ceret ꝙ ſua p̄dicatio falſa eſſet Sꝫcum apoſtoluſ eū corā omnibꝰ racōnabiliter vinceret. ⁊ multa coraeo miracula feciſſꝫ redijt philetꝰad hermogenē doctrinam Iacobiapproba̓s ⁊ miracula recitans aceius diſcipuluꝫ fieri ſe velle conteſtans ⁊ vt ip̄e eius ſimiliter efficeret̉ diſcipulus ꝑſuadēs. Tūc Hermogenes iratus arte ſua magicaita eū immobileꝫ fecit vt ſe nullatenꝰ mouere poſſet dicens Videbimuſ ſi iacobꝰ tuus te ſaluat Rd̓ cūphiletus iacōbo ꝑ pueꝝ nūciaſſetmiſit ad eū Iacōbus fudariū ſuuꝫdicens. Accipiat ſurdariū ⁊ dicatdn̄s erigit eliſos ipē ſoluit cōpeditos Statimqꝫ vt de fudario factuſeſſet ſolutus ē a vniculis. magiciſartibus Hermogenis inſultauitet ad Iacōbū ꝓperauit Iratus igitur Hermogenes demones aduocauit precipiēs vt ip̄m iacobumvinctum cū phileto adſe adducatvt de ipſis ſe vindicet ne diſcipulieius de cetero ſibi audeat taliter inſultare Venientes auteꝫ demonesad iacōbuꝫ in aere vlulare ceperūtdicētes Iacōbe apoſtole miſererenobis. qꝛ anteꝙͣ noſtrū tꝑs adueniat iam ardemꝰ Ruibꝰ ait Vt qͥdmiſeri veniſtis ad me. Qui dixer̄thermogenes nos miſit vt te ⁊ philetū ad ip̄m duceremus. Sed moxvt ad te veniinus angelus dei noscathenis igneis religauit et plurimuꝫ cruciauit Ruibꝰ iacōbus Exſoluat vos angelus dei. et ad ip̄mredite ⁊ eum ad me vinctū adducite. ſed illeſum Qui cuꝫ abiſſent apprehendētes Hermogenē manuſei a tergo ligauerunt ⁊ ip̄m ſic vnictum ad iacōbum adduxerunt dicentes Miſiſti nos vbi incēſi ſumꝰet grauiter cruciati dixeruntqꝫ demones ad iacobū Da nobis in eūpoteſtateꝫ. vt poſſimus tuas iniurias ⁊ noſtra incendia vindicare.Quibus ait Iacōbꝰ ecce philetuſante vos ē cur eū nō tenētis. Cuiilli Nos nō poſſumus nec formicūlaꝫ que in cubiculo tuo ē manu cōtingere. dixitqꝫ iacobus ad philetum vt bona pro maliſ ẜm ꝙ chriſtus nos docuit reddamꝰ Hermogenes te ligauit tu eum ſolue Solutus Hermogenes confuſus ſtetit ⁊ Iacobus ei dixit. Vade liberquocunqꝫ volueris Non eſt enimdiſcipline noſtre vt inuitus aliqͣconuertatur. Dixitqꝫ Hermogenes. Ego noui iras demonum niſimihi aliquid dederis quod mecuꝫhabeam me occident. Cui iacobꝰbaculum ſuum dedit Ille auteꝫ ꝑrexit ⁊ omnes libros artis ſue magice ad apl̓m cremandos adduxitIacobꝰ auteꝫ ne forte odor incēdijvexaret incautos eos in mari proijci fecit Proiectis igit̉ libris adapoſtolum redijt et plantas eiuſtenens dixit Animarum liberatoraccipe penitenteꝫ quem inuidenteꝫet detrahentem hactenuſ ſuſtinuiſti Cepit igitur in dei timore perfectus eſſe adeo vt virtuteſ plurimeper cum fierent. Videntes autemiudei Hermogenem conuerſuꝫ zelo cōmoti Iacōbū adierunt et curieſum crucifixū predicae̓t increpa