ignoratet rex populo interp̄tabat̉Vna dierum d̓um pauperes cōfluerent et omnia victualia eſſent diſtributa diſcum argenteuꝫ fecit cōfringi ⁊ dari egenis. Cui epiſcopꝰcongratulans: manuꝫ eius oſculabatur: dicens. Nunꝙͣ ſeneſcat hecmanus. Et factum eſt ita. Permanet eniꝫ ſic vſqꝫ hodie. Qui etiā dieac nocte vacabat diuinis: ⁊ aut ſupinis: aut flexis genibus gratiasdeo agebat. Fratre ſuo Ganfridoab impijs perempto: ducem britonum cum multis ſuper ſe venientēip̄e erecto crucis vex illo ⁊ flexiſ genibuˢ ſuperauit. Nono ergo regniſui anno: etatis vero triceſimo octauo rex merciorum qui anteceſſoreꝫſuum ꝑemerat: ipſum in prelio occidit. ⁊ caput cum manibus ⁊ brachijs ignominoſe in ſtipite ſuſpēdit: qui poſtea multiſ claruit miraculis. Scolaſticus quidaꝫ bonadicens ⁊ mala faciens: ad extremaperductus vidit ſe ad inferos duciinuocat auxilium ſancti OſwaldiEt allata ſibi particula pali ī quocaput Oſwaldi cum manibus pependit. et in aqua benedicta poſitaet ex ea potata: vitam obtinuit etſalutem.deſancto Volfgango epō.Olfgagus natione quideꝫ almanus: genere vero ingenuus ab ipſis infātie rud̓imentis deum fontem vite ſitiēs ⁊ ſpirituſſancti gratia illuſtratus: ꝙuis mnundi amatoribus videretur contemꝑtibilis: magna tn̄meritorā prerogatiua eminere cepit. Naꝫ reuera neceſſe eſt vt queꝫmundus odit diligat̉ a deo. Sanctos viroſ in hoc ſeculo conſtat peregrinos eſſe ac hoſpites. Vnde ⁊ reprehenditur Petrus ꝙ tabernacūlum in monte fieri cogitauit. qꝛ ſāctis in hoc mundo tabernaculuꝫ nōeſt quibus patria et domus in celo eſt. Sancti viri funditus ſeculorenunciantes: ita huic mundo moxiuntur vt ſoli deo viuere delectentur. Ruātoqꝫ ab huiꝰ ſeculi cōuerſatione ſe ſub trahunt tanto interne mentis acie preſentiā dei et angelice ſocietatiſ frequentiā cōtemplantur. Qui enim renunciat rebꝰſuis: ſua abnegat. Qui vero renunciat moribus prauis: ſemetipſuꝫabnegat. Hoc ad impleuit beatusVolfgangus. Primum enim ītercanonicos laudabilem et caſtamvitam duxerat. deinde artioribusregul̓ implicari deſiderans in ſweuia apud cenobitas qui ſolitarijvocantur monachice vite normaꝫprofeſſus eſt. In qua quāto rigore qualibet obſeruantia vixerit: etvirtutum ſuaruꝫ exitus et oſtenſeſibi diuinitus viſionis patefecit ꝓuentus. Nam cū beatus Volfgangus adhuc in ſolo paterno poſitꝰperegrinari pro amore diuino affectaret. ⁊ huiuſmodi deſiderijs ſanctorum ſe ſuffragijſ iugiter cōmendaret beatum chriſti confeſſoremVtmarum cui ſe ſuaqꝫ frequentiſſime commend̓abat ſibi in ſomnisaſtare videbat: quem iuſſus ab eointēdere huiuſmōi accepit verba.