con ſanguineuſ eius Albricus t̓raiecten̄. catedre ſuſcepit dignitateꝫ.Qui cum hret quendā virū deo dignū ⁊ ſibi ſpeciali affectu deuotuꝫnoīe Luitgerū poſtmodū pōtificali honore ſublimatū ſic affatꝰ eſt illū. Ai frater cariſſime Luitgere cūnouerim te ea que ad diuinaꝫ p̄tinēt religionem ſtudioſe exquirerehortor ac poſtulo: loco illo qͦ ſacruꝫcorpꝰ Lebuum chriſti ſacerdotisreconditum fuit te curam impendere: et vt a te deo reuelante inuenirivaleat magnoꝑe laborare atꝫ adcōtinuādas deo laudes templummibi ſuꝑ illud edificare. Rual̓ etenim quatuſqꝫ vir fuerit tua fraternitas optime nouit. His ad qͥ eſcēsmonitis egregius Luitgerus om̄iadhīta ſolicitudine agruꝫ in quotheſaurus ille abſconditus ea̓t: excolit pro viribus ſimilis hoī bonāmargarita querēti ſtudioſiꝰ. Et cūmimie qd̓ deſiderabat̉ vale̓t inuenire ineſtꝰ valde: tn̄ intra ſpacui loci quo putabat̉ ꝯtineri cepit baſilicaꝫ edificare. Sed bono viro bonaq̄renti nō defuit manifeſtatio bonitatis dni. Viſuꝫ dennqꝫ eſt ei ī ſoninis ſanctiſſimū chriſti ſacerdotemLebuinū ſecū loqui: ⁊ ſui tege̓ locūſepulcri: ſeqꝫ ita affari Laudabileinquit ac deo placitu tuū approbabo ſtudiū mi frater amātiſſime Luifgere ꝙ ad honoreꝫ nomīſ dei templum iam olim dirutuꝫ conaris reſtruere. Aei vero membra corpuſculi reꝑies remoto hoc que erigispariēte auſtrali. At ſeruuſ dominiLuifgerus nil heſitans de viſioneaggregata cleri plebiſqꝫ plurimaꝯtione ſubruto que erigebat pariete in loco ſibi poſtenſo qd̓ deſiderabat ſe gauiſus eſt īueniſſe. Oblata itaqꝫ deo vt dignū ea̓t in pſalmis ⁊ hymnis gratiarū actione dilatari fecit: ſpacūūi edificij illiuſ qͣtinu̓s inibi clauderetur theſaurus aſe dn̄o reuelante repertus. Quantūdemqꝫ ſit p̄cioſus ab eo tēꝑe vſqꝫin p̄ſens ſigniſ declaratur ac virtutibus que ꝑ eius merita in ſuoſ fideles oꝑari ſemꝑ dignatur ineffabilis potentia benigni Ieſu chriſtidei ⁊ d̓mi noſtri: qui cuꝫ pr̄e ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat rex inuictꝰcui ſit laus ⁊ gloria ꝑ infinita ſecūla ſeculorum. Amen.¶ De ſancta Columba virgine.Ngreſſus eſt igit̉Aurelianus ciuitatē ſenonis. viij.ydus Ianuarij. Ante quem accuſata ē ⁊ adducta virgo Columba: q̄poſt multaſ interrogationes iuſſaeſt ꝑ iuuenem quendam turpiſſimum vulgareꝫ nomine Baruchaꝫimitti in contubernium publicumineretricū. Qui cum veniſſet in amphitheatrum: et introiſſet cellamcius: dixit ei virgo Cur cū tanta feritate me ad itras? Nūquid tibi reſiſtere poſſuꝫ: aut te repellere a meSed pacientiam habe ne iraſcaturtibi dominus meus Ieſus chriſtꝰ⁊ moriaris. Qui cōpunctus in hisverbis non acceſſit ad eam: nec tetigit eam. Et cum oraret virgo Cōlumba vt eiꝰ caſtitas a domino cōſeruaretur: ⁊ ecce vrſa egrediēs deV q