tie armaturam. oplinie em̄ omnibus armis penitentie ſe muniuit.qꝛ quot in ſe habuit oblectamenta tot ī ſe repperit holocauſta. Pꝰcōuerſione magnifica ꝑ gratie ſuperabundantia. qꝛ vbi abud auitdelictū ſuꝑabundauit ⁊ gratia.¶ de ſancta maria magdale̓na.Aria magdalena a magdalo caſtrocōgnomīata clariſſimis eſt exortanatalibꝰ: vtpote ex regia ſtirpe deſcendētibꝰ. Cuiꝰ pat ſyrus. matervero eucharia nuncupata ē. Heccum fratre ſuo lazaro ⁊ ſorore ſuamartha magdalū caſtꝝ qd̓ eſt ſecundo miliario a genazareth et bethamā caſtellum qd̓ eſt iuxta hieruſalem ⁊ magnā hieroſolimorūparte poſſederāt. Qui tn̄ oīa int̓ ſetaliter diuiſerūt ꝙ maria magdalum a quo ⁊ magdalena nūcupata eſt. ⁊ lazarus ꝑteꝫ vrbis hierūſalem: martha bethamam poſſiderent. Cuꝫ aūt iagdalena delicijscorꝑis ſe totaꝫ exponeret: ⁊ lazarꝰmilitie plus vacaret: martha prudens ꝑtes ſororis ⁊ fratris ⁊ ſuaꝫſtrennue gub̓nabat: ⁊ militibꝰ etfamulis ſuis ⁊ pauꝑibus neceſſaria miniſtrabat. Omnia tamē hecpoſt aſcenſione dn̄i vendiderūt. ⁊ad pedes apoſtoloꝝ p̄cui poſuerūtCuꝫ igit̉ magdalena diuicijs abūdaret. qꝛ rerū affluentiā voluptascomes ſequit̉ qͣnto diuitijs et pulchritudine ſplend̓uit tanto corpꝰſuū voluptati ſubſtrauit. Vn̄ iamnoīe ꝓprio ꝑdito peccatrix ꝯſueuerat appellari. Sed cū xp̄s illic ⁊ alibi p̄dicaret: illa nutu inſpirata diuino ad domū ſymōis leproſi vbiaudiuit eū diſcūbere ꝓperauit: ⁊ nōaudens vt peccatrix int̓ iuſtos ꝯpere retro ſecus pedes dn̄ māſit: vbipedes eius lacrimis lauit: capillisterſit: ⁊ vngēto p̄cioſo ꝑunxit. Nānicole regiōis illiꝰ ꝓpter vehemētiſſimū ſolis ardoreꝫ vnguētis ⁊ balneis vtebant̉. Cūqꝫ ſymon phariſeus intra ſe cogitaret: quomaꝫ ſihic eſſꝫ ꝓpheta nequaꝙͣ a peccatrice ſe tangi ꝑmitteret dn̄s illū de ſuꝑba iuſticia red arguit: ⁊ mulieriomnia peccata dimiſit. Hec eſt ergo illa maria magdalena cui dn̄stam maxima beneficia contulit ⁊tanta ſigna dilectionis oſtendit.Nam ab ea ſepteꝫ demonia expulit: in ſuo amore eam totaliter accēdit: ⁊ familiariſſima eam ſibi conſtituit. hoſpitam ſuā fecit: ꝓcuratrice eaꝫ in itinere habuit: eā ſemper dulciter excuſauit. Nam excuſauit eam apud phariſeuꝫ qͥ dicebat ip̄am īmundam. ⁊ apud ſororem ſuaꝫ que dicebat eam ocioſa.⁊ apud̓ iudam qui dicebat ea ꝓdigaꝫ. Lacrimante vidēs: lacrimasꝯtinere non potuit. Cuius dilectione quatriduanū mortuū fratremſuſcitauit. Cuius amore marthaꝫſororeꝫ ſuā a fluxū ſanguinis queſeptē annis perpeſſa fuerat: liberauit. Cuius meritis martillaꝫ ſororis ſue famulā vt illud taꝫ bbeatu⁊ dulce verbū. Beatus venter qui