidā ꝑegrini ſerui militisde quo nobis ſermo eſt venirent adterrā ſancta Cūqꝫ deuotōnis affectu.
loca ſingula viſitaſſent. inqͥrebant abincolis ſi forte dn̄m ſuū alicubi poſſꝫinuenire. nec deſiderio ſuo fraudatiſūt. Cunqꝫ ad ipſiꝰ domiciliū ꝑueniſſent inuitant̉ vt de annona ſua ſecuꝫpariter epularent̉ Appoſitis itaqꝫ radicibꝰ cū aqua frigida in leticia ſpiritali pariter guſtauerūt Tandē ab eodimiſſi cū rediſſent in patriā fatebātur nunꝙͣ ſe tantā ſaporis ſuauitateꝫin aliquo etiā quātumcūqꝫ delicioſoferculo iuueniſſe. Ipſe aūt poſt lōgāet fidelē ꝑſeuerantiā tandem felicit̓.xliij.Induo conquieuit ⁊eͣ.Retulit frater hūbertus magiſterordinis p̄dicatoꝝ ꝙ duo ſcholaresde eadem naticione ſocij et iuuenesreligionē intrauerunt et in eadeꝫ religione bene et deuote apud deuꝫ ethomines ſe habuerunt Cum autē alter eoꝝ laboraret in extremis. et alt̓pro eo fleret dicens. ſe deſolatum remanere in aliena terra. reſpōdit egerꝙ ſi hoc deo placeret et poſſet conſolaretur eum poſt mortem certificāseum de ſtatu ſuo Cū aūt eo mortuoalius eſſet in oratione. apparuit ſociꝰeius valde triſtis et afflictus Et cuꝫiſte querit cauſam reſpondit ꝙ pronulla alia cauſa pateretur penā purgatorij niſi pro hac ꝙ cum darenturnoui ſocij retinebat. et occultabat veteres contra regule ſtatutū. ⁊ adhucerant abſconditi ad pedes lecti ſui. ⁊rogauit eum vt eos ibi acciperet etabbati redderet et rogaret abbatemvt eum de hoc in capitulo abſoluētet orari faceret quod ⁊ ille fecit Poſtea apparuit ei letiſſimꝰ ⁊ ſplendidiſſimus rogans vt cum eo foras egrederetur. Quo facto vidit ante eumtranſeuntem maximā multitudinemcandidatoꝝ hominū et fulgentiū ethabentiū retro ſuꝑ humeros cruces.pulcherrīas in celo aſcēdētiū Et ſta