De illuſtri. viris

tem meam priori exponas ipſuiqꝫroges ut in capitulo me abſoluēs generalem oratōem pro mea liberatōefratribus iniungere dignet̉ Ut auteꝫnoueris hec que vides ēt audis fantaſticam nequaqͣꝫ eſſe illuſionem ī augmnētum veritatis pſalterium qd̓ portarius ante aliquot dies in capitulorequiſiuit et nondum inuenit in illotali loco repoſitum inuenies Uerumcum ſacriſta hec audieratꝭ et videratmultum miraretur tam inſolitaꝫ nouitatem rei. tamen cū eſſet homo inaturi conſilij ip̄o die nemini quicꝙͣ ſuper hoc verbo locutus eſt. reputansne forte tanꝙͣ ſomniator aut a demonibus illuſus deriſui haberetur Nocte vero ſequenti dum ſicut prius vigilans et ſedens in lecto ſuo de his q̄ſibi preterita nocte contigerant attētius cogitaret rurſus iſte defunctꝰ ſic̄antea vigilanti et ſtupenti apparuitdixitqꝫ ei. Non recte agis domine ſacriſta non recte agis erga me qͥ iramdomini porto qm̄ peccaui ei. in cuimanus ꝙ horrendū ſit incidere vtināet tu non experiaris. O ſi ſcire poſſisqͣꝫ grauis eſt etiam minima pena anime a carne ſolute profecto non tamnegligenter ageres ſed totis viribusſuccurrere ſatageres. Quaꝓpter etiāatꝫ etiā ꝯteſtor te ꝓpter deuꝫ ne vltradiſſimules ſed petitōem meā effectuimācipare feſtines. qꝛ ſpero me ꝑ orōnes fratrū noſtroꝝ apud clementiſſimū iudicem deum miſericordiā adepturum Ut autem totius dubietatisſcrupulus d̓ corde tuo tollatur ⁊ meip̄m eſſe quem paulo ante viuentemin carne bene noueras non dubites.ecce tolle d̓ manibus meis pſalteriūquod portarius in capitulo queſiuitet necdum inuenit. Tulit itaqꝫ ſacri

ſta de manibus eius pſalteriuꝫ ſupertam inauditis mirabilibus dei vehementer obſtupefactus Porro cuꝫ iāip̄e idem ſacriſta ſcire volens vtrū nāſolidū ⁊ palpabile eſſꝫ corpus quodvidebat. vtruꝫ ne ſic ſubiaceret tactuiſicut viſui cum haberet prope ſe virgam tulit eam. et quaſi tangendo experiētie ſatiſfacturus leui ictu vibrauit illam. ſed mox nullo penitus obſtaculo reſultante quaſi per vacuumaerem ſicut per corpus quod apparebat tranſducta eſt Mane auteꝫ factopriori et fratribus que viderat et audierat innotuit. pſalterium etiam qd̓acceperat tanꝙͣ veritatis pignus ꝓtulit. Sicqꝫ fratris illius anima percommunes fratrū orationes ⁊ miſſarum celebrationes penis ut credimꝰabſoluta beatitudinis eterne conſortium deo miſerante ꝓmeruit. xlviij¶ Cōuerſus qͥdā ciſterciēẜ ordīs pͥori ſuo īobediēs qd̓ ſibi īꝑabat̉ ſuꝑbamēte facē deſpiciēs nullo reſpcū diuini timoris null̓ fratrū blādis āmonitōibꝰ ad hoc poterat induci ut obediret imꝑanti qͥnimo tumidis ⁊ indiſciplinatis rn̄ſionibꝰ hoc ſe nunqͣꝫ facturū garriebat Interea ſole ad occaſum vrgente claudit̉ dies. et ip̄e rācoris et amaritudinis felle plenꝰ. et ī cōtumacia ſua ꝑdurare nō ꝑtimeſcenstanqͣꝫ pauſaturus ī lecto ſuo ſe colloeauit Ecce aūt pͥmo cōticinio noctiscū necdū doriniſſet. ſꝫ adhuc dire ſuꝑbie vicio corde machinando malūſatiſface̓t aſſūt duo ne quā ſpūs fuligine tetriores. dracoībꝰ crudelioresſtātes an̄ lectū ipſiꝰ qͦꝝ vnꝰ ſic alteriqͣſi int̓rogādo locutꝰ ē Quiſnaꝫ ē iſteqͥ iacꝫ h̓. Rn̄dit alt̓ Cōuerſꝰ qͥdā Rurſus ille pͥor qͥ locutꝰ fuerat qͣſi ſubſtomachādo neqͣꝙͣ inqͥt ſꝫ īobediēs qͥdā