Ex eccle. hiſto.
tationis inqͥrentibꝰ dixiſſe fertur ꝙpotamāia poſt diē tertiuꝫ martyrijſui noctu aſſiſtens coronā capiti eiꝰimpoſuerit dicens dep̄catam ſe proip̄o dn̄m ⁊ īpetraſſe vt ẜm qd̓ ſcpͥtūeſt. Qui recipit martyrem mercedēmartyris conſequatur. Quibus auditis ꝯfeſtim fratres ſignū ei dn̄icūtradunt ⁊ die poſtero ob dn̄i martyrium capite punitur..lxvij.Animi virtus qͣnta fuerit in beato narciſſo vno ex eius geſtis opere declarabitur. Is nāqꝫ cū inter cetera virtutū ſuarū bona eſſꝫ valdeꝯſtantis animi. ⁊ iuſti rectiqꝫ indeclinabiliter tenax. quidā homūculineꝙͣ male ſibi conſcij metuentes necriminū ſuorū ſi arguerētur nō poſſent effugere vindictaꝫ preueniūt factionibus ⁊ circūuenire parant euꝫcuius iudiciū verebantur. Concinnant igitur aduerſus euꝫ infame ſatis ⁊ noxium crimen. Conueniuntauditores. teſtes ex ſemetip̄is ꝓducunt qui ſub ſacramenti iuramentoq̄ obijciebantur confirmarent. qͦrūvnus teſtis ita vt igni cōſumeret̉ ſinon vera diceret precabatur. aliusvt regio morbo corrumperetur. tertius vt luminibꝰ orbaretur. Et ꝙͣuis ne iuramentis quideꝫ iſtis qͥſꝙfideliū ⁊ deū timentium crederet eoꝙ vita narciſſi ⁊ inſtitutio ⁊ pudicicia ab omnibꝰ noſceretur. ip̄e tn̄ eorū que mota ſūt indignitate ac moleſtiā non ferens. ſimul ⁊ ſecretaꝫ acph̓icam vitā habere ſꝑ deſiderans.ſubterfugit ecc̄ie multitudinē ⁊ indeſertis locis atꝫ angulis ſecretioribꝰ deliteſcit annis ꝙͣ plurimis. At n̄ille magnꝰ diuine ꝓuidentie oculꝰqͥeſcit ī longū. ſꝫ in impios vltioneꝫꝑ ea ip̄a q̄ ſibi in ꝑiurijs ſtatuerant
maledicta molitur. Primꝰ nāqꝫ illeteſtis parua ignis ſcintilla noctis tēpore domo ſua ſuccenſa cū om̄i genere ſuo om̄iqꝫ familia flāmis vltricibꝰ ꝯflagrauit. aliꝰ repente ab imispedibꝰ vſqꝫ ad ſūmū capitis verticēmorbo regio quē fuerat imprecatꝰrepletꝰ ꝯſumitur. Tertiꝰ aūt pͥorumexitū videns ⁊ oculū diuinū nō ſe latuiſſe ꝓſpiciēs ꝓrumpit in medium⁊ audiētibꝰ cūctis ſera pn̄ia vniuerſū cōcinnati ſceleris ordinē pandit.Tātis aūt lachrymis īmanis ꝯmiſſifacinꝰ deflet. vt luminibꝰ orbaretur⁊ ſic figmenti ſui huiuſcemodi pe.lxviij.nas exſoluit.Iter ſc̄o gregorio ponti ep̄o fuiſſe qͦndā ꝑ alpes dicitur hyemis tꝑeet cū ꝑueniſſꝫ ad ſūmū alpiū iuguꝫniuibꝰ repleta erant omnia nullū vſꝙͣ diuerſoriū. Fanū ibi tātū apollinis erat vbi illa nocte qͥeuit. Sacerdos erat quidaꝫ fani eiꝰ cui ꝯſulereſimulacrū apollinis mos erat ⁊ reddere reſpōſa poſcentibꝰ. ex qͦ ei etiaꝫalimonie q̄ſtus eſſe videbatur. Igit̉pꝰ digreſſū gregorij offerre ꝯſulta⁊ rn̄ſa poſcere ſacerdos acceſſit exmore nihil inde reſponſi veniebat.Kepperit victimas ſilentiū ꝑmanetiterū atꝫ iteꝝ litat. ſurdis ingerit fabulā. Cūqꝫ ſtupore noui filētij eſtuaret ſacerdos. noctu ei aſſiſtens inſomnis demoniū dicit. Quid me illic inuocas qͦ iam venire non poſſūPercūctanti cām aduentu ſe gregorij dicebat expulſū. quid nunc remedij daretur cū perquirēt ait nō alit̓ſibi licere ingredi locū illuꝫ niſi gregorius ꝑmiſiſſꝫ. Quibus auditis ſacerdos occupat viā multa apud ſemetip̄m voluens atꝫ aīo recuſanteꝑtractās venit ad gregoriū. adortꝰ.