Ex vit ſancto.

morteꝫ pcc̄oris ſꝫ vt magis ꝯuertat̉⁊ viuat. Monachꝰ vero pꝰ miſſā qͣſide longinqͣ regione ad ſe reuerſꝰ xp̄icorpꝰ recepit. ⁊ ſūpta ſalutari medicina ꝑfecte ꝯualuit.Quidā inter amicos ſuos tāto beate marie d̓ oegnies charior quātohumilior. cū hr̄es p̄bendā vnaꝫ ſibimediocriter ſufficientē multis deuictis precibꝰ recepit aliā q̄ ⁊ dignitate maior ⁊ redditibꝰ abūdātior eratCunqꝫ ille ꝓut deuotꝰ ſatis ⁊ timoratus erat xp̄i ancillā mariā de oegnies ꝯſuluiſſꝫ vtꝝ deū in hoc fc̄o offēdiſſꝫ. illa modicas more ſuo rn̄dēdi q̄rēs īducias tādē dīnitꝰ īſpirata ⁊diuinis reuelationibꝰ abſqꝫ vllo dubietatis ſcrupulo certificata. Uidebā inquit hominē veſtibꝰ albis īdutū ⁊ ſatis ad curſum expeditū. nigropallio ſuꝑindui ⁊ ſarcina inutili onerari. Cū hec ⁊ his ſimilia alia dixiſſꝫille qͥ iam ſe in dn̄o p̄ſenſerat id qd̓illa diuinitꝰ ꝓferebat. pͥmā ſibi ſufficiēte retinuit. ⁊ aliaꝫ ſine mora ne locuꝫ alteriꝰ ambicioſe occuparet virprudēs ⁊ deuꝫ timēs ⁊ ſalubri ꝯſilioadquieſcens reſignauitNarrat qui conſcribit vitam rogerij fratris minoꝝ.Oculos qͣnta ſolicitudine ſc̄usrogeriꝰ cuſtodiebat p̄t ſatis ꝑpendiex hoc qd̓ dixit qͣdā vice cum iremꝰābo ſimul. īuenimꝰ aūt iuxta domuꝫfratrum quandam dominam q̄ multum erat familiaris fratrum ⁊ benefactrix. Propter qd̓ ⁊ ip̄e pluries eāin propria domo viſitauerat. ⁊ egoſecum ter vel quater. ⁊ cū qͣ pluriesad portā ecc̄ie locutꝰ fuerat. Cuꝫ ergo dn̄am obuiātē ſalutaſſꝫ dicendoDeꝰ det vobis pacē. ⁊ ſic tranſiſſꝫ. q̄ſiuit a me ſi illa dn̄a erat talis. Cuiego dixi. non ꝯgnoſcitis eā? Non inquit. quia nūqꝫ vidi eam in facie. Et

ego. Qūo ergo cognoſcitis eam. Inveſtimētis inquit monialibus ſocieſu ē cogitaui eam eſſe. Forte inquittres anni ſunt ꝙ non vidi mulieremin facie. etiam matrem meam quando iui ad eam. cuꝫ tamen mater ſuaeſſꝫ ſancta mulier ⁊ ſenex. Tunc er gomiratus valde. tum quia pluries videram eum loquentem cum multiset pluries predicantem eis. tum etiāquia ſciebam eum adeo in illo periculo ſecurum ꝙ non credo aliquemin mundo vix ei ſimilem ſuo tempore fuiſſe. tum quia confirmatus eratvt nec potuit vltra mortaliter peccare. tum quia ſicut ipſe dixerat mihiſtando cū mulieribus caſtior efficiebatur. Adeo em̄ abominabatur easꝙ nullo mō poterat cū eis diu ſtareīmo aliqn̄ ex nimia abominatiōe cūꝯſulebāt eū p̄ſcindēs moraꝫ eaꝝ recedebat ab eis. dolēs multuꝫ ꝙ nō poterat ſuſtinē eo ꝙ oportebat eū proeiſdē verbis iteruꝫ ad eas redire ſic̄ego oculis meis vidi. Pretēa ī duodecim annis qͥbus in ordine ſteteratnō potui ꝑpende̓ ꝑ cōfeſſionē vnummotū mētis inordinatū de facto mulieruꝫ. licꝫ pluries generaliter fueritmihi confeſſus. Dixi ergo ſibi tuncCuꝫ ſciatis vos eē in facto mulieꝝſic ſecurum vnde eſt ꝙ tantum timetis eas aſpicere? Et ipſe reſpondit.Frater inquit in poteſtate hominiseſt vitare occaſionem peccati ⁊ ideoqͣꝫ diu facit homo quod in ſe eſt etdominus facit quod in ſe eſt tuendo hominē a peccato. Impoſſibileeſt enim ꝙ dn̄s vnqͣꝫ deſerat menteꝫquam poſſidet niſi habeat culpam.et dum vitat hominem occaſionempeccati. Ex quo autem tu exponiste periculo per occaſionem quampoteras vitare. et maxime ad talemtentationem ad quam multuꝫⁱ decli