Druckschrift 
Speculum exemplorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ex vitis ſanctorū.

educto rex ſingulariter pueros interrogauit Sed ipſi eq̄ vt terrentē promittentē parit̓ ꝯtempſerūt. Tūc rurſus introducto ep̄o dixit rex Hi filijtui ſunt? Rn̄dit ſanctus Uoti mei eſtvt mei in oībꝰ ſil̓es ſint exceptis peccatis meis Tūc iuſſus eſt cū infantibus ꝑiter decollari. Et amplexanseos dextera leuaqꝫ dixit Ecce ego ⁊pueri mei ⁊cͣ. Infātes vero manꝰ eiꝰoſculantes dixerūt. Dn̄e pater ⁊ magiſter noſter pariter ꝯſumemur. Aitep̄s Benedictꝰ es dn̄e qͥ vere ex oreinfantiū et lactentiū ꝑfeciſti laudemtuā Et oſculatꝰ ſingulos tradidit ꝗſtionarijs vt in eiꝰ pn̄tia ꝑcuterētur.Quibꝰ ꝑcuſſis tradidit etiā ſeipſumEt ſic ꝑiter educati ꝑiter coronatiad celeſtia migrauerūt.Legit̉ in vita ſcī aſcle ꝙ cū pꝰ morte eius philemō choraula ad ſacrificia īuitaret̉ a iudice arriano dixit eiSi vis vt audiā te audi me prius etiube vas eneū exhiberi et infantulūimponi et oꝑiri. Quo fcō iuſſit dolium eneū a militibꝰ ſagittari donecoēs ſagitte deficerēt. Poſt hec auteꝫinfante eductū illeſū on̄dens dixit p̄ſidi. Sicut vas illud eneū ictibꝰ ſagittaꝝ ꝯcuſſū eſt. ſꝫ qd̓ intꝰ latebat ledinō potuit. ſic ⁊ corpꝰ nr̄m ꝓ fide xp̄iſupplicioꝝ iaculis ſtimulatū innocētiā aīe deo ꝓtegēte vulnerari nō patit̉ Tunc iratꝰ preſes iuſſit eū ſuſpendi. et ſagittis quibꝰ doliū ſagittaruꝫfuerat corpꝰ philēonis a pedibꝰ vſqꝫad verticē ſagittari. Et cū totis viribꝰ tela ꝯtra eū intorſiſſent nullū ineoiaculū infigi potuit nec vllū in terrāruebāt. ſed oīa in aere dependebant.Cū aūt adhuc preſes vidiſſet eū viuere vehementer ſtupuit. et volensrem plenius agnoſcere accedēs oculos leuauit vt videret. et ſtatim vnade guttis cadens eiꝰ oculū extinxit.

Tunc iuſſit eum deponi et ait. Redde mihi oculum arte magica quamnoſti et dimitta te. Qui rn̄dit Ut nōeſtimes dn̄m meum curare nō poſſecum mortuus fuero lutū fac de terra ſepulchri mei et ſuꝑūge oculo tuoſtatimqꝫ ſanaberis. Quo audito iuſſit eum decollari. Altera aūt die arrianus facto ſicut ei dixerat philemonait. In noīe ih̓u xp̄i ꝓ quo iſte martyriū ꝯpleuit vngo oculos meos vtvideam et credā. Et ſtatim vidit clamans ſe xp̄ianuꝫ eſſe. Cuius ꝯuerſiodioclecianū nō latuit miſitqꝫ quatuor ꝓtectores qui eū caꝑent. A quibꝰcorreptus prius iuit ad ſepulchrumſancti aſcle philemonis ⁊ appolonij ⁊ait. Orate ꝓ me dn̄m ꝯſortes lumīsſempiterni vt ꝯfortet me et ꝯſummetin noīe ſuo martyriū meuꝫ. Tūc voxde ſepulchro philemonis. ꝯfortae̓ inquit arriane ih̓us in quē credis oꝑabit̉ pro te. Uade ego cū his qͥ vener̄tad te et ora ꝓ eorū conuerſione. hocaūt audientes ꝓtectores mirati ſūtAbijt ergo cū illis et octauo ſeruiset familiaribꝰ ſuis. Quibus cum alexandriā veniſſent precepit eis vt corpus eius ibi expectarent dicens. Octaua die martij dioclecianꝰ iubebitme in mare precipitari cū ſacco harena pleno. Solicite ergo poſt tres dies. ī. xj. die marcij egrediamini ſupermare circa horā ſextā. ⁊ inuenietꝭ. corpus meū ſupra dorſum delphini qd̓tollentes ſepelite iuxta corpus philemonis. Cū igit̉ cuꝫ quatuor ꝓtecto.ribus ꝑueniſſet ad dioclecianuꝫ illeiuſſit campo foueam ꝓfundam fierieūqꝫ cathenis ereis oneratū et ferroꝯpeditum ac manibus colligatis cūingenti circa collum lapide depreſſūin foueam deponi totaqꝫ terrā ſupereum que congeſta fueat remitti ⁊ deſuꝑ milites ludere blaſphemo qͦꝫ ore