Ex vi. patrum

bus noſtris ⁊ ſuꝑ caput noſtrum.Stātibꝰ aūt nobis in medio ignisnon eſt vt qͥs facie ad faciē videat ꝓximum ſuū. Ait ergo ſenex cuꝫ fletuUe illi diei in qͦ natus eſt homo ſi ēhec ꝯſolatio ſupplicij. Rurſus dixitſenex. Eſt peius tormentuꝫ ab his;Rn̄dit caput illud. Maior pena ſb̓tus nos eſt. Dicit ei ſenex. Et qͥ ſūtin ip̄a. Dicit illi caput illud. Nosqui ignorauimꝰ deuꝫ vel aliqͥd modicū mīe habemꝰ. hi vero qui ꝯgnouerūt deū ⁊ negauerunt eū nec fecerunt voluntate eius hi ſunt qui ſubtus nos ſunt. Et poſt hec ſumensille ſenex caput illud ſepeliuit. ccv.Or ante eodeꝫ abbate machariovenit ei vox in cella ſua dicens. Machari nondū perueniſti ad mēſurāmeriti illarū duarum mulieruꝫ illiꝰciuitatis. Surgēs ergo ſenex maneaccepit virgā ſua palmea ⁊ cepit ꝑgere in ciuitatem. Cū ergo ꝑueniſſꝫin eā reperto loco pulſauit ad ianuam. Egreſſa aūt vna ſuſcepit euꝫ indomū ſuā. et cū ſediſſꝫ vocauit eas.que cum veniſſent ſederunt cum eoAit aūt ad illas ſenex. propter vostātū laborē ꝑtuli dicite itaqꝫ mihinūc oꝑationem veſtram. At ille dixerūt. Crede nobis quia hac noctenon fuimꝰ in cubili ſine viris nr̄is.qua ergo oꝑationē poſſumꝰ habe̓?At vero ſenex cū ſatiſfactione rogabat eas vt manifeſtaret ei actū ſuuꝫTunc dixerūt ei. Nos quidē ẜm ſeculū extranee ſumus nobis. placuitaūt nobis nubere duobꝰ fratribusẜm carnem. qͥndecim annos hodienos due habitauimꝰ in hac domo⁊ neſcimus ſi aliqn̄ litigauimus adinuicem aut turpem ſermonē dixitvna ad alterā. ſed in pace ⁊ ꝯcordia

ꝑegimus totū ſpaciū hoc. Subītrauit aūt nobis in aīm ingredi in monaſteriū virginum ⁊ rogati viri nr̄inon nobis ꝯſenſerūt in hoc. Cū vero minime valuiſſemꝰ obtine̓ hmōiꝯfiliū diſpoſuimꝰ vtriqꝫ teſtamentūinter nos ⁊ deū vt vſqꝫ ad mortemꝑ os nr̄m non egrediatur ſermo ſecularis. Audiens auteꝫ hoc abbasmacharius dixit. In veritate quianon eſt virgo neqꝫ ſub marito agēsneqꝫ monachꝰ. neqꝫ ſecularis. ſed deus ẜm vniuſcuiuſqꝫ ꝓpoſitū omnibꝰp̄ſtat ſpūmſanctū¶ Frater qͥdam ſedens ſingularisturbabat̉. et ꝑgens ad abbatē theodoruꝫ defirme dixit ei quia conturbaretur. Senex autē dixit ei. Uadehumilia mentē tuaꝫ ⁊ ſubde te ⁊ habita cū alijs. Abijt ergo in montem⁊ manſit eū alijs. Et reuerſus eſt poſtea ad ſenem ⁊ dixit ei. Nec cuꝫ aliis hominibꝰ habitās qͥeteꝫ inuenioEt dixit ei ſenex. Si ſolitariꝰ nō requieſcis neqꝫ cū alijs cur voluiſti temonachū facere? Nonne vt ſuſtineas tribulatiōes? Dic aūt mihi quotannos habes in habitu iſto. Et dicit ei. octo. Dixit ei ſenex. Crede mihi habeoin iſto habitu. lxx. annos⁊ nec vna die potui requiē inuenire⁊ tu in octo annis vis reqͥem habē.Sedētibꝰ aliqn̄ fr̄ibus ccvij.apud abbatem moyſen dixit eis. ecce barbari hodie in ſichi venient.ſurgite ⁊ fugite. Dicunt ei illi. Et tunon fugies abba; Ille autem dixitcis. Ego per tot annos expecto diēiſtum vt impleatur ſermo dominimei Ieſu chriſti dicentis. Omnes qͥaccipiunt gladium gladio peribūt.At illi dixerunt ei. Neqꝫ nos fugiemus ſed tecum moriemur. Et ille