Diſtin. tertia
rarent̉ tunc ⁊ ip̄e cucurrit ⁊ ſtetit inoſtio clauſtri ꝑ qd̓ venturꝰ eſſe ſperabatur. Itaqꝫ ingrediente dn̄o acceſſit ⁊ adorauit eū flagitās vt acciperet bn̄dictionē ⁊ mīaꝫ a deo ſalutari ſuo. qua ꝑcepta cepit eū attētiꝰintueri ⁊ miro pietatis affectu ꝯpatiebatur ei. Siqͥdē apparebat ei tꝙͣdolens atꝫ infirmꝰ ꝯfixꝰ clauis ⁊ lancea ꝑforatꝰ ac ſi eadē hora de crucedepoſitꝰ eſſꝫ. ita vt ſanguis vbertiꝫde plagis recentibꝰ emanaret. Porro ipſe dn̄s lintheolos mundos qͣſicorporalia tenens eiſdē vulneribusimpͥmebat ⁊ cruore deterſo in t̓ramproijciebat. quos frat̓ ille cū ſūmaveneratiōe recolligens ac multa deuotione deoſculās qͣſi redēptionemaīe ſue in ſinu ſuo repoſitos ꝯſeruabat. His ⁊ hmōi reuelatōibꝰ frequēter a dn̄o recreatꝰ nō ceſſauit vſqꝫ īfinē oꝑari bonū ad om̄es. maximeaūt ad ꝑegrinos ⁊ pauꝑes egrotantes. qͣꝫ vero rigidus in pn̄ia ſeruanda ꝙqꝫ diſtrictꝰ caſtigator corporisſui fuerit ex hoc ſatis apparet ꝙ cuꝫindigentibꝰ cunctis cū feruore charitatis oꝑam impēderet ſe ſoluꝫ inhmōi cura excipiebat. licꝫ eī valitudinariꝰ eſſꝫ ⁊ debilis corꝑe. nūꝙͣ tn̄adqͥeuit carnalē ſibi impedē medicina ſꝫ totū ſe deo ꝯmittebat. qm̄ ipſicura eſt de nobis. ſciebat nimirumvirtutes aīe in corꝑis infirmitate ꝑfici nec poſſe monachū ſpiritales adn̄o ꝯſolatiōes ꝑciꝑe qͥ circa ꝯſolatiūculas carnis ſue tenē̓ ſolicitꝰ guſtare ⁊ videre negligit ꝙͣ ſuauis eſtdn̄s. Curſu itaqꝫ vite ſue laudabilit̓ꝑacto cum iā tp̄s inſtaret qͦ ꝓ laboribꝰ ⁊ ſc̄e pietatis oꝑibꝰ eternā mercedē acciꝑet infirmitate correptusad extrema ꝑuenit. Cūqꝫ venerabi
lis abbas pontiꝰ ad eū gr̄a viſitationis veniſſꝫ q̄ſiuit ab eo qͥd̓ ageretvel qūo ſe haberet. Ille vero rn̄ditBn̄ chariſſīe pr̄. bn̄ oīo mecū agit̉qꝛ vadēs vado ad dn̄m meuꝫ. qͥd ergo inqͥt corꝑalē moleſtiā egre nō toleras ⁊ mortis anguſtias non formidas; Ego inqͥt oīa trāqͥlla oīa letaꝯſidero. qꝛ iā p̄uentꝰ ſū a dn̄o in bn̄dictōibꝰ dulcedīs q̄ oēꝫ mihi merorē a corde ⁊ oēm pene dolorē a corpore tulit. Rn̄dens itaqꝫ abbas dixit ei. Obſecro te dilc̄e mi fr̄ vt ꝓpt̓deū dicas nobis ad edificationemnr̄am ſi tibi diuinitꝰ ē aliqͥd reuelatū. Tūc ait illi. Mō an̄qͣꝫ hūc intraſtis apparuit mihi miſero ⁊ īdignodn̄s ieſus xp̄s qͥꝓpicio ac ſereno vultu me ītuēs ac ſigna beatiſſime paſſionis ſue on̄dēs ait. Ecce pcc̄a tuad̓leta ſūt a facie mea. veni ergo ſecurus. veni et vide ⁊ deoſculare vulnera meaq̄ tātū dilexiſti ⁊ totiens ꝯfouiſti. Tali ergo ꝓmiſſione firmatusmori non timeo. qꝛ poſita eſt hͨ ſpesmea in ſinu meo. Et ſcitore qꝛ ꝓxima nocte an̄ vigiliaꝫ beati martiuimigraturꝰ ſū dū opꝰ dei celebrabit̉in ecc̄ia. et tali hora defūctꝰ eſtFrater qͥdaꝫ dū ꝓ pcc̄isᵐ xxxiiijſuis quibus deuꝫ nimis offenderatpauidus et auxius tota die contriſtatus ingrederetur fletibus ⁊ lamētis finem imponere recuſabat ſciēsnimirum confeſſionem oris abſqꝫcontritione cordis ad promerendāveniam minus ſufficientem coramdeo iudicari. Cūqꝫ volumen timoris dei in quo ſcripte ſunt lamentationes ⁊ ve ſalubri amaritudine vētrem conſcientie eius aliquam diuamaricaſſet. diuina tandem aſpirante gratia mēbra charitatis dei ī