Ex geſt. anglo.

Ex ecc̄aſtica hiſtoria Bede preſbyteri de gente anglorum. Exᵐ pͥᵐ.Ancti Aydan antiſtitisdoctrina rex Oſwalduscum ea cui preerat genteanglorum inſtitutus. nōſolū incognita ꝓgenitoribus ſuis regna celorū ſperare didicit. ſed et regna terrarū plus ꝙͣ vlli maiorū abeodē deo qui fecit celum ⁊ terrā cōſecutus eſt. Deniqꝫ omnes natiōes⁊ ꝓuincie britānie q̄ ī quattuor linguas .i. britonū. ſcottoꝝ. pictoruꝫ. etagloꝝ diuiſe ſūt. in dicionē accepit.quo regni culmine ſublimatus nihilominus qd̓ mirum dictū eſt pauꝑibꝰ ⁊ ꝑegrinis ſꝑ humilis ⁊ benignꝰ⁊ largus fuit. Deniqꝫ fertur ꝙ tꝑe qͦdam cum die ſancto paſce cum prefato ep̄o ſcilꝫ aydan conſediſſet adprandium poſitus qͣꝫ eſſet in menſacoram eo diſcus argenteus regalibus epulis refertus. ⁊ iā iāqꝫ eſſentmanus ad panem benedicendummiſſure intraſſe ſubito miniſtrumipſius cui ſuſcipi endorum inopuꝫerat cura delegata ⁊ʳ indicaſſe regiquia multitudo pauperum vndecūqꝫ adueniens maxima per plateasſederet poſtulās a rege aliquid elemoſyne. qui mox dapes ſibimet appoſitas deferri pauperibus. ſed etdiſcum confringi. atqꝫ eiſdem minutatim diuidi precepit. Quo viſo pōtifex qui aſſidebat delectatus tali facto pietatis apprehendit dexterameius et ait. Nunqͣꝫ hec manus inuetereſcat. Quod et ita iuxta votumbenedictionis prouenit. Nam cuminterfecto illo in pugna manus cuꝫbrachio a cetero eſſent corpore re-

ſecte cōtigit vt actenus incorrupteperdurent. Deniqꝫ in vrbe regia q̄ aregina quondam vocabulo Bebba cognominatur loculo incluſe argenteo in eccleſia ſancti petri ſeruātur. ac digno a cunctis honore venerantur.Exᵐ. ij.Anno incarnationis domini ſexcenteſimo ſexageſimoquarto erantin hybernia inſula multi nobiliumſimul ⁊ mediocrium de gente anglorum qui tempore finani ⁊ colmāniin epiſcoporum relicta inſula pr̄ia.vel diuine lectionis vel continētioris vite gratia illo ſeceſſerant. Et qͥdam quidem mox ſe monaſtice conuerſationi fideliter manciparūt. alijmagis circueundo per cellas magiſtrorum lectioni operam dare gaudebant. Quos oēs ſcotti libentiſſime ſuſcipientes. victum eis quotidianū ſine pretio. libros qͦꝫ ad legēdū⁊ magiſteriū gratuituꝫ prebere curabant. Erant inter hos duo iuuenes magne indolis de nobilibꝰ anglorum edelchim ⁊ egberth. Hi ergo cum eſſent in monaſterio qd̓ inlingua ſcottorū ratmelfigi appellat̉.⁊ omnes ſocij illoruꝫ vel mortalitate de hoc ſeculo rapti. vel per altaeſſent loca diſperſi. correpti ſunt ambo morbo mortalitatis ⁊ grauiſſime afflicti. E quibus egberth cumſe eſtimaret eſſe morituruꝫ egreſſuseſt tempore matutino de cubiculoin quo infirmi quieſcebant et refidens ſolus in loco oportuno cepitſedulus cogitare de actibus ſuis etcompunctus memoria peccatorumſuorum faciem lachrymis rigabat.atqꝫ intimo ex corde deum deprecabatur ne adhuc mori deberet pͥus