Ex vitis ſanctorum

eſt. Poſtremo ei dixit. ꝙ ieſu chriſtoa tenerrimis annis ſuū corpꝰ aīmqꝫdeuouerat. qꝫqꝫ ſe ꝑpetuā caſtitatēſeruaturū ꝓmiſerat ⁊ ob id omnē terrenū amorē abdicauerat. omnēqꝫ libidinē execrauerat. Quibꝰ dictis abea ꝓtinꝰ diſceſſit. Illa tali reſponſodedignata mox cogitauit in virū innocēte obiectare infamiā. ⁊ tanqͣꝫ altera putifaris vxor voluit clamareac dice̓ ꝯtra ſc̄m dei ꝙ eā violent̉ opprimē voluiſſꝫ. Sꝫ lūma dei ꝓuidētia neqͣqͣꝫ paſſa eſt vt innocēti hōinitā execrabilis facinoris infamia opponē̓tur. Et qͣꝫ primū impudēs mulier voluit voce̓ emittē ille idem diabolꝰ qͥ ei nephādū amorē ſuggeſſēateiꝰ corpus grauiſſime vexare cepit.Accurrūt igit̉ cūcti qͥ extra cameraꝫexpectabāt. ⁊ tanti clamoris cām diligent̓ ſciſcitātur. Tādē viſis multisſignis mulierē a demone vexari ꝑpēderūt. Aduocātur itaqꝫ multi qͥſciebāt demones adiurare. Adhibetur prete̓a ml̓ta remedia q̄ hmōi vexatis adhiberi ꝯſueuerūt q̄ nihil ꝓficiebāt vt diabolus pellētur. veꝝ diabolꝰ ipſe eis qͥ eū adiurabāt hoc pacto reſpōdebat. Ex hoc corpore nūꝙ me pellē̓ poteritis niſi huc venēitvir ille qͥ in medio ignis poſitꝰ nonpotuit igne ꝯburi. Querunt igit̉ omnes quid velint ſibi verba q̄ diabolꝰꝓferebat. Poſt longā vero huiꝰ reiſciſcitationē qͥdam ex eis qͥ aderantin mediū ſurgēs. Aduocet̉ inqͥt fratvincētiꝰ. nāqꝫ ip̄e mulieris huiꝰ ꝯfeſſionē audiuit. ē em̄ vir ⁊ ciētia ⁊ ſc̄itate inſignis. ꝓpter q̄ certū nobis eēdebꝫ ꝙ nemo ſit qͥ poſſit nobis verius illoꝝ verboꝝ ſignificātiaꝫ aꝑire.Conſētiunt oēs ac mox ad beatumvincētiuꝫ ſēſe ꝯtulerūt. ⁊ rē q̄ ei acciderat aꝑiūt. Precāturqꝫ vt dignet̉viſitare feminā q̄ dū valebat erga eū

magnā beniuolētiā ſeſe habē̓ demōſtrauerat. Ipſe tā ⁊ ſi plurimū ſe difficilē oſtēdit. tn̄ ne rem inſuetā face̓vidētur qm̄ qͥdē an̄ infirmos viſitare ꝯſueuerat fecit qd̓ illi voluerunt.Sꝫ tn̄ ſecū multa cogitans ſeſe ieſuxp̄o ꝯmēdauit. eū qͣꝫ p̄catꝰ eſt vt ꝓ īmēſa clemētia ſua dignaretur miſerimulieris q̄ a demonē nō ſolū in corpore ſꝫ etiā in aīo vexabat̉. Poſt ꝙͣigitur deuētū ē ad locuꝫ vbi illa vexata tenebat̉ demō vlulatū tet̓rimūemittens. En adeſt inquit vir ille q̄ī medio ignis poſitꝰ nō fuit ab igneꝯbuſtus nec deuoratus Nunc ergohinc diſcēdēdum ē. Hec dicēs protinus abijt ⁊ cordus ſemimortuū derelinquit. Illi vero qui aderāt vidētes tam grande miraculū obſtupuerūt. eiuſqꝫ ſanctitatē in maiori veneratiōe habuerunt.Predicāte beato vincētio in qͣdāvilla prope cartuſam q̄ cathelanoꝝlingua dicitur traygfera cōtigit abeo narrari geſtum illud quo ferturſanctā margaretaꝫ diabolum ei ī humana ſpecie apparētē ꝓſtraſſe. victūqꝫ ſub pedibꝰ tenuiſſe. Inter eos aute qͥ virū dei ſeq̄bant̉ erat adoleſcēsquidā lumbardus cuius erat tantaſimplicitas ꝙ nullā terrenarū reruꝫvtilitatē ſꝫ ſolū anime ſalutē affectabat. Qui audiēs qͣntꝰ fuerit margarete triūphꝰ ꝯtra diaboli verſutiascepit intra ſe multa cogitare. ⁊ int̓ cetera hoc pacto dicebat. Oſi deꝰ aliqn̄ ꝑmiſerit vt diabolꝰ voluerit ī viſibili ſpecie mecū dimicare. euꝫ certeſimili modo ꝓſternā. ſecūqꝫ pugnabo quouſqꝫ victoriam reportauero.Igit̉ circa viceſimā ⁊ pͥmā horaꝫ villā egreſſꝰ. captato qͣꝫ ſibi oportunoloco vbi ſecretius oraret gneua flexit. cepitqꝫ inter alia deum dep̄carivt ꝑmittēt diabolū ei viſibili forma