Ex vitis ſanctorum
cantibꝰ. mox demō magno ſtridorerecedēs magū tantis verberibꝰ affecit vt multaꝝ horaꝝ ſpatio vix ī eoſpūs appareret. mei inqͥens cā cruciatꝰ fuiſti ad illā me mittēs monialemCerte nūc his in te verberibꝰ vindicabor. Tāto igitur magꝰ aſtrictꝰ periculo. vidēs artibꝰ ſuis ſibi ſubuenire nō poſſe. glorioſū inuocat hieronymū dicēs ꝓmitto tibi ſi tuo adiutus auxilio nunc a demone nō occidar. quia cūctis magicis abnegās atuo ſeruitio nō recedā. qͦ dicto ſtatiꝫdemon vt fumꝰ euanuit. Per ānumaūt iacuit ex verberibꝰ deſtitutꝰ. vtnō niſi alieno ſurgē poſſꝫ auxilio. pꝰquē ānū cunctis magicis ꝯbuſtis codicibꝰ. oībꝰ ſuis pauꝑibꝰ erogatis. īſpelūcā illā in qͣ ꝑ qͣdriēniū glorioſhabitauit hieronymꝰ ſe incluſit. ibiqꝫpenitens de preteritis multa fulgētſc̄itatē. Inſanꝰ itaqꝫ iuuenis tātis luxurie ꝯſtrictꝰ ardoribꝰ oīo ſe vidensmiſerrime voluptatis ſue defraudari deſiderio qͣdā nocte laq̄o ſe ſuſpēdit. et ſic infelix tꝑali ſe vitā pariter⁊ et̓na pͥuauit. Ecce qͦt maloruꝫ cāmturpiſſimū luxurie viciū fore liquet.Nil em̄ taꝫ ruine corꝑis parit̓ ⁊ aīeꝯtīguū. qͣntū illud turpiſſimū ſcelusarbitramur..lxxxiiij.¶ In ciuitate candia qͥdaꝫ pulcerrimꝰ extitit iuuenis titꝰ noīe honeſtismoribꝰ luculētꝰ. carnali non ignobiliori natꝰ ꝓgenie. prediues valde. totā pene deuotionē ⁊ fiduciā hn̄s inbeato hieronymo. Hic ſiqͥdem iuuenis virgineo nitēs candore ī eiuſdēſc̄e virginitatis ꝓpoſito vſqꝫ ad vicefimū ānū ꝓbis vite moribus ꝑdurauit. qͦ itaqꝫ tꝑe cuiuſdā ſui fr̄is nefando ꝯſilio incitatꝰ. ſpretis tā nobiliſſimis virginitatis gemis auri precioſiſſimū metallum calcans. ad carnisſpurcitias ⁊ lutū ac fetorem luxurie
vehement̓ declinās. puellā qͣndaꝫ oīpulcritudine corporis renitētē ſibi īmr̄imonio copulauit. in cuiꝰ amorisretibꝰ ita ſe capiens ꝙ aliud preterip̄am poterat minime cogitare. Un̄de die in diē cepit diuina obſeqͥa obliuiſci. At quia miſer dereliqͥt iuſtitiam ⁊ oblitꝰ fuit deū ſe alentē. oblitꝰfuit deꝰ ſibi miſereri. Cōpleto nāqꝫāno qͦ cū puella iuuenis inſenſatꝰ ſteterat. nō vt in mr̄imonio. ſꝫ cā explēde libidīs copulatꝰ fuggerēte diabolica aſtutia fr̄ iuuenis puelle amoreillaq̄atꝰ auide diu q̄rens eiuſdē āplexibꝰ frui tādē q̄ optauēat eſt adep̄tHuc accurrāt iuuenes ⁊ exēplo iuuenis ſint aſtuti. Fiunt nota iuueni puelle viro iā ꝑacta. tacēs ideꝫ cogitatauide qͦ valeat mō certitudineꝫ reꝑire. Expectās diebꝰ aliqͦt ſe ſimulanshec neſcire. Aſt die qͦdaꝫ ordinat vrbē deſerēs ꝑgere ꝓficiſci. et latēs ꝑdiē in ciuitate nocte media domumveniens reſeratis oſtijs a puella ſeruitrice clā vt pͥus ſimul ordinauerātambo vſqꝫ ad thalamū in qͦ eiꝰ fr̄ etvxor in lc̄o ſtabāt ꝓcedēs ſibi petitaꝑiri. Mirāt̉ illi ⁊ timore ꝑterriti vehementi pulſanti negligūt thalamioſtiū reſerare. Tādem ꝯfractis ſeristhalami iuuenis ira ⁊ furore nimiofornacis ardētis inſtar vndiqꝫ inflāmatꝰ. vxorē pͥmo euaginato gladiointerfecit. deinde ſub thoro ꝓpriumlatētē fr̄em inueniēs interemit. Hisitaqꝫ geſtis ex ciuitate exiens ml̓totꝑe per mūdū huc illuc qͣꝫ errās. cuꝫqͥbuſdā alijs cepit qͦſdā trāſeūtes itinere dep̄dari ac etiā iugulare. Permanēti itaqꝫ eidē tito ꝑ viginti annos talibꝰ negotijs īplicato. glorioſus hieronymꝰ ſalubre refugiū ⁊ vitale die qͦdā adueſꝑaſcente luce ī modū mercatoris ſe mōſtrauit. ne ille ſolūmodo habite deuotionis premijs