Diſtin. octaua

thuribulū plenū prunis tulit eas inveſtimētuꝫ ſuū ⁊ ait. Credite fr̄es qꝛſicut cuſtodiuit deꝰ rubū incōbuſtūab igne. ⁊ ſicut nec hanc tunicā meāaccēderūt prune iſte. ita nec ego ꝯgnoui pcc̄m mulieris huiꝰ. Et om̄esmirati ſūt qūo non ardebat veſtimētū ab igne. ⁊ glorificauerūt deū habentē occultos ſeruos. Ex occaſiōeaūt nōne pelagie qͦndā meretricis ⁊alie fornicatrices ſecute ſunt eā abrenūciātes mūdo cū ea ꝑgentes ī monaſteriū eiꝰ. Seruꝰ em̄ dei monachꝰqͥ totonderat eā. poſtꝙͣ ſatiſfecit omnibꝰ tradidit deo ſpūm in pace. Iōinqͥt dico vobis o filij ne p̄cipites ſitis ad condēnanda ⁊ iudicāda alie¶ Dnobꝰ calciamēta faciētibꝰ ⁊ iuxta ſe laborātibꝰ vnꝰ qͥdē habebat filios multos ⁊ vxorē ⁊ pr̄em ⁊ mr̄eꝫ.vacabat vero ecc̄ie ſine intermiſſiōe⁊ oēs ꝓpter deum alebat de arte ſuaalt̓ āt ꝙͣuis doctior illo eſſꝫ. eo ꝙ n̄ ꝑmanet in ecc̄ia. ſꝫ etiā dn̄icīs diebuslaboraret. nec ſeip̄m tm̄ nutrire valebat. Inuidebat ergo iſte vicino ſuoet vna vice non ſufferēs inuidiā dic̄ei cū ira. Un̄ tu ſic diues factꝰ es. egovero vacās plꝰ qͣꝫ tu arti mee in pauꝑtatē deueni. Dicit ergo ei volēs facere eū vacare ecc̄ie. Inuenio p̄ciuꝫin terra ⁊ inde paulatim diues factꝰſum. ſed ſi vis ſemꝑ voco te veni mecū et qͥcquid inuenerimꝰ accipies dimidiū. Cū ergo ille adqͥeſcet et ſeq̄retur eū eūtē ad ecc̄iam ſine intermiſſione bn̄dixit ei deus et diuitem fecit.Hoc ergo ſc̓us pr̄iarcha fecit illumbonū ꝯſiliariū p̄ſbyteꝝ tanqͣꝫ dignūerat eniꝫ lector.Ex vita ſc̄i malachie ep̄i. .xlvi.Habebat ſc̄iſſimꝰ malachias ſororē q̄ tāqͣꝫ carnalis ⁊ ignara eoꝝ q̄ſpūs dei ſūt ſpūm falutis atqꝫ feruo

ris oīodis ī fr̄e laborabat extinguēſed triūphabat virilis malachias d̓feīa. atꝫ ꝓ animi virtutibꝰ pͥmū qͥdēad diaconatꝰ. dein̄ ad ſacerdotalisculminis apicē eleuatꝰ ē. Mortua ēinterim ſoror eiꝰ illa quā prefati ſumꝰ. Nec p̄tereūde viſiones quas vidit de ea. Huiꝰ ſiqͥdē ſanctꝰ carnalēexhorruēat vitā. et tāto zelo vt ſe vouerat non viſurū eā in carne viuētē.At illa carne ſoluta ſolutū eſt votūet cepit vide̓ in ſpū quaꝫ in corporenoluit. Quadā nocte audit ꝑ ſomnium voce ſibi dicentis ſororeꝫ eiꝰ ſtare foris in atrio. et ecce ꝑͤ totas triginta dies nihil guſtaſſe. Et euigilans cito intellexit cuius eſce inediamarc eret. ⁊ diligēter diſcuſſo numero dieꝝ queꝫ audierat ip̄m eē repperit ex quo ꝓ ea panē de celo viuuꝫnon obtuliſſꝫ. Tum ille qui ſororisnon animam oderat ſed peccatum.beneficētiam quam intermiſerat rurſum adorditur. neqꝫ id fruſtra. Nōmulto poſt ⁊ ecce viſa eſt illi ꝑueniſſe ad limen ecc̄ie. necdum tamen poſſe intrare. etiam in veſte pulla. Cunqꝫ ille perſeueraret curans ne quadie fraudaretur ſolita ſtipe. Secundo vidit eam in veſte ſubcandidaad miſſam quidem intrare eccleſiaꝫſed altare contingere non permitti.Tertio tandem viſa eſt aggregari cetui candidatorum in veſte candidaUides autem quantum valet deprecatio iuſti aſſidua. Uere regnum celorum vim patitur et violenti rapi.xlvij.unt illud.¶ Fuit quedā mulier cui ſpiritꝰ iracundie ⁊ furoris in tātū dominaret̉vt non ſolū vicini ⁊ cognati fugerētconſortiū eius. ſed ip̄i filij quoqꝫ vixſuſtinerēt habitare cum ea. Clamor⁊ rancor et tempeſtas valida vbicūqꝫ fuiſſꝫ audax ⁊ ardēs et p̄ceps me-