Diſtin. prima.

etas matris. timor ne inuſitata p̄ſumeret. dolor ne orbate mulieri nonſubueniret. Sꝫ ad maiorē dei gloriam vicit pietas illud pectꝰ virtutisqd̓ ideo fuit validū. quia deuictumUirtutis em̄ pectus non eſſꝫ ſi hocpietas nō viciſſꝫ. Itaqꝫ deſcēdit genū flexit ad celū tētendit manꝰ caligulā de ſinu ꝓtulit ſuꝑ extincti pueri pectus impoſuit. quo orante aīapueri ad corpus redijt. quem manuꝯprehendit ⁊ flenti matri viuentemreddidit atqꝫ iter qd̓ ceperat ꝑegitQuadā die is qͥ pꝰ venerabilis Honorati monaſterij regimen tenebat ꝯtra eūdē venerabileꝫLibertinū in graui iracūdia exarſitita vt eum manibus cederet. Et qꝛvirgam qua eū ferire poſſꝫ nō inuenit ꝯprehēſo ſcabello ſb̓peditaneoei caput ⁊ faciem tutudit totum qͣꝫilliꝰ vultū tumentē ⁊ liuidum reddidit. Qui vehement̓ ceſus ad ſtratūꝓprium tacitus receſſit. Die vero altera erat pro vtilitate monaſterij ⁊cā conſtituta exiturus. Expletis ergo hymnis matutinalibꝰ Libertinꝰad lectū abbatis venit or̄onem ſibihumiliter petijt. Sciēs vero ille qͣntum a cūctis veneraretur qͣntum qdiligeret̉ ꝓ iniuria quā ei īgeſſerat.putabat euꝫ ex monaſterio velle recedere atqꝫ reqͥſiuit dicēs. Quo visire? Cui ille rn̄dit. Monaſterij cā cōſtituta ē pater quā declinare neq̄o.quia heſterna die ire hodie iterumꝓmiſi ⁊ illuc ire diſpoſui. Tunc illea fūdo cordis ꝯſiderans aſꝑitateꝫ ⁊duriciā ſuā humilitatē ac māſuetudinē Libertini ex lecto proſiliuit. pedes libertini tenuit. ſe peccaſſe ſe reum eē teſtatꝰ eſt qͥ tanto taliqꝫ virotā crudelē facere ꝯtumeliā p̄ſūpſiſſꝫ

At libertinꝰ ſeſe in terrā ꝓſternenseiusqꝫ pedibꝰ ꝓuolutus ſue culpenō illius ſeuitie fuiſſe referebat qd̓ꝑtulerat. Sicqꝫ actum eſt vt ad magnam māſuetudinē ꝑduceretur pat̓⁊ humilitas diſcipuli magiſtra fieret magiſtri. Cunqꝫ ꝓ vtilitate monaſterij ad cōſtitutionē cauſe egreſſus fuiſſꝫ multi viri ac noti nobilesqͥ eū valde ſꝑ honorabāt vehement̓āmirati ſolicite ab eo inquirebantquidnam hoc eſſꝫ ꝙ tam tumenteꝫac liuidā facieꝫ haberet. Quibꝰ illedicebat Heſterno die ſero peccatismeis facientibꝰ in ſcabello ſuppeditaneo impegi atqꝫ hoc ꝑtuli. Sicqꝫvir ſanctꝰ ſeruās in pectore honoreꝫveritatis. ⁊ nec magr̄i nec pr̄is ꝓdebat vitiū. nec falſitatis incurrebatpcc̄m.In eodē mōaſterio qͥdaꝫ magnevite monachus erat ortulanꝰ. Furvero venire ꝯſueuerat ꝑ ſepem aſcēdere ⁊ occulte olera auferre. Cū vero ille multa plantaret ⁊ ſꝑ minusinueniret. ⁊ alia pedibꝰ conculcataalia direpta conſpiceret. totuꝫ ortūcircuiens inuenit iter vn̄ fur venireꝯſueuerat. Qui in eūdē ortuꝫ deam/bulans repperit etiā ſerpentē. cui p̄cipiēs dixit. Sequere me. Sic qͣꝫ vſqꝫ ad aditū furis ꝑueniens imperauit ſerpenti dicens. In noīe Ieſu p̄cipio tibi vt aditū iſtum cuſtodiasac furē hūc ingredi non permittasProtinus ſerpens totū ſe in itinerein tranſuerſum tetendit ⁊ ad cellammonachus redijt. Cūqꝫ meridianotꝑe cuncti fratres qͥeſcerent more ſolito fur aduenit aſcendit ſepem ⁊ dūin ortū pedem poneret vidit ſubitoquia tenſus ſerpens clauſit viā ⁊ tremefactꝰ poſt ſemetip̄m cōcidit eius