¶ De ſancto pelro ad vincula.Eſtum ſanctipetri apoſtoli qd̓ ad vicula d̓r quadruplici de cauſa inſtitutū fuiſſe putat̉ .ſ. ī memoria lib̓atiōis petri. in memoria lib̓atōiſ alerādri: ꝓ deſtruēdo ritu getiliū: ⁊ ꝓinpetrāda abſolutōe ſpūaliū vmculoꝝ. Prima gͦ cauſa eſt ī memoriā lib̓atōis petri. Nā ſicut dr̄ in hiſtoria ſcolaſtica Herodes agripparomā adijt: ⁊ ibi gayo nepoti Tiberij ceſaris familiariſſimus extitit.Quadā atdie dū eſſꝫ herodes ī currū cū gayo: leuatis ī celū manibꝰ:ait. Vtina videreꝫ mortē iſtiꝰ ſeniſ⁊ te dn̄m totiꝰ orb̓. Hec auriga herod̓is audiuit ⁊ tiberio ꝯtinuo intinauit Quapropt̓ indignatꝰ tiberius ceſar herodē recluſit in carcereꝫ.Vbi dū qͥdā die iuxͣ arbore minxꝰeſſet cuiꝰ frondibꝰ inſidebat bubovnꝰ de captiuis ꝑitꝰ ī augurijs dixit ei. Noli time̓ qꝛ cito lib̓aberis: ⁊ī tantū ſb̓limabei̓s ꝙ amicos tuoſin tui īuidiā ꝯcitabis: ⁊ ī hac ꝓſperitate morieris. ꝙͣcito aūt huiꝰ generis aīal ſuꝑ te videris vltrā qͣntūdiem viue̓ nō valeb̓. Poſt aliqd̓ tepus tiberiꝰ morit̉ ⁊ gayꝰ in imꝑiūſb̓limat̉. qui qͣdē herodē de vnicul̓ liberauit: ⁊ mag̓fice ſublimatū regein iudaica regionem miſit. Cūqꝫ veniſſet miſit manꝰ vt afflige̓t qͦſdāde eccleſia. Occiſo āt iacobo fratreioh̓is gladio ab eodē an̄ diem azimorū. vidēs qꝛ gratū ea̓t iudeis indiebꝰ azimorū petruꝫ apprehēdit ⁊in carcerem recluſit: volēs poſt paſcha ꝓducere eum ppl̓o. Angelꝰ āteidē nocte aſſiſtēs mirabil̓r eum aviculorū nexibꝰ abſoluit: ⁊ ad miſterui p̄dicatōis liberū ire iuſſit.Facinꝰ āt regis dilationē n̄ patit̉vltionis. Sequēti v̓o die cuſtodesad ſe veīre fecit: vt ꝓ fuga petri diris eos penis affice̓t. Hoc tn̄ facereīpeditꝰ ē ne ſolutio petri alicui nōceret. Nā ꝯcitus ī ceſarea deſcēdit: ⁊ibi ꝑcuſſus ab angelo expirauit.Etem ſic̄ dicit Ioſephꝰ in. xix. antiqͥtatū libro cū ceſarea adueniſſꝫ etad elī totiꝰ ꝓuntie viri vnamnit̓ꝯueniſſent: ille veſte fulgēti ex auro argētoqꝫ mirabil̓r ꝯtexta īdutꝰīcipiēte die ꝓcedit ad theatrū: vbicūl pͥmo ſoliſ radios veſtis argēte aſuſcepiſſꝫ. reꝑcuſſo ſplēdore duplicatā ſpectātibꝰ luce fulgor mētallivibratiſ effudit vt ituētibꝰ ꝑſtringeret aciem terror aſpcus. ⁊ ꝑ hocplus aliqͥd d̓ eo ꝙͣ hūane nature ēartifex arrogatiaꝫ mentiret̉ ilico adulantis vulgi ꝯcrepat voces: dicētes. Nuncuſqꝫ hoīem te timuimusſꝫ ex hoc iam ſuꝑͣ hūana naturā teeſſe fatemur. Et duꝫ adu̓latorijs demulceret̉ honoribꝰ et oblatos ſibidiuinos honores nō reſpūe̓t: reſpiciens vidit inſidentē ſuꝑ funiculuꝫcapiti ſuo angelū . bubone mortiſeius ꝓxime nuncui. Reſpiciēſqꝫ adppl̓m: dixit Heu ego deꝰ veſter mōrior. Sciebat em̄ iuxta p̄dictōeꝫ auguris ſe infra qn̄qꝫ dies moriturū⁊ ꝯtinuo percuſſus poſt qͥnqꝫ diesmoriturus vmibꝰ eius viſcerā corrodētibꝰ: expirauit. Hec ioſephꝰ.In memoria igit̉ tam mire libey. xiij.