Quante autem virtutis hec catenafuerit anno a natiuitate domī quadringēteſimoq̄drageſimo apꝑuitQuendam eniꝫ cōmitē ottonis imperatoris ꝓpiquū diabolus an̄ oīmaſtantiuꝫ oculos tam crudelit̓ arripiūt vt ſeip̄m dētibꝰ lacerae̓t Tūciuſſu imꝑatoris ad ioh̓em papaꝫducit̉ vt catena ſācti petri eius collū circūdaret̉. Sed duꝫ alia catenafurientiſ collo fuiſſet impoſita ⁊ inHil ex hoc ꝓueniret ſalutis nimirūibi nihil latebat virtutis. Tandeꝫverā petri catena ꝓducit̉ ⁊ furiētiſcollo imponit̉. Tante aūt virtutiſpodus diabolus ferre non potuit. ſꝫmox corā oībꝰ exclamās: abſceſſitTūc theodericꝰ methenenẜ epiſcopus ipſā catenā arripuit: et eā ſenullatenꝰ dimiſſurū niſi manꝰ ſibip̄cideretur: aſſeruit. Cum gͦ ſuperhec int̓ ep̄m ⁊ papam alioſqꝫ clericos guis oriret̉ cōtentio: imꝑatortandē litigiūi ip̄m ſedauit: et ep̄ūsex ipſa catena anulū a papa impetrauit. Narrat miletꝰ in cronicaꝙ his diebus apud̓ empiꝝ dracōinges apparuit. in cuiꝰ ore donatuſep̄us v̓tute inſignis expuēs: moxeū occidit. pͥus tn̄ ante eius faciemdigitis cruce deſignās. ⁊ eidē oſtendēs quē vix ſeptē iuga bouꝫ ne eiꝰputredine aer inficeret̉ ad locūincēdij trahe̓ potuerūt. Idē qͦꝫ aitibidē ꝙ diabolꝰ tūc in ſpēꝫ moyſi ſepoſuit: qͥ iudeos vndecūqꝫ ꝯgregasſuꝑ magnū motis p̄cipitui: iuxtamare eoꝫ duxit. Quos duꝫ ad terrāpromiſſiōis ſiccō pede ipſo ꝑeunteducere polliceretur: inumeros necauit. Vn̄ creditur ꝙ diabolus ind̓ignatus. quia occaſiōe iudei qͥ regine catenam dederat plauſus Octauiam ceſſauit de eis ſe taliter vīdicauit. Multi auteꝫ ex eis qui euaſerūt ad baptiſmi grām cōuolaruntCuꝫ em̄ mons ipſe decliuus incūberet: ⁊ illi ſēſe euoluerēt pͥores tamacutis rupibus lacerati ꝙͣ in marepfocati mortui ſunt. Cūqꝫ reliquiidem facere vellent ⁊ de prioribusquid eis acciderit: ignorarent. Quidaꝫ piſcatores inde tranſeūteſ maluꝫ qd̓ acciderāt narrauerūt eiſdē.et ſic illi cōuerſi ſunt. Hec in hiſtoxia tripertita. Ruarta cauſa inſtitutiōis hic aſſignari poteſt. dominus em̄ a vniculis petruꝫ miraculo ſe abſoluit. ⁊ eideꝫ ligandi etabſoluendi poteſtateꝫ dedit. Nosautem vinculis peccatoꝝ obligatitenemur: ⁊ abſolui indigemꝰ. Igitur ⁊ ipſuꝫ in ſolennitate que dicitur ad vincula honoramꝰ: vt ſicutipſe a vniculis abſolui promeruitEt ſicut abſoluendi a domino poteſtatem accepit: ſic et ipſe a peccatorum vinculis nos abſoluat. hācvltimā inſtitutionis cauſam nonnullaꝫ extitiſſe de facili quis perpēdere poteſt: ſi videat ꝙ abſolutionem a vinculis in apoſtoluꝫ factaepiſtola cōmemorat abſoluendipoteſtatem ſibi conceſſam euangeliſta recitat abſolutione nobis abipſo faciēdā hodierna oratio poſtulat. Ꝙ āt ꝑ claues qͣs accepit īterdū etiā dānandos abſoluit in quodam miraculo qd̓ legit̉ in libro iniraculoꝝ beate virginis ſatiſ claret