rū cītas qꝛ alit̓ edificata eſt. ſꝫ aliāciuitatē neſcio talē. Et cū īterrogasaudiſſet hāc eſſe epheſim. errareveraciter ſe putauit ⁊ redire ad ſocios cogitauit̉ Acceſſit tn̄ ad eos qͦpane vendebant ⁊ cū argēteoſ ꝓtuliſſet mirati venditores panuꝫ dicebant adinuice ꝙ ille iuuenis antiquū theeſaurū inueniſſet Malchꝰvero eos ad inuicē loquētes vidēsputabat ꝙ vellēt eū trahere ad impatoreꝫ ⁊ territus rogauit eos vtipſum dimitteret ⁊ panes ⁊ argēteos retinerēt. At illi tenentes eū dixerunt Vn̄ es tu qͣ theſauros antiqͦrū imꝑatoꝝ inueniſti Indica nob̓⁊ eximꝰ ſocij tecū ⁊ celabimꝰ te. qͥaaliter celae̓ non potes Malchꝰ veronon īueniebat qͥd diceret eis ꝑ pauore Illi ergo eū videntes tacentemiſſo fune in eiꝰ collo trahebāt ipſuꝫ ꝑ vicos vſqꝫ ad mediuꝫ cītatis.⁊ exijt rumor ad om̄s ꝙ qͣdam iuuenis theſauros inueniſſet Cōgregatis ergo ad eū vniuerẜ volebatſatiſfacere eis ꝙ nihil inuenerāt ⁊circūſpiciens om̄s a nemine cognoſci poterat ⁊ ꝓſpiciens in ppl̓mvolebat agnoſcere aliquē de ſuis ꝯſanguineis quos viuere putabat.⁊ nullum inuenieſ ſtabat quaſi inſanus. Sd̓ cuꝫ audiſſet ſanctꝰ martinus epiſcopus antipater ⁊ ꝓ conſul qͦ nuper in vrbē venerat mandauerūt ciuibꝰ vt eū caute adducerēt⁊ argēteos eius. Cūqꝫ a miniſtristraheret̉ ad eccaꝫ putabat ſe duciad imꝑatorem Epiſcopꝰ igitur ⁊ ꝓcōſul mirantes argenteos q̄ſierūt̉vbi theſauꝝ incognitū īueniſſꝫ Atille rn̄bit ſe nihil inueniſſe ſꝫ de ſacͣculo parentū ſuoꝝ eoſdē denaloshabuiſſe et queſitus cuiꝰ ciuitatiseſſet reſpōdit Bn̄ ſcio ꝙ huiꝰ ciuitatis ſum. ſi hec ē citas epheẜ Procōſul dixit. fac venire parentes tuosvt teſtentur ꝓ te Quos cū nominaſſet ⁊ nullus eoꝫ ꝯgnoſceret dicebāteuꝫ ſe fingere vt aliquo modo euaderet Et ait ꝓcōſul Quomodo credemus tibi ꝙ hoc argentū parenti:tuorū fuerit. cū ſcriptura eiꝰ habeat pluſꝙͣ. ccclxxij. annos ⁊ ſit pͥmorū dieꝝ decij imꝑatoris ⁊ in nulloſimiles ſint argenteis noſtris? Etquo pntes tui ante tantū tempꝰ fuerūt. tu vero iuuenis viſ decipe ſapientes ⁊ ſenes epheſi Idcirco iube ote legibꝰ trad̓i donec ꝯfitearis qͥd īueniſti Tunc ꝓcidens malchꝰ anteeos ait. Pro deo domī dicito mͥ qd̓vos interrogo ⁊ ego dico vob̓ qd̓ ēin corde me o Decius imꝑator quifuit in hac cītate vbi eſt? xp̄s dixitFili non eſt hodie in terra qͥ deciusn ominet̉ Imꝑator autē fuit antelōgum tempꝰ Ralchꝰ āt dixit Inhoc dn̄e ita ſtupeo. et nemo creditin. ſꝫ ſeqͥmini me ⁊ on̄dam vobis ſocios meos qͥ ſunt in mote Celiō etipſis credite. Hoc eī ſcio ꝙ a faciedecij imꝑatoīs nos fugimꝰ. ⁊ egoſero vid̓i ꝙ ingreſſus eſt decius impator ī hāc vrbē ſi tn̄ hec eſt citasepheſis Tūc ep̄s cogitas in cordeſuo dixit ꝓconſuli. ꝙ viſio eſt quaꝫdeꝰ vult on̄dere in iuuene iſto Perrexerūt gͦ cū eo ⁊ citatis pl̓ima ml̓titudo ⁊ īgreſſus eſt pͥus malchusad ſocios ſuoſ Et poſt eū ep̄s īgrex. iiij.