De illuſt. viris

¶ Quadam preterea vice cū vir domini bernardus cā exigente pariſiꝰadijſſꝫ rogatu clericoꝝ īgreſſus eſtde more ſcholas eoꝝ. quibus oſtendens formaꝫ vere ꝓphetie monebateos attentius de mundi ꝯtemptu etſubeunda pro xp̄o dn̄o voluntariapaupertate. Explicito vero ſermone cum nemo ex eis ꝯuerteretur triſtis egreſſus eſt eo ꝙ preter votuꝫ ⁊preter ſolitum id ei accidiſſꝫ. veniēsqꝫ ad domū cuiuſdaꝫ archidiaconiqui eum ad hoſpitium ſuū traxeratſeceſſit in oratorium ibidem conſtitutum. Cunqꝫ cepiſſꝫ orare in ſpiritu vehementi validiſſima compunctione totus in lachrymas reſolutꝰeſt ita vt gemitus ⁊ ſingultꝰ quoscohibere non poterat foris audiricontingeret. quo comperto prefatꝰarchidiaconus a ſocijs eius inquirere cepit quenam eſſet tanti cauſameroris; Reſpondens autem vnusex eis vir religioſus qͦndam abbasfuſciniaci nomine reinaldusᵉ qui ſecretorū famuli dei magis ꝯſciꝰ eratet eius etiam relatu iſta cognouimꝰdixit ad eum. Homo iſte mirabilistotus igne charitatis accenſus ⁊ totus in deo abſortus nil aliud ī mūdo deſiderat niſi tm̄ modo vt valeat errantes ad viā veritatis reducere ⁊ eoꝝ aīas xp̄o conquirere. Et qꝛmodo verbuꝫ vite ſeminauit ī ſcholis ⁊ de ꝯuerſione clericoruꝫ fructūverbi ſui non recepit deum ſibi putat iratuꝫ cuius hodie in ſua p̄dicatione non preſenſit reſpectuꝫ. Hinciſta procella gemituuꝫ. hinc effuſiolachrymarum. proinde hīc certiſſime ſpero ꝙ hodiernam ſterilitatemcraſtine ſatiſfactiōis vbertas gran

di fenore cōpenſabit Mane itaqꝫ facto cuꝫ ſcholas repetiſſꝫ predicatoregregius ad nutum dn̄i naueꝫ cogitationis duxit in altum et ſacre ſcripture rethia laxauit in capturā. Finito vero ſermone plurimi ex eiſdēclericis per manum illius ſeſe dominō reddiderūt. quos ille protinꝰ demundi periculo tāqͣꝫ de marinis fluctibus extractos ⁊ vehiculis conductis impoſitos in ſaluatorium clareuallis inferre non diſtulit. tandemegreſſus de ciuitate cum comitatuſuo vſqꝫ ad villaꝫ ſancti dionyſij venit ibiqꝫ ꝑnoctauit. Summo veromane cum eum recto itinere profecturum fratres illius eſtimarent dixit. Redeundum eſt nobis omnibꝰpariſius quia ſunt adhuc ibi aliquiex noſtris quos etiam oportet nosinde abducere ⁊ iungere huic ouilidominico vt ſint vnus grex ⁊ vnuspaſtor. Cum ergo cepiſſent introire in ciuitatem vidit clericos tres alonge in occurſum eius venientesdixit qͣꝫ ad ſocios ſuos. Expediuitnos dominus iam in viam noſtraꝫproficiſcemur. En iſti ſunt clerici ꝓpter quos venimus Illi vero accedentes cum euꝫ adeſſe cognoſcerētgauiſi ſunt gaudio magno ⁊ dixerunt. O ꝙͣ deſideratus aduenis beatiſſime pater quia propoſituꝫ noſtrū erat adire te ⁊ vix putabamusabeūtem conſequi poſſe. Qui reſpōdens dixit ad illos. Et ego nouerādilectiſſimi propterea feſtinabamcum panibus occurrere fugientibus vobis. gradiamur itaqꝫ ſimuleroqꝫ per gratiam dei ductor itineris veſtri. Adiunctis ergo ceteris ſupranominatis ſequuti ſūt ho-