Ex dyalo. gre.

creuiſſꝫ corporali hunc moleſti a ꝑcuſſit. Qui ad extremuꝫ veniens eadem hora quā ſaꝫ de corꝑe erat exiturꝰ aꝑtis oculis vidit tetros ⁊ nigerrimos ſpūs corā ſe aſſiſtere ⁊ vehemēter īminere vt ad inferni clauſtra ſe raꝑent. Cepit tremiſcere palleſcere ⁊ ſudare. ⁊ magnis vocibusinducias petere filiū qꝫ ſuū nominemaximū quē ip̄e iam monachꝰ monachum vidi nimijs ⁊ turbatis vocibus clamare dicēs. Maxime curre.Nūꝙͣ tibi mali aliquid feci. in fidetua me ſuſcipe. Turbatꝰ mox maximus affuit lugens ⁊ ꝑſtrepens familia ꝯuenit. eos āt qͦs ille inſiſtētes fibi grauiter tolēabat ip̄i malignosſpūs videre non poterant. ſed eorūpn̄tiam in confuſione in pallore actremore illiꝰ qͥ trahebatur videbātPauore aūt tetre eorum imaginishuc illucqꝫ vertebatur. in lectulo iacebat in finiſtro latere aſpectū eorūferre nō poterat vertebatur ad parietem ibi aderant. Cunqꝫ conſtrictus nimis relaxari etiam ſe poſſedeſperauit cepit magnis vocibꝰ clamare. Inducias vel vſqꝫ mane. īducias vel vſqꝫ mane. Sꝫ cū clamaretin ip̄is vocibus de habitaculo ſuecarnis euulſus eſt. De quo nimiruꝫconſtat quia pro nobis iſta non ꝓſe viderat vt eius viſio nobis ꝓficiat quos adhuc diuina potentia longanimiter expectat. Naꝫ illi tetrosſpūs ante morteꝫ vidiſſe ⁊ indutiaspetiſſe quid profuit qui eaſdē indutias qͣs petiuit non accepit. lxviijEſt etiam nunc apud nos athanaſius preſbyter licaonie qui in diebus ſuis licaonij rem terribileꝫ narrat eueniſſe. Ibi nanqꝫ vt ait qd̓dā

monaſterium congalaton dicitur īquo quidā monachꝰ magne eſtimationis habebatur. Bonis qͥppe cernebatur moribus atꝫ in omni ſuaactione ꝯpoſitus. Sed ſicut ex fineres patuit longe aliter ꝙ apparebatfuit. Nam cum ſe ieiunare cum fratribus demonſtraret occulte māducare conſueuerat. quod eiꝰ viciū fratres oīo neſciebant. Sꝫ corporis ſuperueniente moleſtia ad vite extrema perductus eſt. qui cū iaꝫ eſſꝫ adfineꝫ fr̄es ad ſe omnes qui in monaſterio inerant congregari fecit. at illi tali vt putabāt viro moriēte magnum quid ac delectabile ſe ab eoaudire crediderunt. Quibus ip̄e afflictus ⁊ tremens ꝯpulſus eſt prodēcui hoſti traditꝰ cogebat̉ exire. namdixit. qn̄ me ieiunare vobiſcū credebatis occulte comedebā. et nunc ecce ad deuorandum draconi ſū datꝰqui cauda ſua genuāᵉ mea pedes qͣꝫcolligauit. caput vero ſuū intra meum os mittens ſpiritum meum ebibens abſtrahit. quibus dictis ſtatīdefunctus eſt. atꝫ vt penitendo ſe liberare potuiſſet a dracone quē viderat expectatus non eſt. Quod nimirum conſtat quia ad ſolam vtilitatem audientium viderat qui eumhoſtem cui traditus fuerat ⁊ innotuit ⁊ non euaſit..lxix.Cum adhuc iuuenculꝰ eſſeꝫ atqꝫin laicali habitu a maioribus atqꝫſcientibus audiui ꝙ paſcaſius huius apoſtolice ſedis diaconus cuiius apud nos rectiſſimi ⁊ luculēti d̓ſpirituſancto libri exiſtunt mire ſanctitatis vir fuerit elemoſynaruꝫ maxime operibus vacās cultor paupe-