Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

de mētis eqͣlitas niſi cū ad ꝯpaſſionē ⁊ mīaꝫ turbaret̉. Et qꝛ cor gaudēs exhilarat facie placidā interioris hoīs ꝯpaſſioneꝫ manifeſta deforis benignitate ꝓdebat Tꝑe d̓iuturno cū fratribꝰ ſuis ſocijſ ne qͥdēhoneſtatis tenore nemo cōior. nōcturnis horis. vigilijs ⁊ orōnibuſnemo inſtatior. Sieꝫ imꝑtiebat̉ ꝓximis. nocteꝫ deo de ſuis oculis qͣſiquendā fontē effecerat lacrimaꝝFrequēter qn̄ corpꝰ dn̄i eleuabat̉in miſſa in tm̄ mētis rapiebat̉ exceſſu. acſi ibi xp̄m incarnatū ocul̓cor ꝑalibꝰ pn̄teꝫ videret. ꝓpter qd̓miſſaꝫ cū ceteris multo tꝑe nō audiuit frat at ſibi in eccā ꝑnoctandi ꝯſuetudo creberrima vt vix autraro certū ad qͥeſcendū locū videretur hēre Et cū laſſitudine ſuccedēteſōnij int̓pellaret nc̄itas. ſiue an̄ altare a̓ ſuꝑ lapideꝫ capite reclinatopaululū qͥeſcebat Tres ſingul̓ nōctibꝰ recipiebat manuꝓpͥa de quadā catena ferrea diſciplinas Vnavidelicet ꝓ ſe Alterā ꝓ pctōribusqui v̓ſant̉ in mūdo Tertiaꝫ vo proHis qͥ in purgatorio crucianturElectꝰ aliqn̄ in coreacen̄. ep̄m oīorenuit ꝯteſtans ſe potiꝰ terraꝫ deſerere ꝙ electōni alcui de ſe facte aliquatinꝰ cōſentire Int̓rogatus aliqn̄ cur non libentiꝰ Tholoſe in tholoſonaqꝫ dioceſi in eiꝰ videlicet dioceſiꝙͣ carcaſſoneſi moraret̉ rn̄ditQuia in tholoſana inqͥt dioceſi ml̓tos qͥ me honorat inuenio Apudcarcaſſonā vero oēs ecōtrario meimpugnat Int̓rogatus a qͦdaꝫ inquo libro ampliꝰ ſtuduiſſꝫ Rn̄ditin libro caritatis. Quadā vice dūvir dei d̓nīcus apud bononā ꝯſtitutus in eccā ꝑnoctaret. diabolusin ſpē frīs eidē apparuit Queꝫ ſāctꝰdnicus fratre eſtimās eideꝫ innuebat vt cū ceteris ad qͥeſcendū ꝑgeret Ille v̓o qͣi deridēdo eiſdē ſibi nutibus rn̄debat Tūc ſanctꝰ dn̄cusRuiſnā eēt qͥ ſic eius mādatuꝫ ꝯtēneret ſcire volēs. cādelaꝫ ad lāpadēaccedit. ⁊ ī faciē ipſiꝰ reſpiciens ꝙdiabolus eēt ꝯfeſtiꝫ agnouit Quecū vehementiꝰ increpae̓t. mox cidēdiabolus de fractiōe ſilētij inſultae̓cepit Scus at dnicus vtpote fratꝝmagiſtro ſibi loqͥ licere aſſerēs cōegit ip̄m vt ſibi diceret de qͦ frēs īchoro temptaret Qui rn̄dit Facioeos tarde venire ⁊ cito exire. deindeduxit euꝫ ad dormitoriuꝫ de qͦ frēsibidē tēptaret inqͥrens Rui ait Facio ecs minis dormire tarde ſurge̓.ſicqꝫ a d̓mo officio remane̓ ⁊ interdū īmundas cogitationes haberedeinde ad r̄fectoriū eū duxitade qͦibi frēs tēptaret q̄ſiuit Tūc demoꝑ mēſas ſaliēs plus ⁊ minꝰ ſepiꝰrepetēdo dicebat. Quēcuꝫ ſanctusdnīcus qͥd̓ ſibi hoc vellet īterrogaret ait Fratres quoſdā tempto vtpluſcomedāt ⁊ ſic ex minia cibi ſūptione delinquat Quoſdā vt minꝰſumat vt in dei ſeruicio ⁊ obſeruatione ſui ordīs debiles fiāt Inde duxit eū ad locutoriū. de quo ibidemfrēs tēptaret inqͥrens Tūc ille crebro linguā reuoluēs mirabiliſ cōfuſionis ſonū ꝓmebat Que cuꝫ ſāctus dn̄īcus qͥd ſibi hoc vellꝫ int̓rogaret ait Hic locus totus meus ē