Diſtin octaua.
ꝑ iulianum premittebant ad dn̄m ſimiliter et agmiua virginū ꝑ baſiliſſāmittebant̉ ad xp̄m Tꝑe aūt diocleciani furore ꝑſecutionis incūbēte orauerunt deū vt oēs ꝑ eos ꝯuerſi anꝙͣipſi migrarēt tranſirent ad dn̄m Etfranſierūt in breui mille aīe ad deuꝫ.Deinde ipſa baſiliſſa ab ipſis iā mortuis inuitata etiā ip̄a defūcta eſt.i aūt ꝑſecutionis ingra cijueſcēte preſes marcianꝰ ſcm̄ iulianūpoſt dira tormēta. et diuerſis penisafflictū ⁊ vinculis ferreis ꝑ oē corpꝰoneratū. iuſſit ſub voce preconis ciuitatē circuire dices Hec merenturdeoꝝ rebelles ⁊ principū ꝯtentoresEt cū veniret ad locū vbi celſus vnicus filiꝰ preſid̓ ſtudebat. ait puer adꝯdiſcipulos ſuos Rē inauditā videoillū .ſ. xp̄ianum quē ducunt cū multitudine albatoꝝ colloquētē. et coronā ſuꝑ caput eius ex gēmis ⁊ auro.cuius fulgor excecat huius areis lucem. et alios tres viros albeſcentibꝰcomis alaꝝ qꝫ volatu in ſil̓itudinemaquilaꝝ ſuꝑ eū excubias celebrantesEt hoc mihi videt̉ qꝛ dignū eſt talideo ſeruire. qͥ ſuos ſic tuet̉ et tali decore circundat Hoc audientes diſcipuli et magiſter eiꝰ blande corripientes eū ab intentione reuocare conati ſūt. At ille doctoꝝ volumina abijciens etiā veſtes quas indutus eratabiecit dicēs Nudū me mater fudithuic ſeculo quod mūdi eſt mūdo relīquo. Hec dicens ꝑ plateas ciuitatiscurſum arripuit donec vbi ſcūs iulianus torquebat̉ veniens pedibꝰ eiꝰꝓſtratꝰ ait. Te ſecūde natiuitatꝭ. quāmihi xp̄us on̄t pr̄em agnoſco. marcianū vero genitorē meū veritatis inimicū deſpicio. Tota aūt ciuitas cōcurrebat. et filium p̄ſidis ſic vulneramartyris oſculantē mirabat̉. Si qͥsaūt voluiſſet ex precepto p̄ſidis pue
rum a iuliani ꝯͣplexū auellere. ſtatiꝫmanꝰ eiꝰ et brachia ꝯtrahebant̉. Pn̄ta tis ergo eis preſidi ait iuliano p̄ſes Spei mee. fructū magicis artibꝰauferre ꝯtendis. ⁊ ipſum ꝑentū amorē negare ꝯpellis Hoc eo dicēte aduenit ⁊ mater cū ml̓tiplicata familiacrimine ſoluto et nudatis vberibꝰ clamans. Qd̓ videns preſes clamauit īciſſis veſtibꝰ ad iulianū Iuliane crudelis aſpice dolorē patris et matriset planctū tante familie et a magicisartibꝰ innocētē ſolue. et ego imꝑatoribꝰ ſugerā vt illeſus abſedas Cui ille rn̄dit. Suffragijs tuis opꝰ nō habeo nec dimitti deſidero Ecce adeſtqui a te natꝰ mō credendo mecū renatꝰ eſt. ipſe tibi et matri rn̄deat. Rn̄dit puer. De ſpinis roſe naſcunt̉ necroſa nata de ſpinis odorem ſuauiſſimū nec frutex qͥ roſes genuit amittitaculeos ſuaꝝ penaꝝ. Ut ergo cōſueſtis pūgite et me odore ſuauitatꝭ. credentibus ꝓpinare ꝑmittite Uob̓ obediant qͥ ꝑire ꝑati ſunt. me imitenturqͥ de tenebris ad lucē venire ꝯtēdūt.Ego ꝓ xp̄o vos ꝑntes nego. et ꝑ vitam tꝑalem vitā eternā acqͥro Nonpoſſū in vos pius eſſe ⁊ in me crudelis Quid moraris. Quaſi incredulꝰet crudelis non qͣi abraam paternismanibꝰ apprehende gladiū. et victimā offer filiū. Uani ſunt vultꝰ veſtrifalſe lachryme. ab hac ꝯfeſſione pietatis nemo me valebit diſiūgē Moxergo iubentur in tenebroſum carcerem vermibus ſcaturientem includiQuem ingreſſi ſtatim tenebre vertūtur in lucem et ebulliens pena diſparuit. Hoc videntes milites viginticonuerſi ſuūt.Erant autem ſeptem filij relictiex genere charini imperatoris defūcti. Quos dioclecianus et maximianus amore patris eorum retinen-