De illuſtri. viris
caſtigatus vlterius fugere non tentabis. His dictis cepit eum crebris ictibus tundere baculo quem tenebat ⁊ait. Ecce ſtipendia que mereris ſurge nunc ⁊ fuge ſi potes Euigilās frater inuenit ſe totuꝫ quaſſatū ita ut lecto detineret̉ Tremens itaqꝫ prioremqͣꝫcitius ad ſe fecit venire. Quo accerſito cū cordis cōtritiōe cōfeſſus ē maliciam quaꝫ mente conceꝑat Priorequoqꝫ deſidiā ⁊ ſecordiā eiꝰ corripiēte et ꝓ reatu pm̄am iniungēte frateriſdem perfecte reſipuit. nō hn̄s vltradeſiderium fugiendiCerta relatōne agnouimꝰ qꝛ abbas quidā in ſaxonia quoddaꝫ cenobium ciſtercienſe regēs panno terreillius nequaqͣꝫ vti dignabat̉. ſꝫ p̄cioſos de flandria pannos annuatī ſibicōꝑari faciebat Quo defuncto cummonachi veſtimenta eius inter ſe partirent̉ prior domꝰ vnā de tunicis eiꝰſibi retinuit Quā cū quadā ſolēni nocte qͣſi ꝓ reuerentia indueret. tanqͣꝫ ſicandentibꝰ lamīs candentis eris vreretur terribiliter exclamauit. et deteſtabilem veſtem longius a ſe ꝓiecit.Que ꝓiecta velut candens ferrū ſcintillas ex ſe emittere viſa eſt Attonitiautē ſtupore miraculi ceteri qͥ d̓ anathemate illo aliquid rapuerant cumom̄i velocitate ꝑtes ſingulas ī mediūproferūt et in vnū locū ꝯponūt ſcintillis creberrimis vndiqꝫ qͣſi de clibano ardēte micantibꝰ Nec ceſſauit exitiale ꝓdigiū quouſqꝫ vicini abbatesin teſtimoniū tam tremēdi iudicij d̓iacciti ſunt..xliij.Erat igit̉ in ꝑtibꝰ illis hō qͥdaꝫcarnalis. qui dū aleis aliqn̄ luderet ⁊teſſeris ſibi male candentibus ꝑderetqͥcqͥd in buccā demētis veniebat orefuribūdo iurabat. Cūqꝫ iā pene oīa
amiſiſſet alius nephandus quidamaleator acceſſit et tumida illum indignatōe amouens ait. Cede iners cede ego ludaꝫ ꝓ te. qꝛ tu neſcis ludereneqꝫ iurare Cūqꝫ et ip̄e ut erat filiusꝑditionis ſimilit̓ perderet diabolicofurore inflatus cepit oīa dn̄i nrī ih̓uxp̄i mēbra tā exteriora qͣꝫ interiora qͣſi ꝑ ordinē iurare nihil oīno iniuratū dimittere volens. Proferebat igitur iurationes quaſda ſeu blaſphemias horribiles atqꝫ inauditas quēadmodū cordis et oris eius inſtructor.imo vero deſtructor diabolus excogitabat. aſt vbi d̓i ⁊ hoīs dn̄i nrī oīamembra furioſo ⁊ blaſphemo ore cōſumpſit a diecit ad cumulū ſue dānationis etiam venerāde matris eiꝰ ſanctiſſima mēbra iurare terribili nimisſatagens temeritate vniuerſa ſingillatim atqꝫ ſeriatim venenato dente diſcerpere. ita ut ſane mentis omēs quiaderant a facie blaſphemantis ⁊ obloquētis aures obſtruerēt et pectoratunderent. nedum iuramēta oīa ſacrilegus iurator expleuerat. ⁊ ecec repēte vltio digna atqꝫ diuina inuiſibiliet qͣſi fulmineo ictu feriens et ꝑforāsſceleratū maieſtatis irate terribile dedit exꝑimentū. ꝑcuſſus itaqꝫ blaſphemus corruit et putans ꝙ aliqͥs eummateriali gladio cōfodiſſet horrēdogemitu exclamās ait. Heu heu miſerqͥs es qͥ me interfeciſti. Cunqꝫ diutiin terra palpitans et mortiferos gemitus efflans volūtaret̉. tandeꝫ vrgēte maligno cui traditꝰ fuerat abominabilē aīam tartareis ignibꝰ ꝯcremādā exꝑuit. Nudato itaqꝫ corꝑe ad lauandū inuenta eſt in dorſo eiꝰ plagarecens. terribili aꝑtura dehiſcens. acſi aliqͣ ſecuris ampliſſima ibidē īmerſa fuiſſꝫ. ita ut penetralia cordis ep̄a