Ex dyalo. gre.
quentē ꝯtinuauit ⁊ noctē. Scd̓o ātdie cū nocte ſequēti indefeſſꝰ in p̄cibus ꝑſtitit diē qͦꝫ tertiū or̄oni ꝯiunxit. Cūqꝫ hoc vnꝰ ex cuſtodibꝰ ſuꝑbie ſpiritū inflatꝰ cernēt vn̄ ꝓficeredebuit inde ad defectꝰ ſui dāna ꝑuenit. Nā hūc ſimulatoreꝫ dice̓ ⁊ verbo ruſtico cepit īpoſtoreꝫ clamareqͥ ſe tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰ orarean̄ oculos hoīm demōſtraret. qͥ ꝓtinus currēs virū d̓i alapa ꝑcuſſit. vtqͣſi religioſe vite ſimulator de ecc̄iacū ꝯtumelijs exiret. Sꝫ hūc repentevltor ſpūs inuaſit atꝫ ad viri dei veſtigia ſtrauit ac ꝑ os illiꝰ clamarecepit. Iſaac me eijcit iſaac me eijcit.vir qͥppe ꝑegrinus qͦ cēſeret̉ noīe neſciebat̉ ſꝫ eiꝰ noīe ille ſpūs ꝓdidit qͥſe ab illo eijci poſſe clamauit. Moxaūt ſuꝑ vexati corpꝰ vir dei incubuit ⁊ malignꝰ ſpūs qͥ eū inuaſit abceſſit. In tota vrbe tūc ſtatim qͥd in eccleſia factū fuiſſꝫ innotuit. Currereviri ⁊ feīe nobiles atꝫ ignobiles pariter ceperūt certatim qͣꝫ eū raꝑe inſuis domibꝰ conabant̉. Alij ad conſtruēdū monaſteriuꝫ p̄dia. alij pecunias. alij ſb̓ſidia que poterāt offerreviro dei ſuppliciter volebant. Sedſeruꝰ om̄ipotētis dn̄i horū nihil accipiens egreſſus vrbē nō longe deſertū locū repperit ibi qꝫ ſibi habitaculū humile ꝯſtruxit. Ad queꝫ dummulti ꝑgūt exemplo illiꝰ ad eternevite deſideriū accendi ceperūt atqꝫſub eiꝰ magiſterio in oīpotentis dn̄iſe ſeruitiū dederūt. Cunqꝫ ei crebrodiſcipuli humiliter īnnuerent vt ꝓvſu monaſterij poſſeſſiōes q̄ offerebātur acciꝑet ille ſolicitus ſue paupertatis cuſtos fortē ſn̄iam tenebatdicens. Monachus qui in terra poſſeſſionem querit monachꝰ non eſt.
Sic qͥppe metuebat pauꝑtatis ſueſecuritatem amittere ſicut auari diuites ſolēt perituras diuitias cuſtodire ibi itaqꝫ ꝓph̓ie ſpiritu magnisqꝫ miraculis cunctis longe late qͣꝫhabitantibus vita eius inclinauit.Nam die quadam ad veſperumin ortuꝫ monaſterij fecit iactari ferramenta q̄ vſitato nos nomine vangas vocamus. Dixit itaqꝫ diſcipulis ſuis. Tot vangas in ortum proijcite ⁊ citiꝰ redite. nocte vero eadeꝫdum ex more cum fratribus ad exhibendas laudes deo ſurrexiſſꝫ precepit dicens Itē operarijs noſtrispulmentum cōquite vt mane pͥmoparatum ſit. Facto autē mane fecitdeferri pulmentū quod parari iuſſerat atꝫ ortum cum fratribus ingreſſus quot vangas iactari preceperattot in eodem loco laborantes operarios inuenit. Ingreſſi quippe fures fuerāt. ſed mutata mentē ꝑ ſpūꝫapprehenderunt vangas qͣs inuenerunt ⁊ ab ea hora qua ingreſſi fuerāt qͦuſqꝫ ad eos vir dei veniret cūcta orti illiꝰ ſpacia q̄ inculta fuerātcoluerūt. Quibꝰ vir dn̄i mox vt ingreſſus eſt ait. Audite fr̄es multū laboraſtis iaꝫ qͥeſcite. Quibꝰ ilico alimenta q̄ detulerāt p̄buit eoſqꝫ poſttanti laboris fatigationem refecit.ſufficienter aūt refectis ait. Nolitemalū face̓ qͦtiens de orto aliqͥd vultis ad orti aditū venite tranqͥlle petite cū bn̄dictionē ꝑcipite ⁊ a furtiprauitate ceſſate. Quos ſtatiꝫ collectis oleribus onūſtari fecit factū qꝫeſt vt qui ad ortū nocituri venerātcum laboris ſui premio ⁊ repletiab eo ⁊ innocui redirent; xxxvi.¶ Alio quoqꝫ tēpore acceſſerūt adIſaac quidam peregrini miſericor