Ex libro apum.
Pro illo autem nobiliſſimo et beatiſſimo viro cuꝫ rex hieroſolomytanuset alij multi nobiles laboraſſent nunqͣꝫ tamen efficere potuerunt vt euꝫ acaptiuitate gentilium liberarent. Inſuper ⁊ hoc ipſum de eo miles ſociuseius qui mihi hoc retulit r̄ferebat ꝙtantum poſt quotidianos laboresde nocte orationibus incumhebat ꝙei quaſi pellis cameli calli in genibuſaccreuiſſent. Ue ergo illis qui ducūtin bonis dies ſuos ⁊ in puncto ad inferna deſcendunt et euge in laboribꝰdicetur iſti vt introeat in gaudiū domini dei ſui.xxxiiij.¶In normandie partibus vir admodum diues erat ſed ignobilis hichabebat filium vnicum et dilectumquem delicatū educauerat ad roburviri. Conuenit etgo patrē miles quidam nobilis cum amicis dicēs. Filiaeſt decora nobis nimis et prudens ꝑquam ſi tibi placuerit poſteritas tuaexaltari poterit et iuuari. Hanc filiotuo dabimus in vxorem hoc tamenmodo vt cedas poſſeſſionibꝰ vniuerſis et filius tibi et matri ꝙͣ diu vixeritis abundantiſſime miniſtrabit. Caſus enim diuerſi ſunt in quibus filiustuns poſſet te in poſſeſſione manētehereditate fruſtrari. Hoc pr̄e audiente et herente ſub dubio ab amicis tādem compulſus eſt et ſi mēte pauidꝰcedere cunctis bonis. Peractis ergonuptijs filius et vxor eius anno qͥdeꝫprimo honorant parentes victuꝫ copioſius miniſtrant ſed ſecundo minꝰet rertio inuerecundius ꝙͣ decebat.quarto autem anno ſuggerente vxo ēfilius parentibus ſuis domunculamparuam in oppoſito domus ſue cōſti
tuit. vt minus eſſet indecens iuuenibꝰibi eis neceſſaria inſufficienter miniſtrare. pertulit ergo ſenex pater ibidēcum vxore decrepita non modicamegeſtatem et vix interdum domū filijaudebat intrare. ſed per clientulū mādauit quibꝰ poterat nō carere. Unaautem dierum accidit vt mater ex ꝓpoſito domus ſue viſa auca infixa verū in domo filij diceret viro ſuo Mefeminaꝫ magis decet paucis eſſe contentam. tu autem vadas ad domumfilij et ſaltem ſemel eſurientem animāfacies de auca quam ibideꝫ vidi eſuipreparataꝫ. Hoc autem audito ſenexinnitens baculo properabat ad domum filij. Sed mox vt eum filius vidit aucam retraxit ab igne et claꝫ abſcondit ſtatimqꝫ obuius patri quid q̄reret inquifiuit. et mox factum paternotans diſſimulauit. et redijt ad domum ſuaꝫ Filius autem puelle precepit vt mox aucam reponat ad ignemNec mora vbi puella ī thalamo aucam vidit bufonem maximum aucepectori herētem inuenit. Ea ergo clamāte accurrit iunior dominꝰ niſuſqꝫbufonem excutere vt violēter inſtititbuſo ab auca reſiliens faciem adeoconantis inuaſit vt nulla arte vel cōſilio deponi poſſet aut excuti ſed ſicmultis annis hominis nequitiam inherendo puniuit Et erat illud ſup̄miſtuporis miraculum vt ſi quādo mōſtri illius pars aliqua tangebatur acſi percuteretur in corde ita homo ſēſibiliter ledebatur. Conterritus igit̉mirabiliter et contritus adijt dyoceſanum epiſcopum. ⁊ cum omni dolore confeſſus pro penitētia recepit abillo vt per omnes fines normandieet gallie ciuitates reuelata facie circū