Diſtin. ſeptima

¶ Erat qͥdaꝫ ſcholaris bononie nimiū delicatus. de qͦ ſemel ſcd̓o ⁊ tertio viſū eſt cuidā fr̄i ꝙ ſi monereturordinē intraret. Uenit ergo ad ſuppriorē fr̄em qͥ eius ꝯpatriota erat.et qd̓ ter viderat reuelauit. Ille autē rn̄dit. Diuitijs ⁊ delicijs plenꝰ vixpoterit deſerere vicia adoleſcentieſue. Cū frater deo oīa poſſibilia aſſerēt cogitās ſupprior ꝙ res a dn̄ofieret. ꝯſenſit et iuit ad domum illiꝰSꝫ cū intraret camerā ⁊ eius delicationē in lecto ⁊ veſtimētis attendētexpauit nec voluit aliqͥd ſibi loqui.Sꝫ ⁊ ſcholaris timens ꝙ ip̄m ad ordinē ducere vellet ait. Frater ſi vultis aliquid mihi loqui nolo audireniſi ꝓmittatis mihi ꝙ nihil de deomihi dicatis. Tunc ſupprior rn̄dit.Loquamur de patria ⁊ de parentibus nr̄is. et in fine tm̄ duo verba dicam vobis de deo. Qui ait. Bene.ſꝫ cauete ne plura dicatis. Cuꝫ igit̉diutius fuiſſent familiariter locuti.ſurgens ſupprior ait Recedo rediboſed illa duo verba que promiſeramdicā. Scitis vos dn̄e reinalde qͣlemlectū habebūt in alio ſeculo qui hicnon penitēt in iſto ſeculo; Reſpondit. Non. at ille. Iſaias prophetaoſtendit dicens. Subtus te ſternet̉tinea. ⁊ operimētū tuū erūt vermesExponens ei hec verba licentiatusab eo redijt ad conuentū Ille aūt ītāta meditatioue remanſit iſtarū tinearū et vermiū. ꝙ nihil aliud poterat cogitare. Quā cogitationeꝫ volens per riſus ⁊ ludos ⁊ ſolaeia ſociorū remouere a corde non poteratſed magis ac magis ei illabebatur.Sic qꝫ amaritudinē quā ex hoc ſentiebat ferre non ſuſtinens. poſt diesaliquos ordinē intrauit. eligens in

lecto duro et pauꝑe reſiduuꝫ vite ꝑtrāſire. vt poſt mortē in celuꝫ portaretur ab angelis. magis ꝙͣ hic laſciuire in ſtratu ſuo. et poſtea ſepeliriin inferno cū tinearum et vermiumcorroſione perhenni. Quoꝝ hic necper dies aliquos cogitationē potuit tolerareNarrauit beate memorie magiſter iordanus de qͦdā iuuene nobilipulcro et delicato. ꝙ cuꝫ intraſſꝫ ordinē predicatorū ſuadebatur ſibi aquodā magno et litterato ⁊ amicoparentū ſuoꝝ vt ordinē exiret et dicebat. Melius eſt vt modo ſine peccato exeas ⁊ ſine nota qͣꝫ poſtea. tutenerrimus es. tā durum ordinē nōpoteris tolerare. Cui iuuenis ille reſpondit. Cauſā quam vos mihi aſſignatis ad exitū hanc ſcio mihi fuiſſe motiuā ad ingreſſū. Cogitaui em̄apud me dicens. Si nulla aſperitate poſſum pati ī ſeculo qūo illas penas intolerabiles et innumerabilesſufferre potero in inferno. Ideo decreui in pn̄ti iſtā ſuſtinere aſꝑitateꝫ.vt in alio ſeculo eternā non patiar.ſꝫ hic cum pauꝑihꝰ pauꝑ ſim. et diues in regno celoꝝ efficiar. .lij.¶ Cum qͥdā nouitius laboraret inextremis in conuētu argentinenſi ītentonia. et fratres iam recōmendarent animam ipſius creatori. ex inſperato aperuit oculos ſuos et ait.Audite fratres chariſſimi. mihi accidit ſicut alicui eunti ad forum. etparuo precio magnas merces emēti. Ecce enim regnū accipio et cauſas neſcio meritoruꝫ. Et hoc dictorequieuit in pace.Frater Iuō natione brito quondam prior prouincialis in terra ſancta humilis. gratioſus. et deuotus.