Diſtin. prima
tur eiuſqꝫ exēplo ꝓuocate ceperuntapud eaꝫ multe nobilioris generispuelle ꝯuerti atꝫ oīpotēti deo dedicata virginitate ſeruire. Quadā vero die eleuteriꝰ abbas vir vite venerabilis ad eā gr̄a exhortationis atꝫedificatiōis acceſſerat. ⁊ cū eadē verba dei colloquēs ſedebat. tū repēteex eodem fundo que in ſex vncijs apr̄e ꝑceꝑat cū exenio ruſticus venitqͥ dum ante eos aſſiſteret malignoſpiritu correptꝰ cecidit fatigariqꝫ nimis ſtridoribus atꝫ balatibꝰ cepit.Tūc ſc̄imonialis femina ſurrexit atqꝫ irato vultū magnis clamoribusimperauit eidē dicēs. Exi ab eo miſer exi ab eo miſer. Ad cuius voceꝫmox ꝑ os vexati diabolus rn̄dit dicens. Etſi de iſto exeo in queꝫ ītrabo? Caſu aūt iuxta porcus ꝑuuluspaſcebat̉. Tūc ſc̄imonialis feīa p̄cepit dicens exi ab eo ⁊ ī hūc porcuꝫingredere. qͥ ſtatiꝫ de hoīe exijt porcū quē iuſſus fuerat inuaſit occidit⁊ receſſit.In valeria ꝓuincia qͥdaꝫ venerabilis ſacerdos aderat qͥ cū clericisſuis in dei laudibꝰ bonis qͣꝫ oꝑibusintētꝰ ſc̄e ꝯuerſatiōis vitā ducebat.Suꝑueniēte aūt vocatōis die defūctꝰ eſt atꝫ an ecc̄iam ſepultꝰ eſt. eidēvero ecc̄e caule inherebāt ouiū atꝫiſdē locꝰ in qͦ ſepultꝰ erat ad eaſdemouēs tēdentibꝰ ꝑuiꝰ erat. Quādamvero nocte cū clericis intra ecc̄iampſallentibꝰ fur veniſſꝫ vt ingreſſuscaulas furtū face̓t veruecē tulit ⁊ cōcitꝰ exijt. Cuꝫ vero veniſſꝫ ad locūvbi vir dn̄i ſepultꝰ erat repente heſit⁊ greſſū moue̓ nō potuit. veruecē qͥda de collo poſuit eū qͣꝫ dimitte voluit ſꝫ manū laxare n̄ potuit. Cepitergo ſtare miẜ cū p̄da ſua reꝰ ⁊ liga
tus ⁊ voluit veruecē dimittē nec valebat. volebat egredi cum veruecenec poterat. Miro itaqꝫ mō fur qͥ aviuis videri timuerat hūc mortuꝰtenebat. Cū itaqꝫ greſſꝰ manꝰqͣꝫ illius fuiſſent obſtructi īmobilis ſtetit.Facto āt mane expletis laudibꝰ deiab ecc̄a egreſſi ſūt clerici ⁊ īuenerūtignotū hoīeꝫ veruecē tenētē manu.Res venit in dubiū vtrū veruecemtollēt an offerret. Sꝫ culpe reꝰ citiꝰindicauit penā. Mirati ſūt oēs q īgreſſus fur viri dei merito apud p̄dā ſuā ſtabat ligatꝰ. qͥ ſe ꝓ eo ꝓtinꝰin or̄onē dederunt ſuis qͣꝫ p̄cibꝰ vixobtine valuerūt vt qͥ res eoꝝ venerat raꝑe ſaltē vacuꝰ exire merēt̉ Itaqꝫ fur qui diu ſteterat cuꝫ preda captiuꝰ qn̄qꝫ exiuit vacuꝰ ⁊ liber. xli.Beati menne hoc totū ſtudiū fuit nihil in hoc mundo habere nihilquerere oēs qui ad ſe cā charitatisveniebant ad eterne vite deſideriaaccendere. Si quando aūt quorūlibet culpas agnoſceret nūꝙͣ ab īcrepatiōe parcere ſꝫ amoris igne accenſus ſtudebat in eis vehemēter ꝑ linguam ſeuire. Conſuetudinem verovicini vel longe poſiti eiuſdem lociaccole fecerant vt diebus ſingulisper ebdomadam vuuſquiſqꝫ ei oblationes ſuas tranſmitteret vt eſſetqd̓ ip̄e ad ſe veniētibus offerre potuiſſet. Quodam vero tempore poſſeſſor quidaꝫ carerius nomine immundo deſiderio deuictus qndamſanctimnōialem feminam rapuit ſibi qꝫ ilico matrimonio coniunxit.Quod mox vt vir dei cognouit eiper quos poterat que fuerat dignꝰaudire mandauit. Cunqꝫ ille ſceleleris ſui conſcius timeret atqꝫ ad virum dei accedere nequaꝙͣ preſumēt