Ex vitis ſanctorū

dant Scorpione aūt ꝑcuſſum nullūdicunt aliqn̄ euaſiſſe Quorū feritasvirulenta vſqꝫ ad pn̄s xp̄o defendēſe nulli ſeruorū eius nocuiſſe docet̉.Sed cuꝫ illi aluntur ordeaceis granis poſtea et hoc ablatū ē quaſi nōpoſſet deus qui pluerat pr̄ibꝰ mānapaſcere et nūc tali exilio mācipatosCogitat acriora aduerſus ecc̄iam dei. vt qui mēbra aliqua abſciderat totū laniando perderet corpus. Nā et eugenio epiſcopoet vniuerſe affrice p̄ceptuꝫ direxit inhec verba Rex honoricus wvādalorū et alanorū vniuerſis ep̄is omouſianis Non ſemel ſed ſepius conſtatꝰeſſe ꝓhibitū vt in ſortibus wādalorum ſacerdotes vr̄i cōuentus mīmecelebrarent ne ſua ſeditione aīas ſubuerterēt xp̄ianas Quā rem ſpernentes plurimi nūc reperti ſūt cōtra interdictū miſſas in fortibus wādalorū facere aſſerētes ſe integrā regulārecte fidei tenere Et quia in prouincijs a deo nobis cōceſſis ſcandalumeſſe nolumꝰ. ideo dei ꝓuidentia cumcōſenſu ſanctorū ep̄orum nos ſtatuiſſe cognoſcite vt ad diem kalēdarūianuariarū ꝓxime futurā omiſſa omni excuſatione formidinis om̄es carthaginē veniatis. vt de ratione fideicū noſtris venerabilibus ep̄is poſſitis inire cōflictū et de fide omouſianorū quā defenditis de diuerſis ſcripturis ꝓprie approbetis quo poſſit agnoſci ſi integrā fidem teneatis. Huius aūt edicti tenorē audiētes ſanctiingemuerūt eo ꝙ future ꝑſecutionisfurorē indicaret Cōuenerūt ergo ꝯſituto die noſtri carthaginē. Tandēvenitur ad diſputatiōis conflictumad locū ſcꝫ que elegerant aduerſaruUitantes igit̉ noſtri vociferationistumultus ne forte poſt arriani dicerent ꝙ eos aliqͥs nr̄orum oppreſſerit

delegūt de ſe nr̄i decē qui pro omnibus rn̄derent Cōuerſi aūt nr̄i girilleep̄o arriano in ſublime ſedenti dixerunt Propone qd̓ diſponis Girilladixit Neſcio latine Noſtri dixeruntSemꝑ te latine eſſe locutū māifeſtenouimꝰ. mō excuſare nō debes maxime quia tu huiꝰ rei incēdiū ſuſcitaſtiSi aūt nr̄am fidem cognoſcere deſideratis hec eſt veritas quā tenemusRegali eniꝫ imperio fidei catholicequā tenemus cogimur reddere rōeꝫ.Patrem et filiū et ſp̄m ſanctū ita invnitate deitatis ꝓfitemur. vt ⁊ pr̄emin ſua ꝓprietate ꝑſone ſubſiſtere et filium nihilominꝰ in ꝓpria extare ꝑſonaͣ atqꝫ ſp̄m ſc̄m ꝑſone ſue ꝓprietatēretinere fidei ꝯfeſſione fateamur Nōenī eundē aſſerentes pr̄em quē filiūneqꝫ filium confitentes qui pater ſitaūt ſpūs ſcūs neqꝫ ſp̄m ſanctum accipimus vt aut pater ſit aut filius. ſedingenitū patre et de pr̄e genitū filiūet de pr̄e et filio ꝓcedenteꝫ ſp̄m ſc̄mvniꝰ credimus eē ſubſtātie vel vniuseēntie qͥa ingeniti pr̄is ⁊ geniti filij ⁊ꝓcedentis ſpūſſc̄i vna ē deitas. tresvo ꝑſonarū ꝓprietates ⁊cͣ. Huiꝰ igit̉fidei ſancti ep̄i lōgo tractatu de ſcripturis reddētes ratōneꝫ dixerūt adep̄os arrianos Hec eſt fides noſtraeuāgelicis et aplicis traditionibꝰ etoīm q̄ in mūdo ſūt catholicaꝝ ecc̄iarū ſocietate fundata in qua nos pergr̄aꝫ dei om̄ipotentis ꝑmanere vſqꝫin finē terre huiꝰ cōfidimus et ſperamus Qui cuꝫ noſter libellus legeret̉oblatus veritatis lumē nequaqꝫ ſufferre cecis oculis potuerūt inſanientes vocibꝰ inferētes grauiter qͣꝫ ferētes quare nos noīe nr̄o catholicosdixerimꝰ. ſtatim qͣꝫ mentientes fuggerūt regi de nobis ꝙ ſtrepitum fecerimus audientiā fugientes Qui eadeꝫhora accēſus et credens mēdacio fe-