Ex vitis ſanctorū
comitē quendā cū iracūdia dirigēsp̄cepit vt in medio foro congregatailluc om̄i ꝓuincia linguas eis et manus dexteras radicitus abſcinderet.Et ſpiritu ſancto p̄ſtante ita locutiſūt et loquūtur quo ātea loquebant̉.Sed ſi quis incredulus voluerit eſſepergat nūc ꝯſtantinopolim. et ibi reperiet vnū de illis ſubdiaconū reꝑaratū. ob quā cauſam venerabilis nimiū in palatio zenonis imꝑatorꝭ. habet̉. et p̄cipue regina mira eū reuerētia venerat̉ Sed qͥs ꝯgruo ſermonepoſſit aſſeqͥ aut coaceruare diuerſitates penarū qͣs ex iuſſu regis ſui etiāip̄i wādali in ſuos hoīes exercuerūtIn ip̄a qͦꝫ q̄ geſta ſt̓ car cxviijthaginēſi nitat̉ ſcpͥtor ſigillatī aſtruere. etiā ſine ornatu ſermonis nec ipſanomīa tormētorū poterit dice̓. Queres hodie poſita in ꝓmptu demonſtrat alios ſine manibus. alios ſineoculis. alios abſqꝫ pedibꝰ. alios trūcatos auribus. alios nimio ſuſpēdioauulſis ſcapulis caput eorū qd̓ eminere ſolebat in medio ſcapularum fuiſſe demerſū. dum iugiter in altis edibus ſuſpendio cruciātes impulſionemanuū funibus agitatis per vacuuꝫaerem huc atqꝫ illuc faciebāt vagaripendētes. qui nōnunqͣꝫ diruptis funibus de illa altitudine ſuſpēſiōis ictuvalido corruentes. plurimi arcem cerebri cū oculis amiſern̄t. alij ꝯfractisoſſibꝰ ſp̄m reddiderūt. alij poſt paululū exalauerūt. Sed qui hoc fabuloſū putat aniū zenonis legatū interroget. cuius pn̄tia p̄cipue geſta ſuntilla ſcꝫ cauſa qͥa veniens cartaginemſeſe pro defenſione ecc̄iarū catholicarū veniſſe iactabat. et vt illi on̄derettirannus ſe neminem formidare illisplateis vel vicis plures tortores etcrudeliores ſtatuit in quibus legatꝭ.moris eſt aſcendēdo ad palatium et
deſcendēdo tranſire ad obprobriumvidelꝫ ipſius publice et nr̄i iam deficientis tꝑis fecem. Tūc igitur et q̄dāvxor cuiuſdam celarite regis nomīedagili qui tꝑibus genſerici multotitiens iā confeſſor extiterat matronanobilis ac delicata flagellis ⁊ fuſtibꝰom̄ino debilitata exilio arido et niueo relegatur. vbi nullus hoīm forte cōſolationis gr̄a veniēdi haberetacceſſū relinques cuꝫ gaudio domūmaritū ſimul et filiū Cui poſtea oblatū eſſe dicit̉ vt mitiori eremo trāſlata frueret̉ ſi vellet ſolatio ſocioruꝫIlla vero ingens ſibi adeſſe gaudiūvbi nullus humanꝰ eſſet cōſolatiōisaffectus ne fieret ſupplicauit Tūc etiāeugenio paſtore iā in exilio ꝯſtitutoet vniuerſus clerꝰ carthaginis ecc̄iecede inedia qͣꝫ maceratꝰ fere qͥngētivel ampliꝰ inter qͦs qͣꝫplurimi erantlectores infantuli gaudentes in dn̄oꝓcul exilio crudeli tradūt̉¶ Sed tūc dum in media vrbe cederent̉ muritaꝫ diaconū ceteris liberiorē nō tacere debeo Fuit qͥdā ep̄snomīe nimiū crudelis. cui fuerat delegatū membra cōfeſſoris xp̄i ſupplicijs craſſantibꝰ laniare Hic eniꝫ fuerat apud nos in ecc̄ia fauſti baptiſatus. quē venerabilis murita diaconꝰde alueo fontis ſuſceꝑat generatumPoſt v̓o dū apoſtataret tāte extititferitatis aduerſꝰ ecc̄iam dei vt ſuperior oībus executor ꝑſecutiōis fuiſſꝫinuentꝰ Quid multa? Dū pͥmo p̄ſbr̄iin ſupplicijs macerādi ordīe citarent̉poſt archidiaconē ſalutarē aptat̉ penis mēoratis murita. fuit enī ſcd̓s inofficio mīſtrorū Qui cū elpidoforoſedēte et fremēte honorabilis ſeniorcepiſſet extendi. pͥus qͣꝫ exueret̉ clamforte neſciētibꝰ cūctis. illa qͥbus eumſuſcipiēs de fonte dudū texerat ſabana baiulabat Quibꝰ vētilatis ſimul