cie homo eſt. Currens igitur eufemianus eum defunctum repperit:⁊ vultū eius tanꝙͣ vultuꝫ angelirutilantē vidit. voluitqꝫ cartaꝫ ſcriptam quā in manu habebat accipere: ſꝫ neqͥuit. Exiens igitur cū hocimꝑatoribꝰ ⁊ pōtifici retuliſſꝫ ⁊ illi ad eū int̓raſſent: dixer̄t. Ruauispeccatores ſumꝰ regni tn̄ gubernacula gerimus ⁊ hic vniuerſaleꝫ cūram regiminis paſtoralis. da nōbis igitur cartam vt ſciamꝰ que īea ſcripta ſunt. Et accedēs pontifexcartam de manu accepit: ⁊ ille eaꝫſtatī dimiſit. Fecitqꝫ eā legi coraꝫomni populo ⁊ multitudine ⁊ preipſius. Et eufemianꝰ hoc audiensmimo timore conturbatus: obſtuꝑuit et factꝰ examinis. reſolutiſqꝫviribus in terrā decidit. Cum veroaliqͣntulū ad ſe redijſſet veſtimenta ſua ſcidit. cepitqꝫ canos capitisſui euellere: barba trahere: atqꝫ ſeinetip̄m diſcerꝑe: ac ſuꝑ corpus filij ſui corruens: exclamabat. Heume fili mi: quare ſic me ꝯtriſtaſti⁊ ꝑ bot annos mihi doloreˢ ⁊ gemitus ītuliſti. Heu me miſerū: qꝛ video te baculū ſenectutis mee ī grabato iacentē: non loquentē mihi.Deū me qualem cōſolatione de cetero habe̓ potero.? Mater vero eiꝰquaſi leena rumpens rete: ita ſciſſis veſtimentis exiens coma diſſoluta: ad celū oculos leuabat. Et cūpre minna multitudine ſanctū corpus adire non poſſꝫ clamabat: dicens. Sate viri mihi aditu vt videam filium meum: vt videaꝫ conſolationeꝫ anime mee qui fuxit vbera niea. Et cum perueniſſet ad corpus incūbens ſuper illud: exclamabat. Heu me fili mi lumē oculorūmēorū quare ſic nob̓ feciſti. Quare tam crudeliter nob iſcuꝫ egiſti?Videbas patrem tuū et me miſeram lacrimantes: et non oſtendebas teip̄m nobis. Serui tui iniuriabatur tibi ⁊ ſuſtinebas. Et iterūatqꝫ iterum ꝓſternebat ſe ſuꝑ corpus. ⁊ nūc brachia ſuꝑ illud expādebat: nūc manibus vultuꝫ angelicuꝫ ꝯtrectabat: oſtulanſqꝫ clamabat. Plorate mecuꝫ omēs qui adeſtis. qꝛ p. xvij. annos euꝫ in domomea habui: ⁊ non cognoui qꝛ vnicus filius meus eſſetde rui eiꝰ conuiciabātur ⁊ alapis ꝑcutiebant.Heu me: quis dabit oculis meisfontem lacrimaruꝫ vt plangādieac nocte doloreꝫ anime meec Spoſa vero eiꝰ induta veſte adriatica:cucurrit plorās: et dicēs. Heu meqꝛ ego hodie deſolata ſū ⁊ apparuividua. ⁊ ideo non habeo in quemꝓſpiciā: nec in quē oculos leuemNūc ruptū eſt ſpeculum meū: ⁊ perijt ſpes mea. Amodo cepit dolorqui finem non habet. Populꝰ autaudiēs hoc lacrimabiliter flebatPontifex cum imꝑatoribus poſuerunt corpus in honorato feretro:⁊ duxerunt in mediam ciuitatē. ⁊nunciatū eſt populo inuentuꝫ eſſehoīem dei queꝫ ciuitas tota querebat. Et om̄es obuiā currebat corpori ſancto. Si quis aūt infirmuscorpꝰ ſacratiſſimū tange̓t: ꝓtinuſcurabatur. ceci viſuꝫ recidiebant.demoniaci liberabātur. ⁊ oēs infir