Diſtin. Nona.

is laudibꝰ nō delector. Poſtmodumv̓o ꝑ pn̄iaꝫ ſe mūdauit..xxvij.Legit̉ in ſcala celi ꝙ fuit qͥdā mgr̄pariſiꝰ qͥ oī āno ſcholaribꝰ ſuis qͥ euꝫꝯtinue audiebāt dabat florē lilij Cūqꝫ q̄reret̉ ab eo qͣre hoc faciebat. rn̄tQuatuor in lilio reꝑio Eſt eī ibi triplex color qͥ denotat triplicē hoeſtatē cordis. corꝑis et intētōnis Eſt ibiodor qͥ ꝙ diu nō tāgit̉ redolꝫ. ſꝫ ſi tāgat̉ fetet. Sūt ibi ſeptē folia et ſeptēgrana Ut ēgo clerici et diſcipuli meihabeant plenariā honeſtate fugiantꝯſortia mulierū. ornent ſe ſeptē v̓tutibus. et odiāt ſeptē pccā mortalia. iōdo eis hūc flore .ſ. filiū.xxviij.¶ Refert magiſter iacobꝰ de qͣdamreligioſa q̄ cū diu ſeruaſſet v̓ginitatēſuā p̄ſūptuoſe dixit iactādo ꝙ nolletſil̓is eſſe magdalene Que ex hac p̄ſūptione infra breue tpūs a qͦdā gartōne deflorata incidit in mala peſſimaet inaudita..xxix.Tres erāt moniales ī vno clauſtroſocie ſpēales. et ex illis erāt due v̓gines. Hec āt ſingule ſtudebāt ſe deuotas btē virgini exhibere Mortua v̓ovna v̓gine. ⁊ iā vidua ī extremis agēte. tertia ſoror ſuꝑſtes rogabat viduāvt pꝰ mortē rediret. et de p̄mio ſociecertificaret eandē. Qd̓ ꝓmittēs ſi tn̄foret de bn̄placito dei expirauit Dieāt triceſima iſta an̄ altare in orōnibꝰꝓcūbēte apꝑuit ſocia vidua īeſtimabili ſplēdore fulgēs nimis et dicensUeni qꝛ ad reditū obligaſti me. Etecce modicā ꝑtē p̄mij mei. ſꝫ bn̄dictadies in qͣ nata ſū Illa v̓o ꝯfortata etreſūpto ſpū q̄ſiuit de ſtatu prioris defūcte Cui illa dixit Si totꝰ munduseſſet ꝑgamenū et mare īcauſtū. ⁊ oīafolia et gramīa ſcriptoēs cū oībꝰ hominibꝰ qͥ fuerūt et ſūt et erūt futuri.pͥmo oēs deficerēt ꝙͣ īmenſitatē premij celeſtis expͥmerēt Sed parū ait

ad pn̄s dicā tibi. Soror nr̄a in infinitis claritatibꝰ me p̄cellit. et me̓ito. qꝛipſa heri chorea cū agno duxit. cādidā cū multitudine candidaꝝ puellarū cantās cāticū ſingulare ſolis v̓ginibꝰ aꝓpriatū. et geres ſertū de diuinis floribꝰ ꝯfectū. Rogaui aūt eaꝫ vtſaltē ad horā mihi ſertū ꝯcedēt. qͥ aitNō expedit tibi Tn̄ ab ipſis floribꝰdedit mihi qͣs attuli tibi ſocie meechariſſime. vt aliqͣliter v̓tutē eorumqͣntū ſenſus caꝑe poterit hūanꝰ ꝑpēdas Facto ergo ab ea circulari tactuin pauimēto cū floribꝰ taꝫ miri odoris ꝓceſſit fragrantia ꝙ illa ſoror p̄ſuauitate rapta fuit in extaſim Et ſicvidua expleto ꝓmiſſo ad celū redijtOm̄es qͥ monaſteriū intrauerūt permultū tempus ſenſerunt celeſtē odorem.Confeſſio.xxx.Refert doctor iacobus carthuſiēſis in libro ſuo de peccatis metalibꝰmortalibꝰ. Rhomanus quidā pontifex fini vite appropinquans cappellano ſuo aucͣtoritatē apl̓icam contulit ſe abſoluendi ſub plenaria remiſſione vt fieri ſolet in anno iubileo.Finita confeſſione benefitium abſolutionis obtinuit. obijt Non multopoſt apꝑuit eidē capellāo vultū meſtiſſimo et veſte lugubri Requiſitusan ipſe eſſet papa defunctus. Rn̄ditꝙ ſic. Requirit cappellanus quare tātriſtis apꝑuit. Rndit. qm̄ et̓ne mortiadiudicatꝰ ſum Quare inquit cappellanus cū tn̄ benefitium abſolutionisplenarie tibi confeſſione facta impēſum ſit? Reſpondit defunctꝰ Qm̄ ſupremus iudex abſolutionē iliā rataꝫnō habuit. Quibus dictis diſparuit.Utiqꝫ deus credit̉ hoc voluiſſe reuelari ꝓpt̓ nos. vt ſi in viridi ſigno hocfactū ꝯſtat id eſt in capite eccīe in arido .i. in minori auctoritate quid fieret penſaremus.xxxj.