Diſtin. quarta

Rchidiaconꝰ qͥdā noīe burcardꝰ ꝯgnomēto de pinſato iturꝰerat roma. rogauit aūt ioh̓eꝫ quēdāaurelianēſē canonicū vt quēdaꝫ clericū natalē noīe domꝰ ſue economūei ſociū daret. qͥ tantulꝰ erat in rei familiaris cuſtodia. bonꝰ diſpēſator ⁊prudēs ⁊ fidel̓ qd̓ rariſſime ī diſpenſatoribꝰ inuenit̉. Uolebat ergo ideꝫburcardꝰ hūc hr̄e ſociū itineris ſuinō tā ideo qꝛ eū diligēt qͣꝫ qꝛ pecunievt auariſſimꝰ valde time̓t. Ille autētā nobili ꝑſone ⁊ archidiacono ſuonō potuit negare. p̄cepit ergo natali clerico vt cū eo iret ⁊ ei tanꝙͣ ſibiobediret ī oībꝰ. qd̓ ille inuitꝰ ānuittimēs mores burcardi cuiꝰ auariciānō ignorabat. Inierūt āt dn̄s ⁊ natalis fedꝰ qd̓dā ſecretiſſimuꝫ ꝙ vterex illis duobꝰ more̓t̉ intra. xxx. diesſi poſſꝫ ad ſociū ſuū rediret nil ei inapparitiōe t̓roris incutiēs ſꝫ blāde illū ꝯmonefaciēs ⁊ de ſtatu ſuo certificās. Cū aūt iā ꝓpe romā eēnt accidit qͣdā die vt p̄fatꝰ burcardꝰ cū natali clerico rōnē ponē debēt de qͦtidianis expenſis de magna ſūma ſingulos numos exigēt qͥ in qͦs vſꝰ abiſſēt. Natalis āt qͥ tā minutas rōesredde̓ dn̄o ſuo non ꝯſueuerat. qͥppecui ille tqͣꝫ ſibi credebat iratꝰ aduerſꝰ virū nobilē ſordidiſſime ꝓuidētiecū in reddēda rōe defice̓t ſe qd̓ auditu qͦꝫ horrēdū ē demōibꝰ ꝯmēdauitEodē aūt die cū qͣndā aqͣm trāſuadarēt burcardꝰ ⁊ natalis idē natal̓ſubmerſꝰ ē. ſequēti vero nocte ꝓxīacū ī lecto ſuo pͥſtinꝰ dn̄s natalis iſtiꝰqͥeſcēt vigilās ⁊ corā ſe lumē fulgētin lāpade. qꝛ ſēꝑ noctis ꝯſueuit tenebras horreſcē. ecce natalis clericꝰ eiꝰan̄ ip̄m aſtitit capa indutꝰ pluuiali⁊ ſic̄ ſibi videbat̉ pulcerrīa coloria

plūbei. ip̄e āt nihil oīo t̓ritꝰ qͣſi gratulās cepit ad eū dice̓. natalis bn̄veneritis. nūqͥd iā redijt archidiaconꝰNō inqͥt dn̄e. ſꝫ ego ſolꝰ redij iuxtaꝯſtitutū. mortuꝰ em̄ ſū. nolite ergo timere. ego nullū timorē vobis īferāſꝫ p̄cor vt ſuccurratis mihi. ego em̄in magnis tormētis ſū. Cur inqͥt ſatis eī honeſte vixiſtis apd̓ me. Dn̄einqͥt veꝝ ē. bn̄ qͥdē mihi eſſꝫ niſi hodie p̄uētꝰ ira me demonibꝰ ꝯmēdaſſeꝫ. rogo āt vos vt qͦſcūqꝫ potueritꝭ.moneatis vt nūqͣꝫ faciāt. qͥ eī ſe ꝯmēdat demōibꝰ dat eis ptātē ſuꝑ ſe. vn̄ptātē habuerūt vt me ſtatī ſb̓m ergerēt. ⁊ ꝓpt̓ hoc ſolū torq̄or. Nā beneꝯfeſſꝰ erā de oībꝰ pcc̄is meis ⁊ ī nullū reciderā. Tūc ille qūo tā pulcramcapā hētis ſi in tormētis eſtis; Dneinqͥt hͨ capa q̄ vobis tā pulcra videtur multo pōderoſior ē mihi ꝙͣ turris pinarieſis ſi mihi ſuꝑpoſita eſſꝫPulcritudo āt iſta ſpes ē venie quāhēo ꝓpt̓ ꝯfeſſionē quā feci ſi mihi tn̄ſuccurrat̉. Cui ait. Certe inqͥt egovobis ſuccurrā ꝙͣtuꝫ potero. .lxi.¶ Referebat elebādꝰ henrici qͦndaꝫremēẜ archeip̄i cubiculariꝰ dicens.Dn̄s meꝰ archiep̄us mittebat me apud attrebatū. dū āt circa meridieꝫapd̓ qd̓dā nemꝰ appinqͣſſemꝰ ego ⁊famulꝰ meꝰ qͥ me p̄cedebat celeriꝰ eqͥtās vt mihi ꝑaret hoſpitiuꝫ audiuitille tumultū magnū ī nēore qͣſi multiplices ⁊ varios eqͦꝝ fremitꝰ armorū ſonitꝰ ⁊ velut voces multitudīsīpetū ꝓruētis ī bellū. Expauefactꝰ gͦip̄e ⁊ equꝰ eiꝰ ꝯtinuo regreſſus ē adme. a qͦ cū q̄rereꝫ qͣre reuerteret̉ ait.Equꝰ meꝰ nō fuſte nec calcaribꝰ cogi p̄t vt ꝓcedat. ⁊ ego ec̄ adeo t̓ritꝰſū vt oīo ꝓcedē nō audeā. mira em̄vidi ⁊ audiui. uemꝰ eī iſtd̓ defūctoꝝx ij