Diſtin. octaua.

tiſini grā pater factus eſt. Audienshec mercianus iuſſit vxorē ſuā apprehenſaꝫ domi ſeruari. ſꝫ appropinquātes ei miniſtri ceci facti ſūt. Iuſſit ātmercianꝰ in craſtino Viginti militesdecollari ſeptē germanos comburi.Iulianū v̓o cū anthonio p̄ſbytero.matrē et filiū ⁊ illū quē inferiꝰ reddiderat ſuo iudicio reſeruari. Dixit ergo ſacerdotibꝰ tēploꝝ Ornate tēplūiouis qd̓ ſemel in anno aꝑitur Quoadductis ſanctis ait Ecce tp̄us ſalutis vr̄e ſi in hoc tēplo venerando numībꝰ offeratis Rn̄dit iulianꝰ Temꝑeergo ſalutis nr̄e fac̄ oēs ſacerdoteseſſe preſentes. videāt magnitudinemſacrificij nr̄i Gaudēs ergo p̄ſes iuſſitoīa eoꝝ vincula auferi dices Turpeeſt eos cathenis teneri quibꝰ dij ceperunt eſſe ꝓpicij. Congregatꝭ. ergo oībus. iulianꝰ et anthoniꝰ cū oībꝰ orauerunt dicētes. Deus eterne qͥ nō inmanufactis. ſed mundis cordibꝰ habitas reſpice in ſubuerſioneꝫ templihuiꝰ cultoꝝqꝫ eius vt credāt ſolo nomini ſancto tuo. Statim aūt ſanctisamē rn̄dentibꝰ templū ſubuerſum eſtſculptilia ceciderunt. ſacerdotes feremille cū tēplo dimerſi ſūt. ⁊ alia magna ꝑs paganoꝝ interijt. Tūc ait p̄les O virtꝰ magica. iā nō miſerebornec parcam Et retruſis eis in carcerem apparuit ml̓titudo ſanctoꝝ. etiāp̄dicti viginti milites et ſeptē germani et ſancta baſiliſſa cū choro v̓ginūoēs in magna gl̓a dicentes. Regnaceloꝝ patefacta ſunt vob̓ venite. Altera die iuſſit preſes iuliano ⁊ puēocutē capitis auferri. anthonio p̄ſbyt̓o ⁊ anaſtaſio a morte r̄uocato oculos vicinis erui. matrē vero quā credebat penas toleraē nō poſſe eculeoapplicari. Sed ſtatim vt volebāt eāminiſtri punire. excecati ſūt Singul̓aūt dn̄s ſanitatē ſubito retribuit Tc̄

clamauit preſes heu heu vīcimur.Quid nunc amplius eis faciā. Iubꝫergo oēs feras ad ſanctos in amphiteatro dimitti. que ſtatim omnes pedes eoꝝ lingebat. Poſt hec iubꝫ eosdecollari. Quo facto ſb̓ito pre terremotu media ꝑs ciuitatꝭ. corruit. multitudo infidelis ppl̓i a fulgure ⁊ tonitruo extinguit̉. oīa tēpla ydolorūcorruerunt Ipſe aūt iudex ſemiuiuᵍeuadēs nō multo poſt vermibꝰ ebulliens expirauit Paſſi ſunt. viij. ydusianuarij.ciiij.Legit̉ in vita ſancte fidis virginisꝙ ipſa a cunabulis xp̄m diligens cūpre fama ſancte vite latere nō poſſetꝯprehendit̉ et daciano pn̄tata xp̄iana ſe ꝯſtanter eſſe rn̄dit. Cūqꝫ deosgentiū demonia eſſe aſſerēs nec blandimentis nec minis vt xp̄m negaretpoſſꝫ īduci iuſſu p̄ſidis ſr̄ cratē ferream diuaricatis mēbris ſb̓ſtratis carbonibꝰ extenſa eſt. Dūqꝫ ſic pro xp̄ocoqueret̉ multos exemplo ſuo ꝯuertit ad xp̄m. Tunc qͦꝫ ſanctꝰ capraſiusqͥ pre timore p̄ſidis iuxta vrbē in rupis cuiuſdā foramine iacebat cūctaq̄ intͣ muroꝝ ābitū fiebāt aꝑte videbat. Hic dū v̓ginē tā crudel̓r puniricerneret orauit pͥmo deū vt eā victricē incertamine faceret. deinde vt ſibipremiū martyrij illius demonſtrarꝫEt ecce vidit protinus columbamniueam de celo deſcendētem que coronam auro geminis qͣꝫ lucentem ſuper caput virginis quaꝫ angelus veſtibus ſpecioſis induerat poſuit. ⁊ vtcirca virginem dei virtus clarior appareret. ipſa columba volatu alaruꝫet rore celeſti ſic ignem extinxit vtnihil de incendio remaneret. Hec ergo cernens capraſius quaſi iam devictoria ſecurus rupem ſub qua māſerat dextera percuſſit. et fons protinijs erumpens meritis ſancti capra-