Druckschrift 
Speculum exemplorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ex vitis ſanctorū

excederent At ille vir deo plenus intantuꝫ crudelitates eorū riſit vt nūqͣꝫ dignatꝰ ſit vel quis eſet gene̓ autdomū vel pr̄iam vel nomē ſaltē ſuūeis fateri Sed de his ſingulis int̓rogatus nihil aliud in oībus tormētisniſi xp̄ianum ſe eſſe rn̄dit Hoc mihinomē hoc genꝰ et patria ē. aliud inquit oīno nihil ſū ꝙ xp̄ianus Un̄ etincredibili eos agitabat inſania ꝙtātis penarū generibꝰ cōſumptis extorq̄ri ei nec ꝓfeſſionem quidē ꝓprijvocabuli potuiſſent. Ad vltimū candētes lamīas eris et ferri erga ignisloca adhibent. Ex quo carnes eiusaduſte ignibꝰ defluebāt. ip̄e v̓o ꝑmanebat īmobilis inconcuſſus intrepidus celeſtibus fontibꝰ hūanas in ſetēperans flāmas. Membris om̄ibusmartyr erat. ⁊ toto corꝑe vnū vulnꝰhorrebat. Perit in eo hūane formeagnitio et nō ſolū qͥs eſſet tormētoꝝcrudelitas ne agnoſci poſſit abſtulerat. xp̄ūs tn̄ in eo ſolus recognoſcebatur. oſtendēs oībus qͥa nihil terribile vbi diligit̉ pater nihil doloris ēcxxv.vbi fides xp̄ūs eſt Uerū beati fotini ep̄i lugdunēſis glorioſā ꝯfeſſionē fas nō eſt p̄terire Qui qͥdeꝫ cū nonagenaria maioreſſet etate ⁊ corꝑe pene mortuo ſolomartyrij amore viuebat Statuit̉ ꝓtribunalibꝰ. impie plebis vndiqꝫ clamor attollit̉. hūc ip̄ꝫ eē intonāt xp̄mTuꝫ vero a p̄ſide interrogatus qͥſnāeſſet xp̄ianorū deꝰ. rn̄dit. Si dignusfueris ſcies. hinc vero cunctos velutrabiēs immenſi cuiuſdā furoris inuaſit ita vt qui prope aſtabant pugnisalij calcibꝰ ſubigerēt ſenem nec etatinec grauitati aliqͥd reuerētie tribuētes Illi vero qui lōgius erant qͥcqͥdfurētibus teli veniſſet in manꝰ eminꝰiaciebāt. ita vt vnuſqͥſqꝫ ſūmi ſibi delicti eſſe duceret niſi aliqͥd in ſenē ſcē-

leris intuliſſet Quē cū ſeminecem ꝓieciſſet in carcerē incōtaminatū paulo reddidit ſpiritūcxxvi Per idē tpūs immēſa qͥdeꝫ deidiſpenſatione ꝓcurat̉ qd̓ nunqͣꝫ ferepͥus a ꝑſecutoribꝰ geſtum memimusOm̄es hi qui pͥmo cōprehenſi negauerāt fidē correpti tradūtur in carcerem Et nō quaſi xp̄iani iam ſꝫ tanꝙͣhomicide et inceſti detinebant̉ habētes miſeri duplicē pena. qm̄quidē ceteroꝝ ſupplicia mitigabat ſpes et cōrona martyrij xp̄iqꝫ charitas et ſc̄iſpūs gr̄a releuabat afflictos. iſtos ātipſis penalibus cathenis ⁊ ponderecarceris grauior cōſciētia cruciabatita vt vultū ipſo et aſpectu diſcernerent̉ a ceteris. qͥa illi ꝓducebātur deſupplicijs leti et diuinū neſcio qͥd inip̄is vultibꝰ preferentes vincula ſuamonilia p̄cioſa ducebāt. ꝑ ſqualoreꝫcarceris xp̄i bonꝰ odor effecti ita vtviderēt̉ ſibi nō ī ergaſtulo ſꝫ in myrrotheca cōcluſi At illi alij triſtes dimerſi. ipſis quoqꝫ cōſpectibꝰ horridiet om̄i turpitudine fetidiores. ſed etipſis gētilibus in multo opprobrioexpoſiti erant tanquā degeneres etignaui qui fidem ꝑdiderint et crimēcxxvijinuenerint Attalus quoqꝫ ppl̓i vocibꝰ poſtuiatur Erat eniꝫ valde nobilis viroptime ꝯſcientie Cūqꝫ circūactus fuiſſet in amphiteatro titulo ſe p̄cedente in quo ſcriptū erat. attalus xp̄ianꝰfremere in eum vulgi furor cepit Atcum prunis ſubteriectis in ſella ferrea torrētur. cunqꝫ nidor aduſte carnis ad nares et ora expectantis populi perferretur. voce magna exclamabat ad plebem Ecce hoc ē hoīescomedere quod facitis Qd̓ a nobisvelut occultuꝫ inqͥritis facinꝰ hͦ vosaꝑta luce cōmittitis. Nos eniꝫ neqꝫcomedimꝰ homīes. neqꝫ aliud quid