Diſtin. prima
ceſſimꝰ. ſꝫ ad hec nocte eadē magnꝰin eiuſdem ecc̄ie tectis ſtrepitꝰ facteſt ac ſi in eis aliquis errando diſcurrēt. Sequenti auteꝫ nocte grauior ſonitus excreuit. Tū ſubito tātoterrore inſonuit ac ſi oīs illa ecc̄ia afūdamentis fuiſſꝫ euerſa ⁊ ꝓtinꝰ receſſit ac nulla hic vlteriꝰ inqͥetudoantiqͥ hoſtis apparuit. Sꝫ per terroris ſonitū quē fecit innotuit a locoquē diu tenuerat ꝙ coactus exibatPoſt paucos vero dies in magnaſerenitate aeris ſuꝑ altare eiuſdē eccleſie nubes celitus deſcendit ſuo qͣꝫillud velamīe oꝑuit oēm qͣꝫ ecc̄iamtāto t̓rore atꝫ ſuauitate odoris repleuit vt patētibꝰ ianuis nullꝰ illicp̄ſumēt intrare. et ſacerdotes atꝫ cuſtodes vl̓ hi qͥ ad celebrāda miſſaꝝſolēnia venerūt rē videbāt ingrediminime poterāt ⁊ ſuauitatē mirificiodoris tͣhebāt. Die ve̓o alio cū ī ealāpades ſine lumine depēderēt emiſſo lumine ſūt accēſe. Atꝫ pꝰ paucositeꝝ dies cū expletis miſſarū ſolēniis extinctis lāpadibꝰ cuſtos ex eadēecc̄a egreſſꝰ fuit pꝰ paululū ītrauit⁊ lāpades qͣs extīxerat lucētes repꝑ it. qͣs negligent̓ extinxiſſe ſe credidit atꝫ eas iā ſolicitiꝰ extinxit qͥ exiens ecc̄aꝫ clauſit. Sꝫ pꝰ horaꝝ triūſpatiū regreſſꝰ lāpādes qͣs extixeratlucētes īuenit vt vid̓lꝫ ab ip̄o lumine aꝑte clareſce̓t. qꝛ locꝰ ille de tenebris ad lucē veniſſꝫ..xliiij.Nuꝑ herminigildꝰ luiigidi regis wiſigotorū filiꝰ ab arriana hereſi ad catholicā fidē viro reuerendiſſimo leādro hiſpalitano ep̄o dudū mihi ī amicitijs familiarit̓ iuncto p̄dicāte ꝯuerſꝰ ē. quē pr̄ arrianꝰvt ad eandē hereſiꝫ rediret ⁊ p̄musuadere ⁊ minis terrē conatꝰ ē Cū-
qꝫ ille ꝯſtātiſſime rn̄deret nūqͣꝫ ſe veram fidc̄ poſſe relinq̄re quam ſemelagnouiſſꝫ. Iratꝰ pr̄ eū pͥuauit regnorebꝰqꝫ oībꝰ expoliauit. Cūqꝫ nec ſicvirtute mentis illiꝰ emollire valuiſſet in arta illum cuſtodia ꝯcludenscollū manus qͣꝫ illiꝰ ferro religauitCepit itaqꝫ herminigildꝰ rex iuuenis t̓renū regnū deſpiciēs ⁊ forti deſiderio celeſte q̄rens in cilicijs iacēvinculatus omnipotenti deo ad cōfortādū ſe preces effūdere. tātoqꝫ ſb̓limius gloriā tranſeūtis mundi deſpicere qͣnto ⁊ religatꝰ agnoueratnihil fuiſſe qd̓ poterat auferri. Suꝑueniente autē paſcalis feſtiuitatisdie intempeſte noctis filētio ad euꝫꝑfidus pr̄ arrianū miſit vt/ ex eiusmanu ſacrilege ꝯſecratiōis cōioneꝫſuſciꝑet atꝫ ꝑ hoc ad pr̄is gr̄am redire merētur Sꝫ vir deo deditꝰ arriano ep̄o venienti exprobrauit vtdebuit eius qͣꝫ a ſe ꝑfidiā dignis increpationibꝰ reppulit. quia etſi exterius iacebat ligatus apud ſe. in magno tn̄ mentis culmine ſtabat ſecūrus. Ad ſe itaqꝫ reuerſo ep̄o arrianꝰpater infremuit ſtatim qͣꝫ ſuos apparitores miſit qui conſtantiſſimū cōfeſſorē dei vbi iacebat occiderent.qd̓ et factū eſt. Nam mox vt ingreſſi ſunt ſecurim cerebro illiꝰ infigētesvitaꝫ corporis abſtulerūt. hoc qͥdēvalentes in eo perimere. qd̓ ip̄e qͦꝫqui ꝑemptus eſt in ſe conſtiterat deſpexiſſe. Sꝫ ꝓ oſtēdenda vera eiusgloria ſuꝑna qͦꝫ non defue̓ miracula. Nam cepit in nocturno ſilentiopſalmodie cantꝰ ad corpꝰ eiuſdemregis ⁊ martyris audiri atqꝫ ideo veraciter regis quia martyris. quidaꝫetiam ferunt ꝙ illic nocturno tempore accēſe lāpades apparebant. vn̄