Diſtin. quarta
¶ Quidaꝫ falſus teſtis nomine bernuinus in rebus eccleſie beati qͥntini martyris falſu ͤ ferebat teſtimonium. volens quādam ſiluaꝫ de predio quodam penitus auferre. queꝫſanctus martyr in ſomnis redarguit. apprehendens qͣꝫ naſuꝫ eius falſatorem ꝓclamauit leſit qͣꝫ euꝫ ac deformem fecit in corpore quo euꝫ aculpa ſanaret et pulcrum faceret etiam in mente. Ad quod dictum ip̄eexper gefactus. pedibus calciatus.cum faciem ſuam aqua linire deberet accerſita coniuge cepit ei explanare quid in ſomnis vidiſſꝫ. Ut autem peruentum eſt ad hoc qualiteripſe martyr naſum eius tenens falſatorem euꝫ vocauit extenſa manu naſum ſuum ceſum recepit. ſtatim qꝫ īvaſe quo aqua de manibus eius diffluebat cecidit. qui nimiuꝫ territusad placitum quo ipſa die pro prefata ſilua deberet ire diſtulit. Nec tamen hoc ſupplitio cohercitus inſuꝑob ſuperbie faſtum aureum ſibi naſum fabricare catenulis qͣꝫ aureis aptare conatus eſt. quem iterum idēſanctus viſu admonuit dicens Nōne tibi naturalem abſtuli naſum vtte omnibus monſtrarem falſum teſtimoniū dixiſſe. ⁊ nunc ob ſuꝑbiaꝫauſus es aureum ſuperponere; Uade igitur nunc ⁊ proijce illum abste. ⁊ cunctis innoteſcere ſtude te falſum teſtimonium protuliſſe. Ob indiciuꝫ ergo fidei naſus ipſe ex auromultis diebus ad memoriaꝫ futurorum ibidem ſeruatus manſit xxx.Sancta angadriſma illuſtris roberti filia qui generoſa ſtirpe proditus gerulus fuit anuli regis lotharij. Hanc religioſiſſimam virginemilluſtris ſinuimus a p̄fato roberto
expetijt volens eam auſperto filioſuo ſociari. quo ſcilꝫ roberto p̄bente aſſenſum caſto iuueni caſta deſpōdetur puella. Deniqꝫ ambo integritateꝫ mentis ⁊ corporis caſte ſeruare cupientes deprecabantur dominum vt voluptatū venena a cordibus eorum dignaretur repellere.Deinde orante beata angadriſmavirgine vt ſpecioſitas illiꝰ in deformi tatem verteretur. ilico dominuspreces eius exaudiuit. Nam facieseius ita exulcerata eſt ac īmundiſſima lepra cooperta mox apparuitvt a conſortio hominum quicunqꝫeaꝫ vidiſſent ex timplo ſegregandādecernerent. Medicoruꝫ deinde cucurrit frequentia. ſed quanto inſtantius inſiſtebant tāto xp̄i ſponſa deformior vlceroſior ve apparebat̉.Tum pater diuinitus hec fieri intelligens inquirebat ab ea vtrū in virginitatis voto vitam elegiſſꝫ finire.Opto id inquit mi genitor ⁊ totisniſibus exoro. Nam xp̄us quē concupiui ſponſum ip̄e mihi hanc corporis infert moleſtiaꝫ vt anime tribuat nitorem. Delectat hec vita preſens pater pie ſed decipit. quia omne quod eſt in mundo vanitas eſt.Hec audiens pater illuſtrem accerfiuit ſinuinū. ⁊ que circa ſuam filiaꝫgeſta erant lucide pandit. Ad hec finuinus reſpondit. Uoluntatem domini in omnibus ſequi oportet neqꝫ eius nutui vllo modo contrairevolo. Uocatus qͣꝫ affuit ⁊ beatꝰ auſbertus qui diſſociabilem condiditlibellū vt ſancta virgo angadriſmanon ſua ſed chriſti domini vocaret̉ſponſa. Hoc facto ad rothomaguꝫvrbem ſancto antiſtiti dirigitur auboeno vt eius benedictionē ꝑceptav 3