roſa: ſed non adeo moroſa. d̓iuinaet humana valde inter ſe probantur diſtare iudicia: ſꝫ ſcrutator cordiuꝫ et rerū ab initio mundi elegitcontemptibilia ⁊ ignobilia vt cōfunderet̉ fortia. Et econfrario mundus quod ſuum eſt ſuperbe ad horam extollit: ac in breuicum confiſione diſtollit. Vnde operepreciūcenſeo qūo ſcꝫ mittam ad marchicōmiteꝫ: cuius conſilio multa ſoletfacere imperator vt fuggeret ei neper ambitionem aut ſimoniacamhereſim quenꝙͣ epiſcopaleꝫ ſinat̉accipere dignitatē: ſed ob eternaꝫremuneratiōem quem humileꝫ etmodeſtum ac erudituꝫ inue̓nerit:necnon officijs eccleſiaſticiſ aptūeſſe probauerit hūc cuiuſcūqꝫ ſitconditionis vel parentele promoueri faciat ad culmen eccleſie. Perlegationem igitur epiſcopi ac ſuggeſtione conſiliarij imperator ſua⁊ eccleſie vtilitate admonitꝰ: imoquod verius eſt nutu dei. in cuiusmanū eſt cor regis. princeps bonꝰOtto ſecūdus animo mutatus omnes qui pro eodem epiſcopatu adipiſcendo laborabāt auertit. ⁊ ſe totum ad electionem venerandi viricōuertit Volfgangi. ſicqꝫ legatoſpoſt eū celeriter mittit. Qui vt miſſi fuerant pergentes: inuenerunteū cuꝫ pͥnominatō epiſcopo comorantem: ſed iam ad patriam repedare cogitantem. Beatus autemV olfgangus ignarus erat legationis imperatoris et ceterarum rerum pro ſe geſtaruꝫ. ⁊ idcirco animum intendebat aliorſum. Cunqꝫlegati quate venerint ei indicarent̉primum recurrit ad ſecretariuꝫ cordis ſui ſe ſuaqꝫ deo cōmendans inintimis. deinde ep̄o Peligrino: cuiꝰcaritate ibi detentus erat: cauſamſuam exponeſs id quo grauabat̉temperamento lemebat ſimplicitatis columbine ac p̄tudentie ſerpentine: atqꝫ in hunc moduꝫ proloquitur: dicens. Hoc nouum quod miHi per nu̓ijcios imperātoris domini Vttoniſ ſecundi venit caritas efficit tua: cui premiuꝫ bone voluntatis abſqꝫ dubio erit: ſed mee paruitati timorem incutit. qꝛ neſcio ſivoluntas dei ſit. et quia mundusſub ſpēcie religionis multos ad vitia trahit. Cui reſpondēs: dixit. Ꝙdicis te timere hoc mentis eſt ꝓuide. Sed hanc in bonam ſpem erigitpſalmiſta: qui dicit. Initium ſapientie timor domini. Talia qͦꝫ pontifice proloquente vir venerandusVolfgangus per mentis ſpeculationem ⁊ diſpenſationeꝫ: diſpenſationis diuine intuens moderamenſubſequitur: dicens. fcce ſeruuſ domini: fiat mihi ſcd̓m verbum tuū.Tunc arrepto itinere cum his quimiſſi fuerant ab imperatorē fetendit in partes occidentaleſ bauarieCunqꝫ peruentuꝫ fuiſſet ad regiaꝫciuitatem clerus et populus ſcd̓mmorem eccleſiaſticum vnanmitervt imperator petijt ſanctum wolfgangum elegerunt cum vniuerſali electione: ⁊ ad curiam regiam eūmiſerunt. Cunqꝫ in preſentia ceſaris eſſet delatus: ante pedes eiusproſtratus ſe dixit indignuꝫ: indo