Ex ſpecu. hiſto.
poſtea ep̄o tūc abbati. nec poteratvllatenus reſpicere ſimplici oculo.infirmitate ē depreſſus ad extremaeſt perductus. Cunqꝫ fratres meridie in lectis ex more quieſcerēt ip̄ein domo infirmorū iacens cepit miſerandas voces emittere. ⁊ quaſi qͦrundam horrendorū aſpectꝰ ſubterfugere geſtiret pallens ⁊ tremēs vultum ſuū deliteſcendo hincinde ꝯmutare. territi fratres qui aderant qͥdhaberet q̄rebant. At ille geminos īmanes ſupos inter brachia ſua metenere cōpreſſuꝫ ⁊ guttur meum impreſſis dentibus iamiāqꝫ ſuffocarevidetis ⁊ qͥd mihi ſit queritis. quoaudito vnus ex eis ad anſelmū quiin clauſtro emundandis libris intēdebat concitus perrexit ⁊ ei extraclauſtrū educto quid circa infirmūfratreꝫ ageretur patefecit. Tunc illein ſecretiorem locū ſolus ſecedens.poſt modicū domū in qua iacebatinfirmus ingrediens leuata manuſignū crucis edidit dicens. In noīepatris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. Ad quodfactum ſtatim eger conquieuit. ⁊ exhilarato vultu intimo cordis affectu deo gratias agere cepit. dicensꝙ anſelmo oſtiū ingrediente ⁊ manuextenta ſignum ſancte crucis edētevidit ex ore eius flāmam ignis admodū lancee procedētē q̄ in luposiaculata eos deterruit ⁊ celeri fugadilapſos ꝓcul abegit. Tunc fraterancelmꝰ fratrem de ſalute anime ſecretius alloquens ad pn̄iam ⁊ ꝯfeſſionem eius cor inclinauit Paternade hinc auctoritate abſolutuꝫ dixitHōra qͣ fratres ad nonā ſurgerentpn̄ti vitā diſceſſurum. qd̓ factū eſt¶ Cū abbas qͣdā qͥ admodū .lv.religioſus habebatur cū beato An
ſelmo de his que monaſtice religionis erant loq̄retur ⁊ inter alia de pueris in clauſtro nutritis verba ꝯferret adiecit. quid obſecro fiet de iſtꝭ.non ceſſamꝰ die ac nocte verberantes eos ⁊ ſemꝑ fiunt deteriores; Hebetes em̄ ſunt ⁊ beſtiales. Ad quemiratus anſelmꝰ ait. ꝙ bene nutrimentum veſtrum expendiſtis qui de hominibꝰ beſtias nutriſtis. Dic mihiqueſo abba ſi plantā arboris in orto tuo plantares ⁊ mox illaꝫ ex omni parte ꝯcluderes vt ramos ſuosnullatenus extendere poſſꝫ qͣlis arbor inde prodiret. ꝓfecto inutilis īcuruis ramis ⁊ perplexis. certe hocfacitis de pueris veſtris. Plantatiſunt ꝑ oblationē in orto eccleſie vtcreſcant ⁊ fructificent deo. Uos ātintantū eos terroribus minis ⁊ verberibus vndiqꝫ coartatis vt nullaeis penitꝰ liceat libertate potiri. vn̄de fit qꝛ nihil amoris pietatis dulcedinis circa ſe in vobis ſentiunt. necilli alicuius boni in vobis poſtea fidem habeant. ſed omnia veſtra exodio ⁊ īuidia ꝯtra ſe procedere credant. Contigitqꝫ modo miſerabiliſicut deinceps corpore creſcunt ſic īeis odiuꝫ ⁊ ſuſpicio omnis mali creſcat ſemper proni ⁊ īcurui ad vitiaCunqꝫ ad nullū fuerint in vera charitate nutriti nullū niſi depreſſis ſupercilijs oculo ve obliquo valentintueri.In nannetis ciuitate tēpore henrici quarti imperatoris erant duoclerici nondū patientibus annis p̄ſbyteri ſancti litteris affatim inſtructi inter ſe multum amici. Hi pactūinierunt inter ſe vt vter eorum pͥormoreretur alij vigilanti vel dormiēti appareret infra triginta dies. Da-