ſtatim btūs Iacōbꝰ in ſpē eqͣtis ſibi apparens ⁊ eū ꝯſolans ait Trademn hūc mortuuꝫ ⁊ tu aſcēde poſtme ſuꝑ equuꝫ Sic qꝫ illa nocte an̄ſolis ortuꝫ. xv. dietas ꝑagētes admontē gaudij qͥ eſt dimidia leucacirca ſāctū Iacōbū ꝑuenerūt Ibiqꝫ ſanctꝰ Iacōbus vtrūqꝫ depofuitprecipiēs vt canonicos ſancti Iacobi ad ſepeliendū ꝑ egrinuꝫ mortuū ꝯuocaret ⁊ ſocijs ſuis dice̓t. ꝙꝓpter fidē eoꝝ fractā eoꝝ ꝑ egrinatio nilvaleret Qui iuſſa ꝯpleuit ⁊ſtupētibꝰ ſo cijs de eiꝰ itinē ea q̄ ſāctus iacōbꝰ dixerat intimauit vtait calixtꝰ pp Theutonicꝰ qͥdā cūfilio ſuo tirca annū dnī Axc̄. ad ſāctū iacōbū ꝑges in vrbe Tholoſana grā hoſpitandi diuertēs ab hoſpite iebriabat̉ ⁊ ab eo in malhaciphus argēteꝰ abſcōdit̉ Nane gͣexeutes qͣi latrones inſeques ruocauit ⁊ ꝙ ciphū argēteū furati fuerāt eiſdē obiecit Cui cū dicerentꝙ eos puniri faceret. ſi apud eos ciphū inuenie̓ poſſet ⁊ cū aꝑta malhā inuentꝰ fuiſſꝫ ꝓtinꝰ a iudice rapiunt̉ data ergo ſnīa oīa q̄ habebant hoſpiti dant̉ ⁊ vnꝰ eoꝝ ad ſuſpendiū iudicat̉ Sed cū pr̄ ꝓ filio.filiꝰ ꝓ patre mori vellet tandē filiꝰſuſpendit̉. ⁊ pr̄ ad ſanctū iacōbuꝫmeres ꝓgredit̓ Igit̉ poſt dies xxxvi. rediēs. ⁊ ad corpꝰ filij diuertēſ⁊ ſuꝑ eū lamētabiles voces ꝓmēſecce filiꝰ ſuſpēſus euꝫ ꝯſolari cepitdicēs Sulciſſime pr̄ ne fleueris qꝛnūꝙͣ ſic bn̄ fuit. qm̄ hucuſqꝫ ſcūsiacobꝰ me ſuſtentat ⁊ celeſti dulcedine refocillat Qd̓ pat̓ audies advrbē cucurrit ⁊ veniētes populi filium ꝑegrini incolumē d̓poſuerūt ⁊hoſpiteꝫ ſuſpēderūt. Refert Hugode ſcō victor. ꝙ cuidā ꝑegrino adſcm̄ iacōbū ꝑgēti diabolꝰ in ſpē ſācti iacobi apparuit ⁊ de miſeria pn̄tis vite plurā ꝯmemoras feliceꝫ ſeeē ſi ob honorē ſuū ſe necaret aſſeruit Rui mox gladiū arripuit ⁊ ꝓtinꝰ ſemelip̄m occidit Et cuꝫ ille incuiꝰ domo fuerat hoſpitatus ſuſpectꝰ hēret̉ ⁊ mori plurimū formidaret ꝯtinuo q̄ fuerat mortuꝰ reuixitaſſeres ꝙͣ dū demō qͥ mortē ſuaſerat ad ſuppliciū ip̄m duxiſſꝫ btūsFacōbꝰ mox cucurrit ⁊ ereptū adthronū iudicis deduxit ⁊ accuſantibꝰ demonibꝰ vt vite r̄ſtituereturobtinuit Quidā iuuenis in territorio Lugdunen̄. vt narrat hugoabbas clumacenẜ qͥ ad ſcm̄ iacōbum frequent̓ cum deuocōe magire ſolebat. qͣdā vice dū illuc tendere vellet nocte illa in fornicacōemlapſus ē Pergenti igit̉ nocte quidā d̓yabolus ī ſpē ſācti iacobi apparuit dices Noſti qͥs ſū. Negātiilli dixit diabolꝰ Ego ſū apl̓ſ Iacōbus quē ſingul̓ ānis viſitare ꝯſueuiſti Scias ꝙ multū de deuotionetua gaudeba ſed nuꝑ d̓ domo tuaegrediēs in fornicationē cecidiſtiet nō ꝯfeſſus ad me accede̓ p̄ſūpſiſti qͣſi tua ꝑegrinatio deo ⁊ nichilplacere poſſet Nō ſic expedit. ſꝫ qͣcunqꝫ ad me ꝑegrinādo venire deſiderāt. prius pctā ſua ꝑ cōfeſſioneꝫdebet pādere. ⁊ poſt ꝑegrinādo eadem ꝯmiſſa punie̓ Ex his dictis demon euanuit. Tunc iuuenis anx