Diſtin. prima

loci huius dn̄s fui. ſꝫ ꝓ culpis meishic poſt mortē deputatꝰ ſū. Si autēmihi p̄ſtare vis oīpotenti deo ꝓ meoffer hūc panem vt ꝓ pctīs meis interuenias Et tūc exauditū te eſſe cognoſce. cū hic ad lauādum veneris ⁊minime me inueneris. In qͥbus verbis diſparuit. et is qͥ hō eſſe videbat̉euaneſcendo innotuit qꝛ ſpiritꝰ fuit.Iſdem vero p̄ſb̓r ebdomāda ſe ꝓ eoin lachrimis afflixit. ſalutareꝫ hoſtiāquotidie obtulit. et reuerſus poſteaad balneum eum iam minime inueītQua ex re quantum proſit animabꝰimmolatio ſacre oblationis oſtenditur quando hanc et ipſi mortuoruꝫſpiritus a viuentibus petūt. et ſignaindicant quibus per ea abſoluti vilxxiiij.deantur.Sed ne hoc filēdū exiſtimo qd̓in monaſterio meo ante, hoc triēiūreminiſcor Quidā nanqꝫ monachusiuſtus noīe medicine arte fuerat imbutus qͥ mihi in eodē monaſterio cōſtituto ſedulo obſeqͥ atqꝫ in aſſiduisegritudinibꝰ meis excubare cōſueuerat Hic nanqꝫ languore corporis p̄uentus ad extremū deductus ē Cuiin ip̄a ſua moleſtia frater germanusnoīe copioſus ſeruiebat. qͥ ip̄e quoqꝫnūc in hac vrbe ꝑ eandē medicine artē tꝑalis vite ſtipēdia ſectatur. Sedp̄dictꝰ iuſtus cū iā ſe ad extremū ꝑueniſſe ꝯgnouiſſꝫ eidem copioſo frī ſuoqꝛ occultos tres aureos haberet īnotuit Quod nimirum frībꝰ nō potuitcelari. ſꝫ ſubtiliter indagātes atqꝫ illius oīa medicamenta perſcrutanteseoſdem tres aureos in medicamineabſcōſos īuenerūt Qd̓ mox vt mihinunciatū ē tantū malum de frē qͥ nobiſcū cōiter vixerat equanimiter ferre nō valui. quippe qꝛ eiuſdeꝫ noſtri

monaſterij ſemꝑ regula fuerat vt cūcti frēs ita cōiter viuerent quatenuseis ſingulis nulla habere ꝓpria licētTūc nimio merore ꝑculſus cogitarecepi. vel quid ad purgatōem morientis facere. vel quid in exemplū viuētibus frībus ꝓuidereꝫ Precioſo igitur eiuſdem monaſterij prepoſito adme accito dixi. Uade et nullus ex frībus ſe ad eū morientē iungat. nec ſermonē conſolatōis ex cuiuſlibet eorūore percipiat. ſed cū in morte conſtitutus frēs queſierit ei ſuus frater carnalis dicat. qꝛ pro ſolidis quos habebat occulte a cūctis frībꝰ abomīatus ſit. vt ſaltē in morte de culpa ſuamentē illius amaritudo trāſuerberꝫatqꝫ a pctō qd̓ ꝑpetrauit purget Cūvero fuerit mortuus corpus illiꝰ cuꝫfratrum corporibꝰ nō ponat̉. ſꝫ quolibet foſſam in ſterquilinio facite ⁊ īea corpꝰ eius ꝓijcite. ibiqꝫ ſuꝑ eū tresaureos ponite quos reliquit ſil̓ om̄sclamantes Pecunia tua tecū ſit ī perditōeꝫ. et ſic eū terra operite In quibus vtriſqꝫ rebꝰ vnā morienti alterāvero volui viuentibꝰ frībus ꝓdeſſe.vt et illū mortis amaritudo a culpaſolubilē faceret. et iſtos auaricie tanta damnatio miſceri in culpa ꝓhiberet. Quod ita factū ē Nā dum iſdemmonachꝰ ꝑueniſſet ad mortē atqꝫ anxie ſe quereret fratribꝰ ꝯmēdare. nulluſqꝫ de fratribus ei applicari et loqͥdignaretur ei carnalis frater cur abomnibus eſſet abominatus indicauit. Qui protinus pro reatu ſuo vehementer ingemuit atqꝫ in ip̄a triſticia a corpore exiuit. qui ita ē ſepultꝰvt dixeraꝫ Sed fratres omnes eadēeius ſentētia turbati ceperunt ſinguli extrema queqꝫ ⁊ vilia ⁊ que eis habere regulariter ſemper licuerat ad