De illuſt. viris
lis omnia cernētis dei a maiori bonō cecidit qͥ nō ſolū oꝑm verūetiaꝫcogitationū ⁊ intentionū cordis iudex venturus eſt. Terte iſte ſeruꝰ deide qͦ loquimur nullū votū feciſſe ſcitur. ſed tm̄ qd̓ ſimpliciter ꝓpoſueratꝑ negligentiam diſtuliſſe. ei tn̄ ſubtiliſſimꝰ ille ſcrutator cordiū hoc itapenſauit vt eum de libro vite deleri precepiſſꝫ niſi bonū qd̓ mente cōceperat ꝙͣtocius affectui māciparecuraſſet.¶ Defūctus eſt quadam vice ꝯuerſus quidam in clareualle. Cunqꝫ cōcurrentibus fratribus ꝯmendatōisofficium ex more fieret monachusquidaꝫ ſenior magne religionis viraudiuit turbas demonū per centurias ſuas incedentiū cū magni ſtrepitus vociferatione clamare ⁊ dice̓Eia modo bene. eia modo bene. ſolūmodo de hac mala valle vnā animam in noſtre ſortis parteꝫ adquiſiuimus. Cum vero iſdeꝫ ſenior quihec audierat per noctis quietem ſopori membra dediſſꝫ frater defūctei in viſu apparuit triſti ⁊ lugubrivultu dicens ad eum. quia audiſtiheri deinones de meis ſupplicijs exultantes veni ⁊ vide ꝙͣ terribi tormento dei omnipotentis iuſto iudidicio traditus ſum. Et duxit eū adputeum quendaꝫ nimis magne latitudinis ⁊ horrende profunditatis⁊ dixit ei. Ecce in hunc puteum frequenter a demonibus mittor quorum tāta eſt crudelitas vt ſi optiodaretur mallem cencies ab hominibus ꝙͣ ſemel a demonibus hic immergi. Mane autem facto dum queaudierat ⁊ viderat prefatus ſeniorbeato patri bernardo retuliſſꝫ ipſequoqꝫ per ſpiritum ea cognouiſſet
ingenuit ⁊ ait. Scio quis niſi grauis cauſa exiſteret nunꝙͣ demonestalem auſum preſumpſiſſent. Itaqꝫcapitulum fratrum ingreſſus corāomnibus calamitatem fratris deſūcti exponit. de hinc ſalubri exhortatione ſingulorum conſcientias conueniens monebat vt cautius ī viaſancte religionis ambularent. multam eſſe maliciam demonum ergaomnes chryſtianos precipue tamēcontra monaſtice religionis profeſſores affirmans. Poſt hec fr̄is aīe īſupplicijs conſtitute ſubuenire eosattentius monens pſalmis ⁊ or̄onibus. miſſarum quoqꝫ celebrationibus iram domini dei noſtri placare hortatur. ſi forte pius pater pulſatus precibus eorum per ſingularis hoſtie immolationem tyrannicam demonum ſuperbiam debellare ⁊ ab eorum nequicia fratris animaꝫ dignaretur liberare. Quod cūfratres deuotiſſime facerent paucis euolutis diebus iſdem frater defunctus ſupradicto ſeniori iteratoapparuit hilaritate vultꝰ ſtatum ſuum melioratum eſſe ſignans. Querente vero ſene quomodo ſe haberet. Reſpondit domino deo noſtrogratias bene. Rurſus requiſitusquomodo liberatus fuiſſet ait veniet vide. Et continuo introduxit eūin oratorium eiuſdem loci vbi adſiugula altaria ſacerdores ſtabanthoſtie immolationem ſumma cumdeuotiōe celebrantes. Ecce inquitHec ſunt arma gratie dei noſtriquibus ereptus ſum. Hec eſt virtus miſericordie dei que inuincibilis permanet. hec eſt hoſtia illa ſingularis que totius peccata munditollit. Et vere dico tibi quia his