Diſtin. quarta
ſaluatoris tranſfiguratus nocte venit ad eū cū choro mille vt finxeratangeloꝝ lampades accenſas tenentiū. ⁊ cuꝫ flāmea rota in qͣ ſaluatorēſedere ſimulauit. vno ex eis precedēte eiqꝫ dicente. Placuit xp̄o cōuerſatio tua ⁊ probabilis vite fiducia.⁊ ecce venit ad te. tm̄ egrede de cella tua ⁊ venientem eminus cernensadora. Egreſſus igitur illū vt deuꝫadorauit. et ſequēti die cōgregatisad eccleſiā fratribꝰ ait. Ego iā cōione non indigeo xp̄m em̄ ip̄m hodievidi Tūc ſancti patres ferreis vincūlis eum illigatuꝫ ſecularis vite ꝯuerſationi dederunt vt ex eo tumor eiꝰanimi ceſſaret. ꝙ nihil ꝯmune cumlanctis haberet. et ſic eum per totūannum proprijs orationibus curauerunt.Quidam vir nomine ſerapion qͥ⁊ ſyndoniꝰ vocatur. quia veſte nonalia ꝙͣ ſyndone vtebatur. Apathesetiam id eſt impaſſibilis vocabaturqui nullum poſſidendi defideriumpatiebatur. ⁊ abſtinentia nimia omnium rerum ⁊ iugi meditatione diuinorum librorum vnius cellule qͥete non poterat eſſe contentus. ſed ꝑdiuerſa trahebatur mens eius. Dehoc referebant patres ſancti ꝙ in qͦdam opido viginti ſolidorum precio ſe paganis mimis diſtraxerit. etin eorum ſeruitio permanſerit. itavt eis pedes quoqꝫ lauaret doneceos chriſtianos efficeret ⁊ a ludistbeatralibus ſepararet. nullum qͣꝫcibum niſi panem ⁊ aquam ſumereconſueuerat nec diuinas ſcripturaslegere ceſſabat. Illis autem ad piā⁊ caſtam vitam conuerſis cum ei libertatē offerrent dicentes. quia perip̄m a turpi ſeruitio liberati eſſent
viginti ſolidos quos pro ſe acceperat ⁊ apd̓ ſe ſeruauerat reddidit eisdicens. Quia per me deꝰ in vobisimpleuit quod volebam nunc auꝝquod pro me dediſtis recipite. vt alios quoqꝫ quibus ſubuenire poſſiꝫreperiam. Cunqꝫ rogatus adquieſcere nollet. vt cum eis tanꝙͣ patereorum ⁊ dominꝰ remaneret. dabisergo inquiunt aurū illud pauꝑibꝰqd̓ nos velut arras quaſdam proſalute noſtra dediſſe cognouimꝰ Atille. Bate ait vos. Ego eniꝫ alienaspecunias non do. Saltem inquiūthoc precamur. vt vel poſt anni circulum nos athenis requiras Itaqꝫſeruus xp̄i peregrinando frequēterad elladam venit. ac per triduū mōratus athenis a nullo panem quoveſceretur accepit. Neqꝫ vero pecuniam habebat nec peram vel pelle̓vel aliud quicꝙͣ ſecuꝫ preter ſyndonem qua erat amictus ferebat. Cuꝫergo ieiunus vſqꝫ ad quartam dieꝫperueniſſꝫ eſurire fortiter cepit. Nihil enim peius illo ieiunio quod extorquetur inuito. ex cuius neceſſitate ſepe etiam ꝑfidia procedit. Stetit ergo ſuper colliculum vrbis vbiprimates eiuſdem opidi conſiliumhabere ꝯſueuerant. ⁊ illic manꝰ ſuasꝑcutiendo vim ſe maximaꝫ pati clamabat dicens. Athenienſes viri ſuccurrite. Concurrentes itaqꝫ ſimulomnes pallijs ⁊ birris induti queſierunt vnde veniſſꝫ. vel quid pati diceret. Ille reſpondit. Benere ſū egyptius. conuerſatione monachus. exquo autem de patria mea vera diſceſſi in triuꝫ fenoratorū manus incurri. quorum duos quidem qͦcunqꝫ modo debitū ſoluens potui euadcre. tertius aūt adhuc retinet me.